Appeal court quashes sentence for juvenile defendant due to prosecutor's failure to request extended probation and curator supervision.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court quashed the first-instance judgment and remanded the case for retrial because the prosecutor failed to request specific measures for the juvenile defendant. The lower court convicted the minor of property damage and attempted burglary but applied a suspended sentence without addressing the statutory requirements for juveniles. The court ruled that this omission violated material law provisions regarding juvenile sentencing, necessitating a new trial to ensure legal compliance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 115 § 10 kk; Art. 70 § 2 kk; Art. 73 § 2 kk; Art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 343 § 7 k.p.k.: When a prosecutor fails to request extended probation and curator supervision for a juvenile defendant in a summary procedure, the court must disregard the proposal and remand the case for a full trial to ensure compliance with material law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt. IV Ka 1116/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2013r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Agata Regulska Sędziowie SSO Joanna Żelazny SSO Dorota Kropiewnicka (spr.) Protokolant Artur Łukiańczyk przy udziale Elżbiety Okińczyc Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013r. sprawy W. D. oskarżonego o przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. oraz z art. 13 § 1 k.k. w związku z art. 279 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 30 lipca 2013 roku sygn. akt II K 542/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Oławie do ponownego rozpoznania. IV Ka 1116/13
UZASADNIENIE
W. D. oskarżony został o to, że:
1. w nocy na 12 maja 2013 roku w J., w rejonie (...), umyślnie dokonał uszkodzenia słupa parkowego oświetlenia drogowego poprzez zniszczenie główki bezpiecznikowej 25A, bezpiecznika (...) i przecięcie czterech przewodów miedzianych, powodując straty o łącznej wartości 338,61 zł na szkodę spółki (...) S.A. Oddział we W.. tj. o czyn z art. 288 § 1 kk 2. w nocy na 12 maja 2013 roku w J., rejonie (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. i K. K. po uprzednim wyłamaniu kłódek zabezpieczających, usiłował włamać się do kiosku na szkodę M.
G., lecz zamierzonego celu w postaci zaboru mienia nie osiągnął, gdyż nie pokonał fabrycznych zabezpieczeń, a ponadto został zatrzymany przez patrol policyjny. tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w związku z art. 279 § 1 kk Wyrokiem z dnia 30 lipca 2013r. Sąd Rejonowy w Oławie w sprawie o sygn. II K 542/13 podjął na posiedzeniu następujące rozstrzygnięcie: I. uznał oskarżonego W. D. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 1 i za to skazał go na zasadzie art. 288§1kk na karę 6/sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności ;
II. uznał W. D. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 2 i za to skazał go na zasadzie 13§1kk w związku z art. 279§1kk na karę 1/jednego/ roku pozbawienia wolności; III. na zasadzie art. 85- 86§1kk połączył W. D. wyżej orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączna w wymiarze 1/jednego /roku; IV. na zasadzie art. 69§1- 70§1pkt1kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił W. D. na okres próby lat 2/dwóch/; V. na zasadzie art. 33§2kk orzekł wobec W. D. grzywnę w wysokości 100/ stu/ stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10/dziesięciu/ złotych;
VI. na zasadzie art. 46§1kk orzekł wobec W. D. obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 338,31 zł. na rzecz pokrzywdzonego – Spółki (...) S.A Oddział we W.; VII. na zasadzie art. 63§1kk na poczet orzeczonych kar grzywien zaliczył W. D. , okres zatrzymania od dnia 12-05-2013r. do dnia 13-05-2013r. przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania równa się dwóm dziennym stawkom grzywny; VIII. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w kwocie 463 zł. Apelację od tego wyroku wywiódł prokurator, zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego W.
