Court allows early retirement by confirming 15 years of heavy truck driving as special conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe court reversed the Social Insurance Institution's denial of early retirement, granting the claimant the benefit effective upon reaching age 60. The claimant argued that his tenure as a heavy truck driver from 1978 to 1994 constituted fifteen years of work in special conditions, which the insurer rejected due to incorrect legal citations in his records. The court validated the claimant's testimony and official documents, establishing that driving heavy trucks over 3.5 tons qualifies as special conditions work under the relevant government regulation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.; Art. 10 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.; The court may overturn a social insurance decision when the claimant successfully proves, through credible testimony and documentary evidence, that the disputed period of employment in special conditions was continuous and full-time, thereby satisfying statutory requirements for early retirement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX U 494/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 sierpnia 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Smycz Protokolant: Iwona Porwoł przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania R. K. ( K. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o prawo do emerytury na skutek odwołania R. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 15 marca 2017 r. Znak: (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu R. K. prawo do emerytury począwszy od dnia (...). Sędzia Sygn. akt IX U 494/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15.03.2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu R. K. (K.) prawa do wcześniejszej emerytury wskazując, iż nie spełnia on ustawowych warunków do jej uzyskania, gdyż nie udokumentował na dzień 01.01.1999r. 15 lat pracy wykonywanej w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji domagając się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury po uprzednim zaliczeniu do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu pracy w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w W. od 20.11.1978 do 31.03.1988r., a następnie Spółce (...) od 1.04.1988 do 31.05.1994r. w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. ZUS nie uznał wskazanych okresów do pracy w warunkach szczególnych z powodu podania błędnych podstaw prawnych w przedłożonych świadectwach wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony urodził się w dniu (...) W dniu 16.02.2017r. złożył wniosek o przyznanie uprawnień do wcześniejszej emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach w rozpoznaniu, którego Oddział ZUS wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie.
Oddział ZUS uwzględnił ubezpieczonemu na dzień 01.01.1999r. okres zatrudnienia w łącznym wymiarze 26 lat, 2 miesiące i 23 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 1 rok, 2 miesiące i 6 dni okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach (22.12.1975 -26.02.1977). Ubezpieczony złożył wniosek o przekazanie środków z FUS za pośrednictwem ZUS na dochody z budżetu państwa. (dowód: dokumentacja akt organu rentowego) Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego jako okoliczności niesporne pomiędzy stronami, bo jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony.
W 1975r. ubezpieczony ukończył (...) Szkołę Zawodową zdobywając zawód wyuczony: kierowca –mechanik, dzięki czemu miał uprawnienia do kierowania samochodami o masie powyżej 3,5 tony. Wojewódzkie Przedsiębiorstwo (...) w W., w którym ubezpieczony pracował od 20.11.1978 do 31.03.1988 zajmowało się przewozem materiałów budowlanych. Przyjmując się do pracy w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w W. ubezpieczony był kierowcą samochodu S. (...). W dalszej swojej pracy ubezpieczony już zawsze prowadził samochody ciężarowe powyżej 3,5 tony.
Ubezpieczony miał uprawnienia do rozładunku ciężkich materiałów, do przewozu materiałów niebezpiecznych, stąd wynikał zapis zawarty w świadectwie kierowca-operator. Ubezpieczony był kierowcą żurawia samojezdnego, był to samochód o ładowności powyżej 10 ton. Takimi samochodami ubezpieczony jako kierowca dokonywał rozładunku towarów budowlanych. Ubezpieczony dokonywał załadunku, również załadunku i przeładunku za pomocą specjalnych pojazdów. Przeważnie były to Stary W -28 , które miały zamontowane żurawie. Ubezpieczony jeździł też na S.
66. Baza była w W.. Od 1.04.1988 ubezpieczony zaczął pracę w R.. Najpierw jego zakład pracy nazywał się Przedsiębiorstwo (...), a potem od 1991r. zmienił nazwę na (...). Ubezpieczony został przejęty do Przedsiębiorstwa (...) na zasadzie porozumienia między zakładami od 1.04.1988r. Ubezpieczony w tym przedsiębiorstwie pracował na tych samych zasadach co dotychczas, tj. zajmował się przewozem, załadunkiem, rozładunkiem materiałów budowlanych też na S., powyżej 3,5 tony. W obu spornych okresach ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze pracował jako kierowca obsługując pojazdy powyżej 3,5 tony.
