Court grants early pension by recognizing 15 years of heavy truck driving as special conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe Social Insurance Institution initially denied early retirement, claiming the applicant lacked proof of 15 years of work in special conditions by January 1, 1999. The court found that the applicant's employment as a driver of heavy trucks exceeding 3.5 tons between 1991 and 1995 constituted work in special conditions under the relevant regulations. Consequently, the court modified the decision to grant the applicant the right to early retirement effective January 1, 2017.
Legislator headnote
AI generated§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 czerwca 2002 r.; The period of employment as a driver of heavy trucks exceeding 3.5 tons constitutes work in special conditions, thereby satisfying the statutory requirement for early retirement if the duration reaches fifteen years.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX U 419/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Smycz Protokolant: Iwona Porwoł przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania A. S. ( S. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o prawo do emerytury na skutek odwołania A. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 27 lutego 2017 r. Znak: (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu A. S. prawo do emerytury począwszy od dnia 1 stycznia 2017r. Sędzia Sygn. akt IX U 419/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 27.02.2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu A. S. (S.) prawa do wcześniejszej emerytury wskazując, iż nie spełnia on ustawowych warunków do jej uzyskania, gdyż nie udokumentował na dzień 01.01.1999r. 15 lat pracy wykonywanej w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji domagając się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury po uprzednim zaliczeniu do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu pracy od 7.11.1991r. do 31.10.1995r. w Spółce (...) w charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Okres od 7.11.1991r. do 31.10.1995r. w Spółce (...) w R. nie został zaliczony do pracy w warunkach szczególnych przez organ rentowy z powodu braku świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony urodził się w dniu (...) W dniu 28.11.2016r. złożył wniosek o przyznanie uprawnień do wcześniejszej emeryturyz tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach w rozpoznaniu, którego Oddział ZUS wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie.
Oddział ZUS uwzględnił ubezpieczonemu na dzień 01.01.1999r. okres zatrudnienia w łącznym wymiarze 27 lat, 5 miesięcy i 8 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 13 lat, 1 miesiąc i 7 dni okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Ubezpieczony złożył wniosek o przekazanie środków z FUS za pośrednictwem ZUS na dochody z budżetu państwa. (dowód: dokumentacja akt organu rentowego) Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego jako okoliczności niesporne pomiędzy stronami, bo jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony.
Ubezpieczony ukończył szkołę zawodową, uzyskując zawód ślusarza -spawacza. W firmie (...) w R. ubezpieczony był zatrudniony od 7.11.1991 do 31.10.1995. Zakład (...) zajmował się przewozem głównie proszków z firmy (...), a później z firmy (...) po całym kraju. Firma posiadała samochody ciężarowe typu J., Kamazy. Ubezpieczony był kierowcą K. z przyczepą o pojemności powyżej 3,5 tony, który z przyczepą miał ciężar całkowity około 18 ton ładowności. To, że ubezpieczony był jednocześnie konwojentem oznaczało, że ponosił odpowiedzialność materialną za przyjęty towar, podpisywał dokumenty przy każdym odbiorze i przy zdaniu towaru.
Podpisanie takiego dokumentu zajmowało sekundę. Ubezpieczony nie ładował i nie rozładowywał towaru. Kierowcy czekali na rozładunek. Wszyscy kierowcy w (...) pełnili jednocześnie funkcje konwojenta. Pracując w (...) ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze, dziennie przez co najmniej 9 godzin pracował jako kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Przejazdy do G. trwały 12 godzin, do (...) godzin. Generalnie samej jazdy było powyżej 9 godzin dziennie. Z tego tytułu nie było żadnych dodatków płacowych. Kiedy ubezpieczony zakończył pracę w (...) otrzymał tylko świadectwo pracy.
Firma została zlikwidowana w 2004r. Razem z ubezpieczonym w spornym okresie pracowali świadkowie: J. L. i T. M. (kierowcy), którzy potwierdzili rodzaj i wymiar czasu pracy ubezpieczonego w charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony. (dowód: akta osobowe ubezpieczonego, zeznania świadków J. L.,T. M., zeznania ubezpieczonego, protokół elektroniczny, k. 27 akt,) Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, przekonywujący, logiczny i spójny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Wobec wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy Sąd oddalił wniosek ZUS o dopuszczenie dowodu z akt emerytalnych świadka T.
M. na okoliczność ustalenia czy miał on wystawione świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych, gdyż taka okoliczność nie ma żadnego znaczenia na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie dotyczące pracy ubezpieczonego w szczególnych warunkach. Mając na uwadze powyższe ustalenia
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.184 i 32 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 887) w związku z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 , poz.43 ze zm.) pracownik -mężczyzna, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A załącznika do Rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury, jeżeli:
1. ukończył wiek 60 lat, 2. na dzień 1.01.1999r. osiągnął wymagany okres 25 lat zatrudnienia i udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, 3. nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Niespornym w rozpoznawanej sprawie pozostaje fakt, iż ubezpieczony osiągnął wiek emerytalny 60 lat w dniu (...)., posiada na dzień 01.01.1999r. niezbędny do przyznania prawa do dochodzonego świadczenia 25-letni okres składkowy i nieskładkowy oraz, że złożył wniosek o przekazanie środków z FUS na dochody z budżetu państwa. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się natomiast do ustalenia, czy ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. posiada 15 - letni okres pracy w warunkach szczególnych. Zgodnie z wykazem A, dział VIII poz. 2 stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, praca kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalistycznych (specjalnych) pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów jest pracą w szczególnych warunkach, uprawniającą do niższego wieku emerytalnego.
Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe niewątpliwie do okresów pracy w szczególnych warunkach należy również zaliczyć okres zatrudnienia od 7.11.1991r. do 31.10.1995r. w Spółce (...), tj. charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony tj. poz.2 Wykazu A, stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Za takim przyjęciem przemawiają jednoznaczne zeznania świadków J.
L. i T. M., zeznania ubezpieczonego. Zeznania te Sąd uznał za wiarygodne, gdyż były one rzeczowe, logiczne, zasadniczo ze sobą zgodne, korespondujące z treścią powołanej w sprawie dokumentacji, nie były też one kwestionowane przez organ rentowy. Wskazani świadkowie zgodnie wyjaśnili na czym polegało wykonywanie obowiązków konwojenta, sprowadzające się jedynie do podpisywania dokumentów przyjęcia i zbycia towaru, odpowiedzialności materialnej za dany towar, gdy żaden z kierowców zatrudnionych w Spółce (...), w tym ubezpieczony, nigdy nie wykonywał załadunku czy wyładunku towaru.
Po doliczeniu do stażu pracy w warunkach szczególnych uznanego przez ZUS w wymiarze 13 lat, 1 miesiąc i 7 dni spornego okresu ubezpieczony posiada wymagane 15 lat takiej pracy. W konsekwencji takiego stanowiska Sąd stwierdził, iż ubezpieczony na dzień złożenia wniosku ostatecznie spełnia wszystkie niezbędne przesłanki prawa do świadczenia. Wobec powyższego Sąd z mocy art.477 14§2 kpc w wyroku zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia 1 stycznia 2017r., tj. od miesiąca złożenia wniosku zgodnie z uregulowaniem art. 129 ust.1 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS.
Sędzia