D. i zarzucając: obrazę prawa materialnego wynikającego z przepisów art.70§2kk i art.73§2kk polegającą na wymierzeniu oskarżonemu W. D., który w chwili czynu i podczas orzekania w pierwszej instancji nie miał ukończonych 21 lat, kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na niedopuszczalny okres próby wynoszący 2 lata i niepoddaniu go w okresie próby pod obligatoryjny dozór kuratora. Stawiając powyższe zarzuty prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie. Trzeba jednak zaznaczyć, iż stwierdzone w tej sprawie uchybienia są efektem bezkrytycznego powielenia przez Sąd Rejonowy błędów oskarżyciela publicznego przy sporządzaniu i popieraniu wniosku o skazanie oskarżonego w trybie art. 335 kpk. Składając bowiem ten wniosek prokurator zawarł w nim propozycje skazania oskarżonego w takim kształcie jak w zaskarżonym następnie wyroku. We wspomnianym wniosku (vide: k.167) oskarżyciel publiczny wniósł o uznanie oskarżonego W.
D. winnym popełnienia zarzucanych mu czynów i wymierzenie za czyn I kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn II – kary 1 roku pozbawienia wolności, orzeczenie kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, wymierzenie grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł, zaliczenie okresu zatrzymania i orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego oraz obciążenie oskarżonego kosztami sądowymi. Jak z powyższego wynika – prokurator w treści wniosku o skazanie oskarżonego pominął fakt, iż W.
D., urodzony (...), jest w świetle normy art. 115 § 10 kk osobą młodocianą. Sąd Rejonowy przy wyrokowaniu w niniejszej sprawie powielił wskazane błędy prokuratora zawarte w jego wniosku o skazanie oskarżonego w trybie art. 335 § 1 kpk, w efekcie czego dopuścił się obrazy prawa materialnego, a to przepisu art. 70 § 2 kk oraz art. 73 § 2 kk. Sądowa kontrola zawieranych przez oskarżonego i prokuratora porozumień i uzgodnień co do warunków skazania, w tym co do ich zgodności z prawem materialnym – jak wielokrotnie podnoszono w orzecznictwie i doktrynie - jest podstawową gwarancją rzetelności procedowania w tym trybie.
Postulat orzeczenia wyższego niż 2-letni okresu próby i oddania oskarżonego - jako osoby młodocianej - pod dozór kuratora, prokurator powinien zamieścić we wniosku o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 § 1 kpk, dążąc do zachowania zgodności propozycji orzeczenia z zasadami wymiaru środków karnych określonymi w przepisach materialnoprawnych. Brak we wniosku prokuratora takiego żądania powinien – zgodnie z art. 343 § 7 kpk – spowodować jego nieuwzględnienie i skierowanie sprawy na rozprawę w celu rozpoznania na zasadach ogólnych, ewentualnie podjęcie kroków w celu usunięcia wad wniosku na posiedzeniu.
Podejmując decyzję o uwzględnieniu tak sformułowanego wniosku, Sąd dopuścił się obrazy art. 335 § 1 kpk w zw. z art. 343 § 7 kpk, czego skutkiem było także naruszenie art. 70 § 2 kk i art. 73 § 2 kk i miało to oczywiście istotny wpływ na treść wyroku (por: wyrok SN z 17.02.2009r., WK 3/09; wyrok SN z 15.10.2008r., II KK 226/08). Z tych powodów wyrok należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Zważywszy na tryb procedowania w niniejszej sprawie powyższy błąd Sądu Rejonowego nie mógł być bowiem skorygowany poprzez zmianę wyroku w instancji odwoławczej.
Orzeczenie Sądu Rejonowego wydane zostało bowiem bez przeprowadzenia rozprawy, na posiedzeniu, pod nieobecność oskarżonego, w wyniku porozumienia zawartego pomiędzy stronami, zaś orzeczenie dłuższego okresu próby i dozoru kuratora może w istotny sposób na nowo kształtować pogląd oskarżonego na zasadność wydanego wobec niego wyroku. Wobec powyższego wyrok Sądu I instancji nie mógł się ostać. Sąd Rejonowy w ponownym postępowaniu przeprowadzi sprawę na rozprawie i wyda wyrok nie naruszający prawa materialnego.