Ubezpieczony tylko sporadycznie pracował na suwnicach, gdyż była specjalna osoba wyznaczona do obsługi suwnic. (dowód: akta osobowe ubezpieczonego z Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa (...), w tym w szczególności pismo ubezpieczonego z dnia 20.11.1978r. o przyjęcie do pracy na stanowisku kierowcy ze zgodą z dnia 20.11.1978 - proszę przyjąć z dniem 20.11.1978 w charakterze kierowcy na samochód S. (...), ładowność 4,5 tony, umowa o pracę na okres próbny w charakterze kierowcy, świadectwo pracy z zaznaczeniem kierowca operator, akta osobowe ubezpieczonego z firmy (...) Sp. z o.o., w tym w szczególności świadectwo ukończenia kursu samodzielnej obsługi suwnic, pismo odnośnie przewożenia materiałów niebezpiecznych z dnia 11.08.1993r. odnośnie przebytego szkolenia, odpis pisma z dnia 31.03.1988r. odnośnie ukończenia kursu klasy III-ciej odnośnie żurawi samojezdnych kołowych i samochodowych przy wielkości masy do 10 ton przez ubezpieczonego, legitymacja ubezpieczonego odnośnie uprawnień odnośnie klasy III o specjalności obsługi żurawi samojezdnych kołowych i samochodowych do 10 ton z dnia 14.07.1977, zaświadczenie ukończenia kursu z dnia 28.04.1977 i legitymacja odnośnie uprawnień klasy III do prowadzenia żurawi samojezdnych kołowych do 10 ton z 14.07.1977 oraz zaświadczenie z dnia 20.08.1993 o ukończeniu kursu do przewozu materiałów niebezpiecznych, zeznania ubezpieczonego, protokół elektroniczny, k. 23 akt ) Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, przekonywujący, logiczny i spójny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia.
Strony nie zgłosiły dalszych wniosków dowodowych. Mając na uwadze powyższe ustalenia
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.184 i 32 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 887) w związku z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 , poz.43 ze zm.) pracownik -mężczyzna, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A załącznika do Rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury, jeżeli:
1. ukończył wiek 60 lat, 2. na dzień 1.01.1999r. osiągnął wymagany okres 25 lat zatrudnienia i udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, 3. nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków z FUS za pośrednictwem ZUS na dochody z budżetu państwa. W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Bezspornym w rozpoznawanej sprawie pozostaje fakt, iż ubezpieczony osiągnął wiek emerytalny 60 lat w dniu (...), posiada na dzień 01.01.1999r. niezbędny do przyznania prawa do dochodzonego świadczenia 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, złożył wniosek o przekazanie środków z FUS za pośrednictwem ZUS na dochody z budżetu państwa. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się natomiast do ustalenia, czy ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. posiada 15 - letni okres pracy w warunkach szczególnych. Zgodnie z wykazem A, dział VIII poz. 2 stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, praca kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalistycznych (specjalnych) pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów jest pracą w szczególnych warunkach, uprawniającą do niższego wieku emerytalnego.
Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe niewątpliwie do okresów pracy w szczególnych warunkach należy zaliczyć okres zatrudnienia w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w W. od 20.11.1978 do31.03.1988r. a następnie Spółce (...) od 1.04.1988 do 31.05.1994r. tj. w charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony, tj. dział VIII poz.2 Wykazu A, stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.
Za takim przyjęciem przemawia szereg powołanych dokumentów oraz zapisów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego jednoznacznie wskazujących, iż ubezpieczony jako kierowca pracował przy obsłudze samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony wożąc materiały budowlane i jednocześnie dźwigiem umieszczanym na samochodach powyżej 3,5 tony rozładowywał i załadowywał te towary oraz zeznania ubezpieczonego, które Sąd uznał za wiarygodne, gdyż były one rzeczowe, logiczne, korespondujące z treścią powołanej w sprawie dokumentacji, nie były też one kwestionowane przez organ rentowy.
Tym samym ubezpieczony posiada łącznie wymagane 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Wobec powyższego Sąd z mocy art.477 14§2 kpc w wyroku zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od (...). , tj. od ukończenia wieku emerytalnego 60 lat. Sędzia