Legislator Case Law & Legislation
II W 1022/16 AI generated

Court acquits driver of driving without license due to conflicting witness testimony regarding vehicle control.

Case Number II W 1022/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court acquitted the defendant of driving without a license because the evidence failed to establish beyond reasonable doubt that he was the driver. While a police officer testified the defendant was steering, other witnesses and the defendant himself claimed they were driving the vehicle prior to the traffic stop. The court ruled that since the contradictory testimonies could not be reconciled, the doubt must be resolved in favor of the accused.

Legislator headnote

AI generated

Art. 94 § 1 kw; Art. 118 § 2 kpw: In cases of conflicting witness testimony regarding the identity of the driver, where evidence cannot be reconciled to exclude reasonable doubt, the principle of in dubio pro reo requires acquittal.

Keywords

AI generated
driving without license conflicting witness testimony reasonable doubt standard in dubio pro reo traffic offense prosecution

Cited Legislation

AI generated
art. 94 § 1 kw
o wykroczenie z art. 94 § 1 kw I.
art. 118 § 2 k.p.w.
na podstawie art. 118 § 2 kpw koszty postępowania ponosi Skarb Państwa

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II W 1022/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 04 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Jan Steraniec Protokolant st. sekr. sąd. Aneta Sawlewicz-Szydlik bez udziału oskarżyciela publicznego po rozpoznaniu na rozprawach dnia 24 lipca i 04 października 2017 r. sprawy przeciwko: K. A. synowi T. i M. z domu M., urodz. (...) w S. obwinionego o to, że: w dniu 12 września 2016 roku o godzinie 08.30 w S. ulica (...), woj. (...), kierował samochodem marki J. o nr rej. (...), nie posiadając do kierowania uprawnień tj. o wykroczenie z art. 94 § 1 kw I. obwinionego K. A. uniewinnia od popełnienia zarzuconego mu wykroczenia, II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. B. (1) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu obwinionego K. A. kwotę 432,00 zł oraz tytułem podatku VAT kwotę 99,36 zł, III. na podstawie art. 118 § 2 kpw koszty postępowania ponosi Skarb Państwa

UZASADNIENIE

K. A. został obwiniony o to, że w dniu 12 września 2016 r. o godzinie 8.30 w S. na ulicy (...) kierował samochodem marki J. o nr rej. (...)nie posiadając uprawnień do kierowania tj. o popełnienie wykroczenia z art. 94 § 1 kw.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala na wywiedzenie przekonania graniczącego z pewnością, że w oznaczonym czasie i miejscu obwiniony K. A. istotnie był kierowcą wskazywanego w zarzucie pojazdu J. pomimo bezspornych okoliczności, iż wymieniony nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi i w czasie kontroli drogowej w tym samochodzie siedział na miejscu kierowcy pojazdu. Z jednej strony, świadek M. G. – funkcjonariusz policji (k. 88v-89) nie miał żadnych wątpliwości, co do tego, że widział samochód przemieszczający się z ulicy (...) skręcający w prawo przez rondo w ulicę (...) jest kierowany przez obwinionego K.

A.. Podczas, gdy jadący z nim świadek A. B. (2) – strażnik miejski miał słyszeć tylko słowa świadka M. G. stwierdzające, że kierujący chyba nie ma prawo jazdy i jednocześnie nie był w stanie wypowiedzieć się co do osoby kierującej pojazdem (k. 89). Z drugiej strony, obwiniony K. A. (k. 88), a w ślad za nim świadkowie; E. K. (k. 89 i 14-16) i E. B. (k. 108v) wskazali wprost, że to właśnie E. K., przed podjętą kontrolą drogową co do pojazdu stojącego na parkingu przy ulicy (...), kierował samochodem. Sąd nie ma możliwości weryfikacji przeciwstawnych ze sobą dowodów tak, aby uznać, że jedne z nich są prawdziwe, co wyklucza prawdziwość przeciwstawnego twierdzenia.

Należy mieć na uwadze, że podnoszone przez świadka M. G. okoliczności, iż obwiniony K. A. był mu znany jako sprawca wykroczeń drogowych nie zostały potwierdzone (vide: informacja KPP w S. z k. 102), a zeznania towarzyszącego mu świadka A. B. (2) pomimo, że obaj świadkowie pełnili służbę patrolową w jednym pojeździe nie wskazują dobitnie tego, kto miałby faktycznie kierować samochodem J. zanim została podjęta kontrola drogowa. Inne okoliczności podnoszone przez obwinionego i świadków, jako nie mające znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie zostały pominięte w ocenie materiału dowodowego.

Wobec tego, nie dające się usunąć wątpliwości należało rozstrzygnąć na korzyść obwinionego K. A. i dlatego został on uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia.