Legislator Case Law & Legislation
II K 269/16 AI generated

Court dismisses recidivism charge due to expired prior convictions, convicting defendant for drunk driving under basic statute.

Case Number II K 269/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court found the defendant guilty of driving a motor vehicle while intoxicated, establishing a blood alcohol level of 0.66 mg/l. Although the prosecution argued the defendant was a recidivist based on prior convictions, the court determined these convictions had legally expired and were therefore null and void. Consequently, the defendant was convicted only under the basic provision for drunk driving rather than the aggravated recidivism charge.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 1, 4 k.k.; Art. 106, 108 k.k.; Art. 76 § 1, 2 k.k.; If prior convictions expire before the new offense, the aggravated recidivism provision does not apply, and the offender is punished under the basic drunk driving statute.

Keywords

AI generated
drunk driving recidivism expired conviction intoxication criminal penalty statutory interpretation nullity of conviction

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 1 k.k.
Przestępstwo z art. 178a§1 kk polega na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości po drodze publicznej.
Art. 178a § 4 k.k.
Przestępstwo z art. 178a§1 kk polega na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości po drodze publicznej.
Art. 106 k.k.
Skazanie zatarte zaś zgodnie z art. 106 kk uznaje się za niebyłe a zatem takie skazanie nie może być przesłanką uznania , iż oskarżony był karany z art.
Art. 108 k.k.
Art. 76 § 1 k.k.
a zatem zgodnie z art. 76§1 kk i§2 kk zatarcie skazania następuje po upływie 6 miesięcy od upływu okresu próby – pod warunkiem wykonania orzeczonych środków karny , co w niniejszej sprawie nastąpiło.
Art. 76 § 2 k.k.
a zatem zgodnie z art. 76§1 kk i§2 kk zatarcie skazania następuje po upływie 6 miesięcy od upływu okresu próby – pod warunkiem wykonania orzeczonych środków karny , co w niniejszej sprawie nastąpiło.
Art. 42 § 2 k.k.
Na podstawie art. 42§2 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4, zaś na podstawie art.
Art. 43a § 2 k.k.
42§2 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4, zaś na podstawie art. 43a§2 kk środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Art. 627 k.p.k.
Biorąc od uwagę dochody uzyskiwane przez oskarżonego Sąd na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

IIK 269/16

UZASADNIENIE

Sąd ustalił, co następuje. W dniu 22 października 2016r. oskarżony w godzinach późno wieczornych spożył alkohol w miejskości O.. W dniu 23 października 2016r. około godz. 8:50 wraz ze znajomym właścicielem pojazdu V. (...) nr rej. (...) wracał do domu kierując tym samochodem. O godz. 8:50 w miejscowości O. został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Policji i poddany badaniu stanu trzeźwości początkowo urządzeniem alkstop z wynikiem 0,66 mg/l, 0,64mg/l i 0,62 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu o godz. 8:50, 9;05 i 9:20 a następnie urządzeniem alkometr z wynikiem 0,38, 0,374 mg/l alkoholu o godz. 11;05 i 11:32 . /dowód: wyjaśnienia oskarżonego J.

T. k. 62; zeznania świadków M. T. (1) k. 15-16 i J. M. (1) k. 30-31; protokoły użycia urządzeń do badania stanu trzeźwości k. 3 i 4 , notatki urzędowe k. 1 i 2/ Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, iż spożywał alkohol dzień wcześniej , rano sądził, iż jest trzeźwy i dlatego kierował samochodem. Sąd zważył, co następuje. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego są one bowiem spójne i logiczne oraz znajdują potwierdzenie w pozostałych dowodach, w tym zeznaniach świadków M. T. J.

M. , którym Sąd również dał wiarę. Przestępstwo z art. 178a§1 kk polega na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości po drodze publicznej. Stanem nietrzeźwości zgodnie z art. 115 § 16 kk jest;

a) zawartość alkoholu we krwi przekraczająca 0,5 promila albo prowadząca do stężenia przekraczającego tę wartość;

b) zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekraczająca 0,25 mg albo prowadząca do stężenia przekraczającego tę wartość. Oskarżony w wydychanym powietrzu miał 0,66 mg/l alkoholu, stwierdzić zatem należy, iż znajdował się w stanie nietrzeźwości. Kierował samochodem a więc niewątpliwie pojazdem mechanicznym, w ruchu lądowym – na drodze powiatowej w miejscowości O.. . Oskarżony w niniejszej sprawie stanął pod zarzutem popełnienia czynu z art. 178a§4 kk polegającego na tym, że w dniu 23 października 2016 roku w miejscowości O. gmina J. na drodze powiatowej W 593 w ruchu lądowym kierował samochodem osobowym marki V. (...) o numerach rejestracyjnych (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości ( 0,66 mg/l w wydychanym powietrzu) przy czym przestępstwa tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Biskupcu sygn.. akt.

