Civil court dismisses action after plaintiff withdraws suit, awarding costs to plaintiff despite defendant's procedural objections.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's lawsuit after the plaintiff voluntarily withdrew the claim and renounced the right to compensation. Although defendants argued the suit was procedurally invalid due to a lack of pre-litigation mediation attempts, the court found the plaintiff had fulfilled this requirement. Consequently, the court ordered the defendants to pay the plaintiff's legal costs and returned the excess filing fee.
Legislator headnote
AI generatedArt. 203 § 4 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.; Art. 187 § 1 pkt 3 k.p.c.: A plaintiff's withdrawal of a claim after fulfilling pre-litigation dispute resolution obligations does not constitute an attempt to circumvent the law, and the failure to explicitly cite mediation in the complaint does not render the suit procedurally inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII C 57/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Bielecka-Gąszcz Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zuchora po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 roku w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł. przeciwko pozwanym A. M. i W. M. o zapłatę postanowił:
1) umorzyć postępowanie w sprawie;
2) zasądzić od pozwanych A. M. i W. M. solidarnie na rzecz powoda Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł. kwotę 1.017 zł (jeden tysiąc siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;
3) zwrócić na rzecz powoda ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi kwotę 133 zł (sto trzydzieści trzy złote) tytułem nadpłaconej opłaty od pozwu. Sygn. akt VIII C 57/17
UZASADNIENIE
W dniu 1 grudnia 2016 roku powód Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w Ł., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanym solidarnie A. M. i W. M. powództwo o zapłatę 4.641,52 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu (pozew k. 3-6) . W dniu 9 grudnia 2016 roku referendarz sądowy w tutejszym Sądzie Rejonowym wydał przeciwko pozwanym solidarnie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, który następnie pozwani zaskarżyli sprzeciwem w całości.
Pozwani podnieśli zarzut nieważności postępowania na zasadzie art. 379 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 187 § 1 pkt 3 k.p.c., z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej w związku z niepodjęciem próby mediacji lub innego pozasądowego rozwiązania sporu przez powoda przed wniesieniem pozwu. Podnieśli, że spełnili świadczenie przed doręczeniem nakazu zapłaty wraz z pozwem. W związku z powyższym wnieśli o uchylenie nakazu zapłaty, zniesienie postępowania i odrzucenie pozwu, ewentualnie o uchylenie nakazu zapłaty i oddalenie pozwu. Wyjaśnili także, że zaspokoili roszczenie dochodzone pozwem poprzez dokonanie wpłat w dniach 16, 17, 19, 21, 22 i 23 grudnia 2016 roku. (nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 59, sprzeciw k. 63-64, pełnomocnictwo k. 71, sprzeciw k. 73-74) .
Ostatecznie wszystkie dokonane przez pozwanych wpłaty – łącznie 6 wpłat dokonanych w dniach 16, 17, 19, 21, 22 i 23 grudnia 2016 roku – zostały zaliczone na poczet należności dochodzonych pozwem, w związku z czym w piśmie procesowym z dnia 12 września 2017 roku powód cofnął powództwo w całości wraz ze zrzeczeniem się dochodzonego roszczenia i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie oraz zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, skoro roszczenie zostało zaspokojone po wytoczeniu powództwa.
Na rozprawie w dniu 6 października 2017 roku pełnomocnik powoda zajął stanowisko jak dotychczas. Pozwany, w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik pozwanej A. M. również podtrzymał stanowisko wyrażone dotychczas, a dodatkowo powołał się na to, że pozew był dotknięty brakami formalnymi, skoro powód nie próbował ugodowo załatwić sprawy, zatem powinien zostać wezwany przez referendarza sądowego do uzupełnienia braków formalnych pozwu, a pozew powinien podlegać zwrotowi lub odrzuceniu. (odpowiedź na sprzeciw k. 85, pismo procesowe pozwanych k. 89 i k. 92, pismo procesowe powoda k. 96-97, skrócony protokół rozprawy k. 102-103, zapis przebiegu rozprawy płyta CD k. 105) Uznając, że cofnięcie pozwu wraz ze zrzeczeniem się roszczenia przez powoda nie jest sprzeczne z prawem ani zasadami współżycia społecznego, nie zmierza również do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.), na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. i art. 203 § 1 k.p.c., Sąd umorzył postępowanie w sprawie, orzekając jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c., w myśl zasady odpowiedzialności stron za wynik procesu. Powód wygrał proces w całości (pozwani zapłacili bowiem należność dochodzoną niniejszym pozwem po wytoczeniu powództwa), a zatem należy mu się od pozwanych solidarnie zwrot niezbędnych kosztów poniesionych w celu dochodzenia jego praw, do których niewątpliwie należy zaliczyć wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym (art. 98 § 3 k.p.c.). Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 1.017 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, na którą to kwotę złożyły się następujące składniki: - 100 zł – tytułem opłaty sądowej od pozwu, - 17 zł – tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, - 900 zł – jako wynagrodzenie pełnomocnika z tytułu zastępstwa procesowego w sprawie (§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu obowiązującym od 27 października 2016 roku, tj. ze zm. wyn. z Dz.U. 2016, poz. 1667).
O zwrocie nadpłaconej opłaty sądowej od pozwu Sąd orzekł na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Dodać jeszcze wypada, że w przedmiotowej sprawie w uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że wzywał pozwanych do dobrowolnego uregulowania zadłużenia lub proponował zawarcie ugody i ustalenie warunków spłaty zadłużenia (k. 5), a ponieważ wezwanie to pozostało bez odpowiedzi, pozew stał się konieczny. Dodatkowo do pozwu załączono przedsądowe wezwanie do zapłaty z dnia 28 września 2016 roku, odebrane przez samego pozwanego w dniu 17 października 2016 roku, które niewątpliwie stanowiło propozycję ugodowego zakończenia sporu.
Powód uczynił zatem zadość przepisowi art. 187 § 1 pkt 3 k.p.c., zatem pozew nie zawierał w tym zakresie żadnych braków formalnych. Nawet jednak, gdyby taka informacja w pozwie nie została zawarta, stwierdzić należy, że po nadaniu sprawie biegu, pozew nie mógłby już podlegać zwrotowi, a niepodjęcie próby mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu nie powoduje czasowej niedopuszczalności drogi sądowej, ani tym bardziej nie stanowi o niedopuszczalności drogi sądowej, nie powoduje zatem nieważności postępowania, nie skutkuje koniecznością odrzucenia pozwu, jak mylnie twierdzili pozwani.