Court dismissed defendant's objections and awarded plaintiff's claim for loan repayment plus costs.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the plaintiff, ordering the defendant to repay the outstanding loan principal and interest. The defendant raised objections regarding lack of standing, failure to prove reciprocal performance, and statute of limitations, but the court rejected these claims based on documentary evidence. The court found the plaintiff fulfilled its burden of proof regarding the loan contract, the defendant's admission of debt in a settlement agreement, and the interruption of the limitation period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 720 § 1 k.c.; Art. 98 k.p.c.; Art. 108 § 1 k.p.c.: The burden of proof lies with the party asserting facts; a loan contract and subsequent settlement agreement constitute valid evidence of debt, and a settlement interrupts the limitation period.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: X C 1935/17 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Maria Żuchowska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Elżbieta Jakubowska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. w Toruniu sprawy z powództwa (...) spółka akcyjna w W. przeciwko G. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanej G. K. na rzecz powoda (...) spółka akcyjna w W. kwotę 1 503,88 zł (tysiąc pięćset trzy złote osiemdziesiąt osiem groszy); II. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 947,30 zł (dziewięćset czterdzieści siedem złotych trzydzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu;
UZASADNIENIE
Powód (...) spółka akcyjna w W. (pop. (...) S.A. sp.k.) wniósł w dniu 21.07.2016 r. do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zapłatę kwoty 1503,88 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu przeciwko G. K.. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że dochodzone roszczenie wywodzi się z zaciągniętej przez pozwaną u powoda pożyczki gotówkowej, której pozwana nie uregulowała. Nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu oraz zasądzono od pozwanej kwotę 930,30 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
W ustawowym terminie pozwana wniosła sprzeciw, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu podniesiono zarzut braku legitymacji czynnej po stronie powoda, niewykazanie spełnienia świadczenia wzajemnego oraz zarzut przedawnienia. Po przekazaniu sprawy do tutejszego Sądu, w odpowiedzi na sprzeciw podtrzymano wszelkie twierdzenia pozwu i załączono dokumenty na odparcie zarzutów sprzeciwu. Strona pozwana nie zajęła dalszego stanowiska w sprawie i nie ustosunkowała się do przedłożonych dokumentów.
Na rozprawie w dniu 09.10.2017r. nie stawiła się żadna ze stron, nie żądano uzupełnienia postępowania dowodowego. Sąd ustalił, co następuje: Powód (...) SA sp. komandytowa w W. (obecnie (...) S.A. w W.) i pozwana G. K. zawarli w dniu 22.04.2015 r. umowę pożyczki nr (...). Przedmiotem umowy pożyczki była kwota 1800 zł, która miała zostać spłacona w miesięcznych ratach po 257,17 zł do dnia 14.12.2015r. dowód: umowa pożyczki z załącznikami – k. 22-26,29 - formularz informacyjny – k.27-28, - pełen odpis KRS powoda- k.18-21 Pozwana nie spłacała rat pożyczki w terminie.
Pismem z dnia 24.06.2015r. powód monitował ją o uiszczenie zaległej raty, a pismem z dnia 13.07.2015r. wypowiedziano umowę pożyczki, co doprowadziło do postawienia całej pożyczki w stan wymagalności. Pismem z dnia 03.09.2015r. powód wysłał pozwanej wezwanie do zapłaty kwoty 1588,63 zł, w tym kwoty 1571 zł zaległej kwoty pożyczki. Dowód: monit z dnia 24.06.2015r. – k. 30, - wypowiedzenie pożyczki z dnia 13.07.2015r. – k. 31 - wezwanie do zapłaty – k. 32, Wobec niespłacenia pożyczki w terminie, G. K. wystąpiła z wnioskiem do powoda o rozłożenie zaległości na raty.
W dniu 29.09.2015 r. pozwana zawarła z powodem ugodę do umowy pożyczki nr (...)r., zgodnie z którą pozwana przyznała, że ma zadłużenie z tytułu przedmiotowej pożyczki w łącznej kwocie 1400,94 zł, w tym kwotę 1371 zł tytułem kapitału i 29,94 zł tytułem odsetek. Zobowiązała się też spłacić należność w ratach po 200 zł począwszy od 15.10.2015r. Pozwana nie spłacała rat w terminie, co doprowadziło do natychmiastowej wykonalności całej zaległości. dowód: umowa ugody – k. 33-33v, Pozwana na poczet pożyczki nr (...)2015r. wpłaciła łącznie kwotę 457,14 zł.
Dowód: zaświadczenie z dnia 02.03.2016r. – k.34
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowód z dokumentów załączonych do akt sprawy. Dowody z dokumentów uznano za wiarygodne, bowiem nie budziły wątpliwości Sądu, ich wiarygodność nie była kwestionowana przez strony. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczył zasadności dochodzonego roszczenia wobec podniesienia zarzutu braku legitymacji czynnej, niewykazania spełnienia świadczenia wzajemnego oraz zarzut przedawnienia. Na podstawie art. 6 k.c. oraz art. 232 k.p.c., ciężar dowodu spoczywa na stronie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.
Jeśli zatem powód powoływał się na zaistnienie oznaczonych faktów, w tym na fakt zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia, zobowiązany był wskazać okoliczności, które uzasadniały żądanie zgłoszone w pozwie. Na stronie powodowej spoczywał więc ciężar wykazania zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia wraz z naliczonymi odsetkami. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy należy uznać twierdzenia powoda za zasadne. Przede wszystkim, odnosząc się do zarzutów podniesionych przez pozwaną, wskazać należy, że powód przedłożył wszelkie niezbędne dokumenty wykazujące zawarcie umowy pożyczki i przekazanie kwoty pożyczki pozwanej.
Dowodem otrzymania kwoty pożyczki jest zarówno fakt spłacenia jej w części (czego strona pozwana nie kwestionowała), jak i zawarcie ugody, w której pozwana uznała swoją zaległość i ponownie zobowiązała się do jej spłacenia w ratach. Sąd nie miał więc wątpliwości, że powód jako pożyczkodawca zrealizował swoje zobowiązanie wynikające z umowy i udostępnił pozwanej zaciągniętą przez nią kwotę pożyczki. W umowie szczegółowo wskazano również wysokość ewentualnych kosztów dodatkowych i odsetek karnych w razie niespłacania rat pożyczki w terminie.
Niezasadny okazał się również zarzut braku legitymacji czynnej, bowiem z pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego jednoznacznie wynika, że (...) spółka akcyjna sp.k. w W. została przekształcona w (...) spółkę akcyjną w W.. Nie doszło więc do przelewu wierzytelności, gdyż podmiotem udzielającym pożyczki i dochodzącym roszczenia przed sądem w niniejszej sprawie jest ta sama osoba prawna. Oczywiście bezzasadny okazał się również zarzut przedawnienia. Umowa pożyczki została zawarta w dniu 22.04.2015r., dodatkowo w dniu 29.09.2015r. pozwana zawarła ugodę z powodem, co doprowadziło do przerwy biegu przedawnienia, a pozew został wniesiony w dniu 21.07.2016r., a więc przed upływem trzyletniego okresu przedawniania.
Mając na względzie powyższe Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu zgodnie z art. 720 §1 k.c. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. w myśl zasady odpowiedzialności strony za wynik procesu, zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 947,30 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na koszty procesu składały się: 900 zł tytułem zastępstwa procesowego oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł, a także opłata sądowa – 30,30 zł.