VI-K 115/13 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie sygn.. akt II K 1425/13 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Teza aktu oskarżenia odnosząca się do znamion czynu z art. 178§4 kk oparta jest na danych o karalności oskarżonego , z których wynika, iż oskarżony figuruje w Krajowym Rejestrze Karnym i karany był min. wyrokiem Sądu Rejonowego Mrągowie Zamiejscowy Wydział Karny z/s w B. w sprawie VIK 11/3 za czyn z art. 178a§1 kk oraz przez Sąd Rejonowy w Olsztynie w sprawie IIK 1425/12 również za czyn z art. 178a§1 kk.

Wskazuje to, iż oskarżony swoim zachowaniem zrealizował znamię czynu z art. 178a§4 kk czyli dopuścił się zachowania z art. 178a§1 kk po raz kolejny. Analiza zebranych dowodów związanych w wykonaniem wydanych wobec oskarżonego orzeczeń wskazuje, iż w dacie popełnienia czynu przez oskarżonego wszystkie skazania winny ulec zatarciu. . Odnosząc się do pierwszego skazania w spawie IIK 768/01 Sądu Rejonowego w Kętrzynie to brak jest jakichkolwiek danych o dacie wykonania kary grzywny. Tym niemniej wyrok w sprawie prawomocny jest od 28 listopada 2001r.

Zgodnie zatem z art. 103§1 pkt 3 kk w dniu 28 listopada 2011r. nastąpiło przedawnienie wykonania kary a zatem , zgodnie z 107§4 kk w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015r. w dniu 29 listopada 2016r. skazanie to winno ulec zatarciu. Jednakże zgodnie z art. 21 Ustawy z dnia 20 lutego 2015r. zatarcie skazania nastąpiło z dniem 1 lipca 2015r. Odnośnie skazania w sprawie VIK 115/13 to karę grzywny wykonano w dniu 10 września 2014r. a zatem zatarcie skazania nastąpić powinno z dniem 1 września 2015r. /w tym okresie wykonano też orzeczony środek karny/.

Odnośnie skazania ze sprawy IIK 1425/12 to okres zawieszenia wykonania kary minął w dniu 14 sierpnia 2015r. a zatem zgodnie z art. 76§1 kk i§2 kk zatarcie skazania następuje po upływie 6 miesięcy od upływu okresu próby – pod warunkiem wykonania orzeczonych środków karny , co w niniejszej sprawie nastąpiło. Zatarcie skazania winno zatem nastąpić z dniem 15 lutego 2016r. Zgodnie z art. 108 kk „Jeżeli sprawcę skazano za dwa lub więcej nie pozostających w zbiegu przestępstw, jak również jeżeli skazany po rozpoczęciu, lecz przed upływem, okresu wymaganego do zatarcia skazania ponownie popełnił przestępstwo, dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich skazań.”.

W niniejszej sprawie z takimi przypadkiem mamy do czynienia . z dniem 15 lutego 2016r. możliwe było zatracie wszystkich skazań wobec J. T. a fakt ich niezatarcia wynika jak się wydaje z braku informacji o wykonaniu kary grzywny ze sprawy IIK 68/01 Sądu Rejonowego w Kętrzynie. Uznać zatem należy, iż oskarżony spełnił wszelkie materialne przesłanki do zatarcia skazania. Skazanie zatarte zaś zgodnie z art. 106 kk uznaje się za niebyłe a zatem takie skazanie nie może być przesłanką uznania , iż oskarżony był karany z art. 178a§1 kk i stosuje się do niego przepisy art. 178a§4 kk.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał oskarżonego J. T. za winnego tego, że w dniu 23 października 2016 roku w miejscowości O. gmina J. na drodze powiatowej W 593 w ruchu lądowym kierował samochodem osobowym marki V. (...) o numerach rejestracyjnych (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości ( 0,66 mg/l w wydychanym powietrzu) tj. popełnienia czynu z art. 178a§1 kk i za to z mocy art. 178a§1 kk skazał go a na podstawie art. 178a§1 kk w zw. z art. 33§1 i 3 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 25 złotych.

Oskarżony pracuje za granicą z tego tytułu osiąga dochody , które w realiach polskich uznać należy za wysokie , na trzymaniu nie posiada nikogo a zatem będzie w stanie uiścić orzeczoną wobec niego karę majątkową. Na podstawie art. 42§2 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4, zaś na podstawie art. 43a§2 kk środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Oskarżony nie był karany, , przyznał się do popełnienia czynu, złożył wyjaśnienia i okazał skruchę, które to okoliczności musza być traktowane jako łagodzące. W ocenie Sądu kara grzywny stanowiąca realna dolegliwość wraz z orzeczonym środkiem karnym , jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości jego czynu oraz stopnia jego zawinienia a także czyni zadość wymogom prewencji generalnej i indywidualnej. Biorąc od uwagę dochody uzyskiwane przez oskarżonego Sąd na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe