Civil court dismisses appeal in wild boar damage case, upholding expert valuation over agricultural commission estimate.

Sygn. akt I Ca 307/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2017 r. Sąd Okręgowy w Łomży I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Włodzimierz Wójcicki (spr.) Sędziowie: SSO Joanna Rawa SSO Andrzej Kordowski Protokolant: Katarzyna Milewska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na rozprawie sprawy z powództwa A. M. przeciwko Kołu (...) w Z. o zapłatę na skutek apelacji powoda A. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Zambrowie z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt I C 564/16 I. apelację oddala; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 1800 złotych tytułem kosztów postępowania za drugą instancję. Joanna Rawa W. A. K. I Ca 307/17

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 08 czerwca 2017 roku Sąd Rejonowy w Zambrowie zasądził od Koła (...) w Z. na rzecz A. M. kwotę 5.643 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 09 maja 2016 roku i oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz orzekł o kosztach procesu. Z ustaleń poczynionych przez Sąd wynika, że powód A. M. jest posiadaczem gospodarstwa rolnego o powierzchni około 270 ha. Do tego gospodarstwa należą m.in. działki położone w J. K.. W 2015 roku na polach tych A. M. uprawiał kukurydzę, z której większość przeznaczył na kiszonkę, zaś kukurydza z przeznaczeniem na ziarno została na polu dłużej, do około połowy października 2015 roku.

Po zakończeniu zbioru powód zaorał pole i zasiał tam pszenicę ozimą. W grudniu 2015 roku A. M. po informacji od sąsiada, że widział na jego polu dziki, poinformował o tym fakcie łowczego Koła (...) w Z.. W dniu 23 lutego A. M. udał się na swoje pole, gdzie stwierdził wystąpienie szkody gospodarczej przez dziki. Następnie wysłał zgłoszenie szkody do Koła (...), gdzie wskazał położenie i numery działek, na których wystąpiła szkoda. Pismo to zostało doręczone pozwanemu w dniu 22 lutego 2016 roku. W odpowiedzi na to pismo Koło (...) zażądało pismem z dnia 04 marca 2016 roku sprecyzowania miejsca szkody, podania tytułu własności, powierzchni uszkodzonej, a także czasu ujawnienia szkody.

W odpowiedzi na to pismo A. M. pismem z dnia 10 marca 2016 roku dokonał ponownego zgłoszenia szkody na druku uzyskanym w (...) Izbie Rolniczej. Koło zwróciło się do powoda o podanie wymogów jakie stawia Komisja szacująca oraz podanie podstawy prawnej swoich żądań. W międzyczasie w dniu 29 marca 2016 roku na wniosek A. M. oględzin uszkodzonych upraw dokonało dwóch przedstawicieli (...) I. Rolniczej, którzy po dokonaniu oględzin dokonali wyszacowania szkody na kwotę 17.167,16 złotych i powód wezwał pozwanego do zapłaty takiej kwoty.

Wezwanie to zostało doręczone 20 kwietnia 2016 roku. Sąd Rejonowy oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy uznał podstawę prawną roszczenia w oparciu o art. 46 ust. 1 ustawy – Prawo łowieckie. W ocenie Sądu pozwane Koło (...) wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi nałożonego obowiązującymi przepisami bezzasadnie nie przeprowadziło procedury szacowania szkody, choć wszystkie niezbędne dane zostały mu udostępnione już w pierwszym piśmie z dnia 25 lutego 2016 roku nadanym przez powoda. Z racji zaniedbań strony pozwanej nie sposób jest uznać, że wyliczenie szkody mogłoby się odbyć w oparciu o pomiary z oględzin dokonanych samodzielnie przez stronę pozwaną i to już po odsianiu zboża w dniu 09 maja 2016 roku.

W tej sytuacji Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu szacowania i likwidacji szkód spowodowanych przez zwierzęta dziko żyjące. Biegły w swojej opinii ustalił obszar szkody na 12,90 ha, zaś wysokość szkody na 34,16 dt/ha, zaś wysokość szkody na kwotę 5.643 złotych. Sąd podzielił w zupełności opinię biegłego, która była uzupełniona w oparciu o złożone zastrzeżenia przez obie strony w stosunku do pierwotnej opinii. Biegły szczegółowo uzasadnił podstawy odpowiedzialności strony pozwanej za całą szkodę, wyjaśniając w opinii dlaczego nie można podzielić stanowiska, że szkoda została wyrządzona nie tylko przez dziki, ale też przez inną zwierzynę, za którą koło nie ponosi odpowiedzialności.

O kosztach procesu Sąd orzekł na zasadzie art. 100 kpc. Apelację od wyroku Sądu Rejonowego wniosła strona powodowa zarzucając naruszenie art. 227 kpc w zw. z art. 207 § 6 kpc oraz naruszenie art. 233 kpc. Apelacja wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez jego uchylenie celem przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego sądowego, co skutkowałoby zmianę wyroku i zasądzenia kwoty zgodnie z pozwem.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący podnosząc zarzuty do opinii biegłego i wnosząc o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w rezultacie nie kwestionował powierzchni, na której została wyrządzona szkoda, a jedynie wysokość tej szkody. Okoliczność ta była kwestionowana już po sporządzeniu przez biegłego A. T. pierwszej opinii i wzięła się najprawdopodobniej z okoliczności ustalenia wysokości szkody z różnicy jaka pojawiła się w opinii rzeczoznawców (...) I. Rolniczej ds. szacowania szkód rolniczych. Rzeczoznawcy ci na żądanie powoda przed wniesieniem powództwa wyszacowali wysokość szkody na kwotę 17.167,46 złotych.

Biegły sądowy uzupełnił swoją opinię i opisał szczegółowo elementy jakie zostały uwzględnione do określenia wysokości szkody. Ponadto jest on specjalistą od szacowania szkody tego rodzaju jaka wystąpiła w przedmiotowej sprawie, czyli z zakresu szacowania i likwidacji szkód powodowanych przez zwierzęta dziko żyjące. Biegły wyjaśnił dlaczego nie można podzielić ustaleń zawartych w opinii komisji szacującej szkodę składającą się z przedstawicieli (...). W opinii biegłego komisja ta pobrała za mało prób polowych z powierzchni nieuszkodzonej uprawy – jedna próba, gdy takich prób powinno być około dwunastu.

Pobranie jednej próby nie może być podstawą do wyliczenia przyszłego plonu. Biegły wskazał także, iż w oparciu o inne złożone dokumenty przez powoda także nie można ustalić wysokości plonu, gdyż z faktur nie wynika z jakiego obszaru zostało zebrane zboże, a ponadto faktura tylko wskazuje kto sprzedawał zboże. Sąd Rejonowy w swoim uzasadnieniu omówił opinię biegłego uzupełniając jej treść poprzez opinie uzupełniającą i w szczegółowym uzasadnieniu odniósł się do zarzutów stawianych w toku procesu przez powoda, podnosząc jednocześnie okoliczności dla których podzielił opinię biegłego i nie uwzględnił wniosku o powołanie innego biegłego.

Złożona przez powoda apelacja podnosi okoliczności zgłaszane w zarzutach do opinii biegłego w toku postępowania i nie przedstawia nowych argumentów. W tej sytuacji Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutu naruszenia art. 233 kpc i podzielając w pełni stanowisko Sądu Rejonowego zawarte w obszernym uzasadnieniu na zasadzie art. 385 kpc orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 98 kpc.