Appeal court overturns dismissal of civil suit for personal rights protection after plaintiff corrected formal defects.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the first-instance president's order dismissing the plaintiff's claim for personal rights protection and compensation. Although the initial dismissal was based on a formal defect regarding the defendant's residence address, the court found the plaintiff had subsequently corrected this omission by providing the address in a supplementary letter. Consequently, the court ruled that the procedural defect was cured and the case should proceed to a final judgment on the merits.
Legislator headnote
AI generatedArt. 130 § 2 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: A formal defect in a civil claim rendering it non-procedural is cured if the plaintiff subsequently corrects the omission, even if the address provided coincides with the defendant's business premises.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 1010/17 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2017 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSA Lucyna Świderska-Pilis Sędziowie SA Ewa Jastrzębska SO del. Jolanta Polko po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. O. przeciwko J. M. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę na skutek zażalenia powódki na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Bielsku – Białej z dnia 17 lipca 2017 r., sygn. akt I C 268/17 p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone zarządzenie pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie. SSO del. Jolanta Polko SSA Lucyna Świderska-Pilis SSA Ewa Jastrzębska Sygn. akt ACz 1010/17
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 17 lipca 2017 r. na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. Przewodniczący zarządził zwrot pozwu skierowanego przeciwko pozwanej J. M.. W uzasadnieniu zarządzenia podano, że powódka mimo wezwania nie usunęła braków formalnych pozwu, uniemożliwiających nadanie sprawie biegu, a mianowicie nie wskazała adresu zamieszkania pozwanej, natomiast wskazany w pozwie adres jest miejscem prowadzenia działalności gospodarczej przez pozwaną. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła powódka, zarzucając:
1. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia, które mogły mieć wpływ na wynik postępowania i ocenę zebranego materiału dowodowego: ⚫ przez błędne przyjęcie, iż strona ponownie podała miejsce prowadzenia działalności gospodarczej pozwanej i nie wskazała adresu zamieszkania pozwanej, podczas gdy braki te zostały uzupełnione, ⚫ błędne przyjęcie, że miejsce wykonywania działalności gospodarczej nie może być tożsame z miejscem zamieszkania pozwanej, ⚫ błędne przyjęcie, iż sąd z urzędu posiada wiedzę o tym, iż powódka jedynie wykonuje działalność gospodarczą pod wskazanym adresem, ⚫ przyjęcie, że powódka podała miejsce pracy pozwanej, podczas gdy pozwana nie świadczy pracy w rozumieniu przepisów kodeksu prac, a prowadzi pod wskazanym adresem działalność gospodarczą pozostającą w związku z roszczeniem pozwu, ⚫ ewentualnie błędne przyjęcie, że alternatywa rozłączna powołana w art. 137 k.p.c. nie pozwala na podanie adresu miejsca wykonywania działalności gospodarczej, gdy strona powodowa wywodzi swoje roszczenie z wykonywanej działalności gospodarczej pozwanej i wskazuje na to treść żądanych przez nią przeprosin wobec pozwanej i odbiera pod tym adresem korespondencję, a przyjęta przez Sąd interpretacja przepisów zamyka powódce możliwość dochodzenia roszczeń przed sądem z uwagi na przedawnienie;
2. naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania i ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, a to: ⚫ art. 126 § 2 k.p.c. w zw. z art. 187 § 1 k.p.c. przez błędną jego interpretację i zarządzenie zwrotu pozwu, gdy powódka podała adres zamieszkania pozwanej i błędne uznanie, iż pozew nie spełnia wymogów formalnych, ⚫ art. 228 k.p.c. przez jego zastosowanie i błędną interpretację oraz przyjęcie, iż wiedzą powszechnie znaną jest to, że pozwana wyłącznie prowadzi działalność gospodarczą pod adresem wskazanym w pozwie, ⚫ oraz z ostrożności procesowej naruszenie art. 126 § 2 k.p.c. w zw. z art. 187 § 1 k.p.c. przez uznanie, iż powództwo nie jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i pozostawienie sądowi pierwszej instancji rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny podziela rozważania przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, że pierwsze pismo procesowe winno zawierać oznaczanie miejsca zamieszkania i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Podkreślenia wymaga, że niewskazanie przez powoda w pozwie miejsca i adresu zamieszkania pozwanego będącego osobą fizyczną jest brakiem formalnym pozwu uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2014 r., III CZP 43/14, OSNC 2015 Nr 5, poz. 57, str. 23).
Wskazanie w pierwszym piśmie procesowym, a w szczególności w pozwie, miejsca zamieszkania stron umożliwia komunikację sądu ze stronami, a także stanowi względne, wspomagające kryterium ich identyfikacji i indywidualizacji (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2014 r., III CZP 137/13, "Biuletyn SN" 2014, nr 2). Jednakże na aprobatę zasługuje zgłoszony przez skarżącą w zażaleniu zarzut, iż powódka uzupełniła brak formalny pozwu, podając w piśmie z dnia 5 lipca 2017r. adres zamieszkania pozwanej. Wprawdzie jest to ten sam adres, który powódka wskazała w pozwie jako adres kancelarii adwokackiej prowadzonej przez pozwaną, przy czym nie można wykluczyć, że pod tym samym adresem pozwana ma także miejsce zamieszkania.
Podanie w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, że Sądowi pierwszej instancji z urzędu wiadomo, że pod wskazanym adresem pozwana prowadzi działalność gospodarczą i nie zamieszkuje pod tym adresem, bez weryfikacji tych danych, chociażby w oparciu o dane ujawnione w systemie PESEL-SAD, nie może być wystarczającym argumentem do uznania, że powódka nie uzupełniła braku formalnego pozwu, w sposób uniemożliwiający nadanie sprawie biegu. Nadto należy mieć na względzie treść zgłoszonych w pozwie żądań oraz przytoczone okoliczności faktyczne uzasadniające te żądania, powódka dochodzi bowiem od pozwanej naprawienia szkód związanych z naruszeniem jej dóbr osobistych przez pozwaną w ramach prowadzonej działalności zawodowej – kancelarii adwokackiej.
Skoro sprawa dotyczy zdarzeń związanych z pełnieniem przez pozwaną obowiązków adwokata, to jej adresem może być siedziba kancelarii. Tym samym, ponieważ miejsce zamieszkania pozwanej zostało w niniejszej sprawie zostało wskazane, należało uchylić zaskarżone zarządzenie na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSO del. Jolanta Polko SSA Lucyna Świderska-Pilis SSA Ewa Jastrzębska