Legislator Case Law & Legislation
I C 145/17 AI generated

Court awards remaining compensation for car damage under compulsory insurance, rejecting insurer's partial payment defense.

Case Number I C 145/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court fully granted the plaintiff's claim for the remaining balance of vehicle repair costs after the defendant insurance company had already paid a partial amount. The plaintiff argued the insurer unjustifiably questioned the repair estimate, while the defendant contended the initial payment satisfied all obligations. The court ruled in favor of the plaintiff by validating the expert opinion on repair costs and applying the principle that the victim's right to compensation persists even if the vehicle has not yet been repaired.

Legislator headnote

AI generated

Art. 363 § 1 K.c.; Art. 805 i n. K.c.; Art. 3 Konwencji o prawie właściwym dla wypadków drogowych: The insured party must pay the full compensation for damage caused by the insured, and the victim's right to claim damages remains valid even if the physical repair of the damaged property has not yet been performed.

Keywords

AI generated
compulsory insurance liability vehicle damage compensation partial payment defense expert opinion validity statutory interest on debt costs of proceedings right to repair

Cited Legislation

AI generated
art. 363 § 1 K.c.
Zgodnie, zresztą, z art. 363§1 Kc naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.
art. 805 i n. K.c.
W tych warunkach należało uwzględnić powództwo do kwoty 1600 zł (koszty naprawy 2.514,83 zł – zapłacone 911,75 zł = 1603,08 zł) na podstawie umowy ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej łączącej sprawcę kolizji z pozwanym, art. 805 i n. K.c., art.
art. 3 Konwencji o prawie właściwym dla wypadków drogowych
Zgodnie z art. 3 Konwencji o prawie właściwym dla wypadków drogowych sporządzonej w H.
art. 19 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych
361 Kc, art. 19 oraz art.
art. 34 i nast. ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych
19 oraz art. 34 i nast. ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz.
art. 481 § 1 i 2 K.c.
1152) oraz art. 481 § 1 i 2 Kc, 817 Kc.
817 Kc
art. 817§1 Kc
Odsetki powodowi przysługują zgodnie z art. 817§1 Kc, tj.
art. 98§1 kpc
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 145/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny, w składzie: Przewodniczący: SSR Arkadiusz Ziarko Protokolant: stażysta Emilia Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r., w O., na rozprawie, sprawy z powództwa J. M. przeciwko (...) Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę I zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 600 (jeden tysiąc sześćset) zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za okres od dnia 8 lipca 2016 r. do dnia zapłaty; II zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 862,92 (tysiąc osiemset sześćdziesiąt dwa 92/100) zł tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Arkadiusz Ziarko Sygn. akt I C 145/17

UZASADNIENIE

Powód J. M. wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 1 600,00 zł z ustawowymi odsetkami oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu podał, że pozwany dotąd nie wypłacił w całości odszkodowania za szkodę spowodowaną przez sprawcę ubezpieczonego w zakresie OC u pozwanego, poprzestając jedynie na wypłacie kwoty 911,75 zł. Podniósł, że pozwany bezzasadnie zakwestionował wysokość kosztów naprawy samochodu. Pozwany – (...) Towarzystwo (...) S.A. w W. – w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.

W uzasadnieniu podniósł, że powodowi po zweryfikowaniu kalkulacji przedstawionej przez powoda wypłacono kwotę 911,75 zł, która według pozwanego wyczerpuje roszczenia powoda. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 7 czerwca 2016 r. powód uczestniczył w kolizji drogowej, której sprawca posiadał obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego. (okoliczność niesporna) O kolizji pozwany został zawiadomiony tego samego dnia przez powoda (okoliczność niesporna) W wyniku kolizji drogowej doszło do uszkodzenia pojazdu powoda marki A. o nr rej. (...).

Koszt naprawy powypadkowej pojazdu powoda z zastosowaniem zamienników najwyższej jakości wynosi 2.514,83 zł. Przy naprawie z uwagi na wiek samochodu – ponad 10 lat – należy uwzględnić dostępne zamienniki części oryginalnych kierując się kryterium najwyższej jakości, co uzasadnia uwzględnienie oryginalnych części O oraz zamienników identycznych z oryginałem (...). Naprawę można by wykonać w droższy sposób demontując szybę, ale za powyższą kwotę można skutecznie i prawidłowo wykonać naprawę bez jej demontażu. ( dowód: opinia biegłego J.

B. k. 41-46) Pozwany nie zapłacił kwoty dochodzonej pozwem pomimo wezwań do zapłaty. (okoliczność niesporna)

Sąd zważył, co następuje:

Żądanie powoda należało uwzględnić w całości. Sąd dał wiarę przedłożonym przez strony dokumentom, albowiem ich prawdziwość nie była kwestionowana przez strony i nie budzi wątpliwości. Opinia biegłego była jednoznaczna, biegły logicznie i przekonująco ustosunkował się co do zastrzeżeń stron, w związku z czym należało podzielić wnioski zawarte w opinii. Brak podstaw do przyjęcia wzbogacenia poszkodowanego w jakiejkolwiek części w związku z ewentualną naprawą samochodu przy użyciu nowych części, skoro prawidłowo wykonana naprawa wymaga użycia tych części.

Stawkę za 1 roboczogodzinę należało przyjąć na poziomie ustalonym przez biegłego. Jest to wyliczona przez biegłego średnia stawka za 1 rbg w O. w spornym okresie i brak podstaw do jej zakwestionowania. Ostatecznie twierdzenia i zarzuty ubezpieczyciela, ponoszącego w pełnym zakresie odpowiedzialność za szkodę spowodowaną przez ubezpieczonego w zakresie OC przez pozwanego sprawcę, w żadnej części nie mogą się ostać. Utrwalony w orzecznictwie jest pogląd, że poszkodowanemu służy roszczenie o odszkodowanie mimo nie wykonania naprawy.

Pozwany zobowiązany jest do naprawienia szkody, a nie zwrotu kosztów naprawy. Zgodnie, zresztą, z art. 363§1 Kc naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Zgodnie z art. 3 Konwencji o prawie właściwym dla wypadków drogowych sporządzonej w H. dnia 4 maja 1971 r. Prawem właściwym jest prawo wewnętrzne państwa, w którym nastąpił wypadek. W tych warunkach należało uwzględnić powództwo do kwoty 1600 zł (koszty naprawy 2.514,83 zł – zapłacone 911,75 zł = 1603,08 zł) na podstawie umowy ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej łączącej sprawcę kolizji z pozwanym, art. 805 i n. K.c., art. 361 Kc, art. 19 oraz art. 34 i nast. ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz.

U. z dnia 16 lipca 2003 r., nr 124, poz. 1152) oraz art. 481 § 1 i 2 Kc, 817 Kc. Odsetki powodowi przysługują zgodnie z art. 817§1 Kc, tj. od następnego dnia po upływie 30-dniowego terminu od zawiadomienia o wypadku, powód może jednak domagać się odsetek za krótszy okres. Zgodnie z wyrażoną w art. 98§1 kpc zasadą odpowiedzialności strony przegrywającej za wynik procesu, powodowi jako stronie wygrywającej należy się zwrot całości kosztów procesu od pozwanego w kwocie 1.862,92 zł: opłaty od pozwu 80 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa 17 zł, zwrot kosztów zastępstwa procesowego 900 zł oraz zwrot kosztów wynagrodzenia biegłego w kwocie 865,92 zł.

SSR Arkadiusz Ziarko