Social court allows pension recalculation when expert evidence proves higher past earnings than previously accepted.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe social court ordered the Social Insurance Institution to recalculate the insured's pension starting August 1, 2015, based on a higher earnings indicator. The insured argued that earnings between 1966 and 1972 exceeded the minimum wage, while the institution refused to recalculate due to lack of new documents. The court accepted a court-appointed expert's detailed opinion establishing significantly higher wages for those years, thereby increasing the pension base indicator from 73.04% to 83.42%. Consequently, the court modified the contested decision to mandate the recalculation and awarded the insured procedural costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 111 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS: The court must recalculate a pension when expert evidence demonstrates that the insured's past earnings were higher than those used in the original calculation, provided the new data substantiates a higher earnings indicator.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX U 1193/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Smycz Protokolant: Iwona Porwoł przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania S. T. ( T. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania S. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 25 września 2015 r. Znak: E (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego począwszy od dnia 1 sierpnia 2015r., przy zastosowaniu wskaźnika wysokości podstawy wymiaru 83,42 % ( osiemdziesiąt trzy czterdzieści dwa procent ), 2. zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 180,00 zł ( sto osiemdziesiąt złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn akt: IX U 1193/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 25.09.2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu S. T. (T.) przeliczenia emerytury na podstawie art. 114 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS z powodu braku jakichkolwiek nowych dokumentów mających wpływ na ustalenie podstawy wymiaru świadczenia. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony wniósł o jej zmianę poprzez przeliczenie podstawy wymiaru emerytury z uwzględnieniem zarobków uzyskanych od 15.02.1966r. do 10.07.1972r., gdyż wtedy osiągał wyższe wynagrodzenie niż przyjęte przez ZUS minimalne wynagrodzenie.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony jest uprawniony do emerytury od 15.07.2009r. (decyzja przyznająca z 6.08.2009r.). Podstawa wymiaru emerytury jest obecnie ustalona z 20 najkorzystniejszych lat wybranych z całego okresu ubezpieczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 73,04 % i został wyliczony z lat 1970-1972, 1977-1981, 1984-1988, 1999, 1993-1994, 1996, 2000-2001, 2003 (wyliczenia, k. 183-184 akt ZUS). W dniu 31.08.2015r. ubezpieczony wystąpił do ZUS z wnioskiem o przeliczenie emerytury.
W załatwieniu tego wniosku organ rentowy postanowił jak w zaskarżonej decyzji. (dowód: akta emerytalne ubezpieczonego) Wynagrodzenie ubezpieczonego uzyskane z tytułu zatrudnienia w KWK (...) 1 M. w okresie od 15.02.1966r. do 10.07.1972r., tj. za lata 1966-1969 wynosi: ⚫ 1966 – 18 267,00 zł ⚫ 1967 – 20 239,00 zł ⚫ 1968- 22 462,00 zł ⚫ 1969 – 42 538,00 zł. W wyliczeniach tych nie została uwzględniona premia uznaniowa, 13 pensja, Barbórka. Obliczenie wwpw z 20 najkorzystniejszych lat, tj. z lat: 1966-1972, 1977-1987, 1991, 1993, 2000, 2003:
⚫ 1966 – 18 267,00 zł 78,71% (wwpw) ⚫ 1967 – 20 239,00 zł 83,66 % ⚫ 1968- 22 462,00 zł 88,88 % ⚫ 1969 – 42 538,00 zł 163,06 % ⚫ 1970 – 42 976,00 zł 160,24 % ⚫ 1971 – 43 295,00 zł 153,01% ⚫ 1972 - 23 442,00 zł 77,86 % ⚫ 1977 – 38 000,00 zł 68,90 % ⚫ 1978 – 42 000,00 zł 71,62 % ⚫ 1979 – 42 000,00 zł 65,70 % ⚫ 1980 – 66 000, 00 zł 91,06% ⚫ 1981- 66 000,00 zł 71,53 % ⚫ 1984 – 136 800,00 zł 67,70 % ⚫ 1985 – 180 000,00 zł 74,98% ⚫ 1986 – 194 400,00 zł 67,23 % ⚫ 1987 – 252 000, 00 zł 71,96 % ⚫ 1991- 11 137 820, 00 zł 52,44 % ⚫ 1993 – 25 298 200,00 zł 52,77 % ⚫ 2000 – 12 103,41zł 52,43 % ⚫ 2003- 14 457,35 zł 54,73 % 1 668,47: 20 = 83,42% Za lata 1970-1972 w obliczeniu wskaźnika przyjęto wynagrodzenie ubezpieczonego udokumentowane w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu sporządzonym na podstawie kartoteki zarobkowej, tj. w wysokości: 1970 – 42 976,00 zł, 1971 – 43 295,00 zł, 1972 - 23 442,00 zł.
