Plaintiff dismissed for failing to prove assignment of debt due to missing detailed debt schedule.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment of a loan debt assigned to them. Although the plaintiff presented the original loan agreement and a general assignment contract, they failed to produce the required detailed debt schedule annexed to the assignment. The court ruled that without this specific document, the plaintiff could not legally prove they acquired the specific debt owed by the defendant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 385 k.c.: A creditor must prove the transfer of a specific debt; a general assignment contract without a detailed schedule of debts does not establish the creditor's right to claim a specific amount.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 2600/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 13 kwietnia 2016r. Sąd Rejonowy w Oleśnicy, Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Agnieszka Ostrowska-Gołąbek Protokolant Ewelina Grudzień-Wuczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016r. w Oleśnicy sprawy Przy udziale stron: powód (...) (...)z/s w W. pozwany M. K. o zapłatę oddala powództwo. Z./ 1. (...) 2. (...) 13.04.2016r. Sygn. akt I C 2600/15
UZASADNIENIE
Strona powodowa T. (...)z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła pozew przeciwko pozwanej M. K.domagając się zasądzenia kwoty 7754,89 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 08.12.2015r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa podniosła, iż zobowiązanie pozwanej wynikało z umowy pożyczki z dnia 19.01.2015r. nr (...) udzielonej przez T. Spółka z.o.o. Pozwana zobowiązała się do terminowego zwrotu pożyczki wraz z opłatami, kosztami oraz odsetkami w 14 miesięcznych ratach w wysokości 537,11 złotych.
Pozwana nie dokonała całkowitej spłaty zobowiązania, w związku z powyższym umowa pożyczki została wypowiedziana z dniem 20.05.2015r. W dniu 11.09.2015r. wierzyciel pierwotny zawarł ze stroną powodową umowę przelewu wierzytelności, zaś pozwana została powiadomiona o dokonanej cesji. Pozwana M. K. nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się również na terminie wyznaczonej rozprawy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 19.01.2015r. pomiędzy T. Spółka z.o.o. spółka jawna z siedzibą we W., a pozwaną M. K. została zawarta umowa pożyczki nr (...), na mocy której spółka (...) udzieliła pozwanej pożyczki na kwotę 7040,00 złotych do dnia 14.03.2016r.
Pismem z dnia 20.05.2015r. spółka wypowiedziała pozwanej w/w umowę w związku z opóźnieniem w zapłacie dwóch pełnych rat pożyczki. Dowód: umowa pożyczki z dnia 19.01.2015r. k-29, pismo z dnia 20.05.2015r. k-23. W dniu 11.09.2015r. T. Spółka z.o.o. spółka jawna z siedzibą we W. zawarła z (...) z siedzibą w W. umowę przelewu wierzytelności określonych w wykazie wierzytelności, stanowiących załącznik numer 1 do umowy, przysługujących w stosunku do dłużników i wynikających z zawartych umów pożyczek, a także wierzytelności szczegółowo określonych w ostatecznym wykazie wierzytelności stanowiącym załącznik nr 1 do aneksu.
W umowie wskazano, iż wszystie wierzytelności będące przedmiotem umowy przelewu miały być szczegółowo określone w Ostatecznym Wykazie Wierzytelności stanowiącym załącznik do aneksu, który to aneks miał być przez strony zawarty w terminie do dnia 14.09.2015r. Przejście na fundusz praw z wierzytelności miało nastąpić z dniem 11.09.2015r. Dowód: umowa przelewu wierzytelności z dnia 11.09.2015r. k-13.
Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W świetle ustaleń poczynionych wyżej, a wynikających w całości z dołączonych do akt dokumentów, należy stwierdzić, że strona powodowa – na której zgodnie z art. 6 k.c. spoczywał ciężar dowodu, nie wykazała okoliczności uzasadniających uwzględnienie żądania. Strona powodowa wykazała jedynie fakt zawarcia umowy pożyczki pomiędzy T. Spółka z.o.o. spółka jawna, a pozwaną M. K., przedkładając w tym zakresie umowę z dnia 19.01.2015r. , potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez profesjonalnego pełnomocnika.
Strona powodowa w żaden sposób jednak nie udowodniła, iż umową przelewu wierzytelności z dnia 11.09.2015r. nabyła zobowiązanie pozwanej przysługujące jej pierwotnemu wierzycielowi. Do pozwu strona powodowa dołączyła umowę cesji wierzytelności , jednak na jej podstawie nie można stwierdzić w sposób nie budzący wątliwości, iż tą właśnie umową strona powodowa nabyła dług pozwanej wynikający z umowy pożyczki. Zważyć bowiem należy, iż umowa cesji wskazywała, że wykaz wszystkich wierzytelności, jakie miały być nabyte w wyniku jej zawarcia przez fundusz sekurytyzacyjny, stanowił załącznik nr 1 do umowy.
Ponadto umowa cesji stanowiła także, iż wszytkie wierzytelności będące przedmiotem umowy z dnia 11.09.2015r. miały być szczegółowo określone w Ostatecznym Wykazie Wierzytelności, stanowiącym ząłacznik do aneksu, który strony zobowiązały się zawrzeć w terminie do dnia 14.09.2015r. Żaden z w/w dokumentów, do którego odwołuje się umowa sprzedaży wierzytelości nie został przedstawiony, a zatem nie zostało wykazane, iż zobowiązanie pozwanej M. K. na kwotę określoną pozwem zostało faktycznie nabyte przez stronę powodową.
Brak dokumentów pozwalających na zweryfikowanie zasadności i wysokości kwoty żądanej pozwem nie pozwolił na uwzględnienie żądania w całości, czy też w części. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał zatem, że zgłoszone w pozwie żądanie nie zostało należycie udowodnione. Podkreślenia jeszcze wymaga, iż Sąd zobowiązany jest oceniać istnienie legitymacji procesowej z urzędu orzekając co do istoty sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.