Court quashes first-instance verdict due to complete lack of reasoning and procedural defects, remanding for retrial.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the first-instance verdict and remanded the case for a new trial. The defendant argued the lower court's decision lacked reasoning, violating procedural rights, while the prosecution contended the initial judgment was substantively correct. The court ruled that without any written reasoning or recorded trial proceedings, the appellate court could not assess the merits, necessitating a remand.
Legislator headnote
AI generatedArt. 455a k.p.k.; Art. 109 k.p.w.: Where a first-instance judgment in a misdemeanor case lacks any reasoning and the trial record is incomplete, the appellate court must quash the verdict and remand the case for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 484/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski Protokolant: Magdalena Telesz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. sprawy A. Z. syna S. i N. z domu O. urodzonego (...) w K. obwinionego z art. 92a kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 28 listopada 2016 r. sygnatura akt II W 486/16 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 484/17
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem A. Z. uznany został za winnego, że: w dniu 10 maja 2016 roku w miejscowości W. na drodze publicznej (...) kierując pojazdem R. o numerach rejestracyjnych (...) przekroczył dozwoloną prędkość w obszarze zabudowanym gdzie obowiązuje 50 km/h i poruszał się z prędkością 71 km/h czym przekroczył dozwoloną prędkość o 21 km/h, tj. za winnego popełnienia czynu z art. 92a kw i za to, na mocy tego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 200 zł grzywny. Wyrok powyższy zaskarżył obwiniony, a z treści jego apelacji wynika zarzut obrazy prawa procesowego, przejawiający się w braku uzasadnienia orzeczenia, co uniemożliwia ustosunkowanie się do merytorycznego rozstrzygnięcia.
Tym samym apelujący wniósł o uniewinnienie go od zarzutu popełnienia przypisanego wykroczenia. Sąd Okręgowy zważył: Oczywistym jest, że uniewinnienie A. Z. od dokonania wykroczenia z art. 92 a kw byłoby co najmniej przedwczesne lecz wskazane w apelacji uchybienie procesowe musiało prowadzić do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego jej rozpoznania. I tak, jak wynika z treści art. 455a kpk, który zdaje się nie mieć jednak zastosowania w sprawach o wykroczenia, (por.art.109 kpw), nie można uchylić wyroku tylko z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 82 § 1 kpw w zw. z art. 424 kpk.
W sprawie omawianej nie zachodzi jednak taka sytuacja, bowiem kwestionowane rozstrzygnięcie w ogóle uzasadnienia nie zawiera. Stało się tak z uwagi na długotrwałą chorobę sędziego referenta, a zatem owego braku nie sposób konwalidować także w oparciu o art. 449 a § 1 kpk, choć i ten przepis zdaje się nie mieć zastosowania w sprawach o wykroczenia z uwagi na ewidentne zaniedbanie ustawodawcy (por. art. 109 § 2 kpw). Poza tym, jak wynika z treści protokołu rozprawy (w szczególności k.39) nie utrwalono wówczas jej dźwięku i obrazu (z uwagi na problemy techniczne), zaś sam oskarżony nie był wówczas obecny i nie mógł poznać choćby ustnych motywów rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
Takie motywy nie są oczywiście w zaistniałej sytuacji znane także Sądowi Okręgowemu, a zatem nie sposób ustosunkować się jednoznacznie do treści (być może oczywiście trafnej) decyzji merytorycznej Sądu Rejonowego. Skoro tak - to jedynym możliwym rozstrzygnięciem było uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania.