Legislator Case Law & Legislation
II Cz 820/13 AI generated

Appeal against costs order allowed; procedural ruling on costs is appealable under Art. 394 § 9 k.p.c.

Case Number II Cz 820/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal overturned the Regional Court's dismissal of an appeal regarding the allocation of legal representation costs. The appellant argued that the lower court incorrectly deemed the appeal inadmissible because the contested order concerned costs rather than the main case. The court ruled that the specific provision on costs orders implicitly grants appealability, thereby validating the appellant's challenge.

Legislator headnote

AI generated

Art. 394 § 9 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: Provisions concerning costs orders implicitly grant appealability, making such decisions subject to appeal under Art. 394 § 9 k.p.c.

Keywords

AI generated
legal representation costs procedural order appeal costs allocation admissibility of appeal civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 359 § 1 k.p.c.
W uzasadnieniu niniejszego rozstrzygnięcia wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 359 § 1 k.p.c. i z tego względu nie podlega ono zaskarżeniu, a tym samym wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art.
Art. 370 k.p.c.
i z tego względu nie podlega ono zaskarżeniu, a tym samym wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. poprzez przyjęcie, że przedmiotowe zażalenie jest niedopuszczalne, mimo że dotyczy bezpośrednio zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła uczestniczka postępowania A.
Art. 394 § 9 k.p.c.
Wbrew stanowisku Sądu Rejonowego podstawę zaskarżenia przedmiotowego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 394 § pkt 9 k.p.c., przewidujący implicite zaskarżalność postanowień w tym przedmiocie.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
art. 359 § 1 k.p.c
W uzasadnieniu niniejszego rozstrzygnięcia wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 359 § 1 k.p.c.
art. 370 k.p.c
i z tego względu nie podlega ono zaskarżeniu, a tym samym wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia.
art. 397 § 2 k.p.c
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia.

Cited Case Law

AI generated
I CO 12/59
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 1959 r., I CO 12/59, OSN 1960, nr 2, poz.
I CZ 22/13
Supreme Court allows appeal against order revoking enforceability clause grant in debt collection proceedings.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 820/13 POSTANOWIENIE K., dnia 26 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. M. (1) z udziałem A. M. o ograniczenie władzy rodzicielskiej A. M. nad małoletnimi D. i K. rodz. M. w przedmiocie zażalenia uczestniczki postępowania A. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt III Nsm 223/12 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Sygn. akt II Cz 820/13

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt III Nsm 223/12, Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie uczestniczki postępowania A. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 16 lipca 2013 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia zawartego w wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 17 czerwca 2013 r. zasądzającego od wnioskodawcy K. M. (2) na rzecz pełnomocnika uczestniczki postępowania zwrot kosztów zastępstwa procesowego oraz zmiany postanowienia o obciążeniu kosztami postępowania Skarbu Państwa w ten sposób, że orzekł, iż każda ze stron ponosi koszty postępowania w zakresie przez siebie poniesionym.

W uzasadnieniu niniejszego rozstrzygnięcia wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 359 § 1 k.p.c. i z tego względu nie podlega ono zaskarżeniu, a tym samym wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła uczestniczka postępowania A. M. zarzucając jemu naruszenie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. poprzez przyjęcie, że przedmiotowe zażalenie jest niedopuszczalne, mimo że dotyczy bezpośrednio zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego.

W oparciu o ten zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie przedmiotowego zażalenia do rozpoznania przez Sąd II instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Nie można podzielić poglądu Sądu I instancji, że zaskarżone postanowienie nie podlega zaskarżeniu. Wbrew stanowisku Sądu Rejonowego podstawę zaskarżenia przedmiotowego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 394 § pkt 9 k.p.c., przewidujący implicite zaskarżalność postanowień w tym przedmiocie. Użyte w tym przepisie określenie „w przedmiocie”, ustanawia dopuszczalność zażalenia na wszystkie poddane zaskarżeniu orzeczenia, a więc uwzględniające i oddalające wniosek (żądanie), reformatoryjne, kasatoryjne o charakterze reformatoryjnym, a także orzeczenia odrzucające wniosek i umarzające postępowanie (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 1959 r., I CO 12/59, OSN 1960, nr 2, poz. 55; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2013 r., I CZ 22/13), a więc także na uchylające, a przede wszystkim zmieniające postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 14 lipca 2013 r., które stanowi przedmiot zaskarżenia zażaleniem z dnia 23 lipca 2013 r.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia.