Legislator Case Law & Legislation
IV U 97/17 AI generated

Social security court grants rehabilitation benefit to claimant based on expert medical opinion despite prior work capacity findings.

Case Number IV U 97/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court granted the claimant's request for an extended rehabilitation benefit, ruling in favor of the applicant against the Social Insurance Institution. The court found that the applicant remained unable to work due to severe spinal conditions, contrary to the medical board's earlier determination of work capacity. Relying on a comprehensive expert neurologist's opinion, the court rejected the institution's evidence and modified the contested decision to authorize six additional months of benefits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 18 ust. 1, 2 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: The court must grant rehabilitation benefits if a qualified expert opinion confirms the insured's inability to work, overriding prior administrative medical findings absent specific procedural objections.

Keywords

AI generated
rehabilitation benefit entitlement social security medical assessment expert opinion validity work capacity determination social insurance dispute resolution

Cited Legislation

AI generated
Art. 18 ust. 1, 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa /Dz.
Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.
ma prawo do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego - Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w wyroku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV.U 97/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 września 2017 r. Sąd Rejonowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie Wydział IV w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Gurgacz Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Wulw-Kondej po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. w Krośnie sprawy z wniosku D. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. o świadczenie rehabilitacyjne na skutek odwołania D. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. z dnia (...) stycznia 2017 roku znak: (...) z m i e n i a zaskarżoną decyzję Oddziału ZUS w J. z dnia (...) stycznia 2017 roku znak: (...) i u s t a l a, że wnioskodawczyni D. B. ma prawo do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego na okres 6 miesięcy. SSR Katarzyna Gurgacz Sygn. akt. IV. U. 97/17

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 15 września 2017 roku Decyzją z dnia (...) stycznia 2017 roku znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. odmówił wnioskodawczyni D. B. prawa do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego, a to w wyniku ustalenia przez Komisję lekarską ZUS nr (...) – w orzeczeniu z dnia (...) stycznia 2017 roku, że wnioskodawczyni jest zdolna do pracy. Powyższą decyzję wnioskodawczyni zaskarżyła , wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego podając w uzasadnieniu, że decyzja jest niesprawiedliwa i krzywdząca, zaś stan zdrowia uniemożliwia jej kontynuowanie pracy.

W odpowiedzi na odwołanie O/ZUS w J. wniósł o oddalenie odwołania, podając równocześnie iż przyczyną wydania decyzji odmawiającej wnioskodawczyni prawa do świadczenia rehabilitacyjnego było wymienione orzeczenie komisji lekarskiej ZUS. W wyniku przeprowadzonego postępowania Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dokonał następujących ustaleń: Wnioskodawczyni D. B. po wyczerpaniu okresu pobierania zasiłku chorobowego, przez okres sześciu miesięcy tj. od dnia 31 maja 2016 r. do dnia 26 listopada 2016 r. przebywała na świadczeniu rehabilitacyjnym.

W dniu 10 listopada 2016 roku złożyła wniosek o przyznanie jej prawa do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego w związku z niezdolnością do pracy spowodowaną ogólnym stanem zdrowia. dowód : wniosek z dnia 08.11.2016 roku, /akta zasiłkowe ZUS/, W postępowaniu orzeczniczym w O/ZUS w J. lekarz orzecznik w dniu 16 grudnia 2016 roku uznał, że wnioskodawczyni jest osobą zdolną do pracy. dowód : orzeczenie z dnia 16 grudnia 2016 roku /akta zasiłkowe ZUS/, W wyniku złożonego sprzeciwu Komisja Lekarska ZUS w (...) rozpoznała w dniu (...) stycznia 2017 roku ponownie sprawę wnioskodawczyni i uznała, iż jest ona osobą zdolną do pracy. dowód : orzeczenie komisji w (...) z dnia (...).01.2017 roku / akta ZUS/, Na podstawie wymienionej dokumentacji medycznej i postępowania orzeczniczego zaskarżoną decyzją z dnia (...) stycznia 2017 roku Oddział ZUS w J. odmówił wnioskodawczyni prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres, uznając ją za zdolną do pracy.

Z przedmiotową decyzją nie pogodziła się wnioskodawczyni zarzucając w odwołaniu, że nie zgadza się z oceną stanu zdrowia dokonaną przez Oddział ZUS w J.. Powołany przez Sąd biegły lekarz specjalista neurolog w wydanej opinii z dnia 19 maja 2017 roku stwierdził u wnioskodawczyni – niedomogę ruchową lędźwiowego odcinka kręgosłupa, zespół bólowy korzeniowy z objawami ze strony ogona końskiego, zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowego ze stenozą bezwzględną na poziomie L3/L4 i L4/L5, z przepukliną jadra miażdżystego na poziomie L3/L4 i cechami ucisku na ogon koński.

Dalej biegły neurolog wskazał, że wymienione schorzenia wymagają dalszego leczenia i ustalił iż wnioskodawczyni wymaga przedłużenia świadczenia rehabilitacyjnego na okres dalszych 6 miesięcy. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt zasiłkowych ZUS oraz opinii biegłego z dnia 19 maja 2017 roku. Tym wszystkim dowodom Sąd dał wiarę, albowiem nie zachodzą między nimi sprzeczności, są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają.

Sąd zważył co następuje :

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa /Dz. U. Nr 60 poz. 636 ze zm./ - świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne zgodnie z art. 18 ust. 2 wymienionej ustawy przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.

W przedmiotowej sprawie Sąd dał w pełni wiarę opinii biegłego lekarza sądowego specjalisty neurologa albowiem w sposób wyczerpujący i wnikliwy opisuje stan zdrowia wnioskodawczyni D. B.. Opinia została sporządzona w oparciu o wszelki dostępny materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz na podstawie dokumentacji lekarskiej z przebiegu leczenia a także na podstawie badania fizykalnego wnioskodawczyni. Zdaniem Sądu brak jest jakichkolwiek okoliczności, które uzasadniałyby kwestionowanie przez Sąd wiarygodności oraz rzeczowości i kompletności przedmiotowej opinii biegłego sądowego.

Opinia umożliwiła Sądowi dokonanie oceny stanu zdrowia wnioskodawczyni. Sąd pominął dowód z opinii biegłych lekarzy specjalistów ortopedy i kardiologa, albowiem strony w zakreślonym terminie nie zgłosiły żadnych zarzutów do opinii biegłego neurologa. Pismo organu rentowego z dnia 25 sierpnia 2017 r. stanowi jedynie oświadczenie strony, że nie zgadza się z opinią biegłego sądowego lekarza neurologa, natomiast nie formułuje żadnych zarzutów do tej opinii. Samo stwierdzenie, że opinia biegłego sądowego jest odmienna od ustaleń Komisji Lekarskiej ZUS w której składzie też był specjalista neurolog, nie może być potraktowane jako zarzut merytorycznie odnoszący się do opinii biegłego sądowego.

Jest to wyłącznie stwierdzenie faktu wynikającego bezspornie z akt postępowania. Wobec braku zarzutów do opinii biegłego sądowego specjalisty neurologa, Sąd uznał za nieuzasadniony wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego neurologa. Wobec ustalenia w oparciu o opinię biegłego, że wnioskodawczyni D. B. ma prawo do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego - Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w wyroku. Sędzia