Za lata 1977-1987, 1991, 1993, 2000, 2003 w obliczeniu wskaźnika przyjęto zadeklarowaną podstawę wymiaru składek z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. (dowód: opinie biegłej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego mgr H. P., podstawowa i uzupełniająca, k. 48-66, 110 -113 akt sądowych, zeznania ubezpieczonego i świadków: J. G., E. K., S. P. i A. T., protokół elektroniczny, k. 40 akt) (...) S.A. nie posiada kart zarobkowych i dokumentacji płacowej ubezpieczonego z lat 1970-1972. (dowód: pismo (...) S.A. z 14.12.2016r.) Wobec wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz wobec braku kartotek zarobkowych ubezpieczonego Sąd postanowił pominąć dowód z kartotek zarobkowych ubezpieczonego za lata 1970-1972.
Strony nie złożyły dalszych wniosków dowodowych.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. W myśl regulacji zawartej w art. 111. ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2016, poz. 887) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego:
1) z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia, 2) z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176, 3) z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty, - a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, obliczony na zasadach określonych w art. 15, mnoży się przez kwotę bazową ostatnio przyjętą do obliczenia świadczenia (ust. 2). Podstawa wymiaru emerytury lub renty, ustalona na zasadach określonych w ust. 1 i 2, podlega wszystkim waloryzacjom przysługującym do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie tej podstawy(ust. 3). W rozpoznawanej sprawie pozostawał do rozstrzygnięcia spór w jakiej wysokości ubezpieczony otrzymywał wynagrodzenie w okresie pracy w KWK (...) (...), i czy istnieją podstawy do ponownego przeliczenia jego emerytury.
Zdaniem Sądu ubezpieczony pracując w KWK (...) (...)osiągał następujące zarobki: za rok 1966 – 18 267,00 zł, za rok 1967 – 20 239,00 zł, za rok 1968- 22 462,00 zł, za rok 1969 – 42 538,00 zł. Sąd w pełni podzielił opinię biegłej sądowej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego H. P. jako przekonywującą, rzeczową, fachową, obszernie i szczegółowo uzasadnioną, która ustaliła wynagrodzenie ubezpieczonego za wskazane wyżej lata, prawidłowo obliczyła wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury z 20 najkorzystniejszych lat, tj. z lat: 1966-1972, 1977-1987, 1991, 1993, 2000, 2003, który wyniósł 83,42%.
Biegła w zakresie roku 1985 prawidłowo przyjęła w swoich obliczeniach podstawę wymiaru składek w wysokości 180 000,00 zł, natomiast błędne przyjęcie podstawy wymiaru składek za rok 1995 pozostaje bez znaczenie na ostateczne wyliczenie wskaźnika z 20 lat, gdy rok ten nie został wzięty pod uwagę w takim obliczeniu ze względu na swoją niską wysokość ( 50,28%). Zatem zastrzeżenia organu rentowego złożone względem opinii podstawowej biegłej okazały się bezprzedmiotowe. Biegła również właściwie za lata 1970-1972 przyjęła wynagrodzenie w wysokości: 1970 – 42 976,00 zł, 1971 – 43 295,00 zł, 1972 - 23 442,00 zł, tj. wynagrodzenie wykazane w Rp-7 z 9.01.2001r.
Brak jest karty zasiłkowej, kart zarobkowych, by dokonać weryfikacji tego dokumentu, który jest zresztą sporządzony prawidłowo. Zarówno organ rentowy, jak i ubezpieczony nie wnieśli żadnych zastrzeżeń do opinii uzupełniającej biegłej. W konsekwencji tegoż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wzrósł z 73,04 % do 83,42 %, co uzasadnia przeliczenie emerytury z wyższym wskaźnikiem na podstawie art. 111. ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS. Przeliczenie takie powinno nastąpić począwszy od miesiąca złożenia wniosku w tym zakresie tj. od 1.08.2015r.
Wobec powyższego, Sąd na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. w pkt. 1 zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż zobowiązał organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego począwszy od 1 sierpnia 2015r., przy zastosowaniu wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury 83,42 %. W pkt 2 wyroku Sąd z mocy art.98 §1 i §3 kpc w zw. z §11 ust.2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t.Dz.U. 2013r., poz. 490 ze zm.) zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddział w R. kwotę 180,00zł na rzecz ubezpieczonego tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Sędzia