Legislator Case Law & Legislation
VII Pa 303/13 AI generated

Court dismisses appeal against dismissal for failure to specify selection criteria for redundancy. Appeal dismissed due to employer's failure to disclose selection criteria. Court upholds first instance ruling on procedural violation. Employer must specify selection criteria for redundancy dismissals.

Case Number VII Pa 303/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the employer's appeal regarding the termination of an employee's contract due to redundancy. The first instance court found that the employer failed to specify the selection criteria used to choose the employee for dismissal, violating the law. Consequently, the court ruled that the employee was deprived of the ability to evaluate the fairness of the selection process without knowing the criteria.

Legislator headnote

AI generated

Art. 30 § 4 kp; Art. 45 § 1 kp in conjunction with Art. 47 § 1 kp: An employer terminating an employee for reasons not attributable to the employee must specify the selection criteria used for the dismissal, otherwise the termination is deemed unlawful.

Keywords

AI generated
redundancy dismissal selection criteria procedural violation employee selection termination of contract labor law appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 30 § 4 kp
– Sąd Rejonowy uznał że wypowiedzenie powodowi umowy o pracę nastąpiło z naruszeniem art. 30 § 4 kp i polegało na wskazaniu przyczyny wypowiedzenia w sposób zbyt ogólnikowy bez odniesienia się do wskazanego kryterium doboru pracownika.
Art. 45 § 1 kp
30 § 4 kp uzasadniało zasądzenie odszkodowania na mocy art. 45 § 1 kp w zw.
Art. 47 § 1 kp
100 kpc a o rygorze w oparciu o art. 477 2 § 1 kpc.
Art. 227 kpc
art. 227 kpc, 233 § 1 kpc i 328 § 2 kpc poprzez pominięcie, w ocenie materiału procesowego okoliczności wskazanych i udowodnionych w postępowaniu sądowym przez pozwaną, a stanowiących uzasadnienie doboru powoda do zwolnienia.
Art. 233 § 1 kpc
227 kpc, dokonał oceny wiarygodności zebranego materiału dowodowego w ramach art. 233 § 1 kpc nie przekraczając jej ram, a uzasadnienie wyroku sporządził zgodnie z wymogami art.
Art. 328 § 2 kpc
233 § 1 kpc nie przekraczając jej ram, a uzasadnienie wyroku sporządził zgodnie z wymogami art. 328 § 2 kpc.
Art. 385 kpc
Apelacja strony pozwanej jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na mocy art. 385 kpc.
Art. 98 kpc
Orzeczenie o kosztach oparto o art. 98 kpc i § 13 ust.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu VII Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Wacława Macińska (ref.) S ę d z i o w i e: SSO Bożenna Kaczorowska SSO Robert Kuczyński Protokolant : Małgorzata Miodońska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. we Wrocławiu - na rozprawie sprawy z powództwa J. I. przeciwko (...) S.A. Zakład (...) w P. o przywrócenie do pracy na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 sierpnia 2013 r. sygn. akt IV P 370/13 I. oddala apelację, II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Powód J. I. domagał się przywrócenia do pracy na stanowisku kierownika pociągu pasażerskiego u strony pozwanej (...) S.A. Zakład (...) w P.. Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił powództwo o przywrócenie do pracy, zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 11.443,80 zł tytułem odszkodowania oraz kwotę 572 zł tytułem opłaty od pozwu od uiszczenia której powód był tymczasowo zwolniony z mocy ustawy oraz wyrokowi w części zasądzającej nadał rygor natychmiastowej wykonalności, co do kwoty 3.814,60 zł brutto.

Na podstawie zebranego materiału dowodowego, akt osobowych powoda, zapotrzebowania średniorocznych pracowników drużyn konduktorskich Zakładu (...) w P., oraz zapotrzebowania na pracowników Zespołu drużyn konduktorskich Sekcji W. do obsługi pociągów uruchamianych przez (...) S.A. od dnia 9 grudnia 201 roku oraz zeznań świadków K. B., P. J., J. K., A. K. i A. F. – Sąd Rejonowy uznał że wypowiedzenie powodowi umowy o pracę nastąpiło z naruszeniem art. 30 § 4 kp i polegało na wskazaniu przyczyny wypowiedzenia w sposób zbyt ogólnikowy bez odniesienia się do wskazanego kryterium doboru pracownika.

Strona pozwana wypowiadając powodowi umowę o pracę jako przyczynę wskazała „trwający proces restrukturyzacji i modernizacji (...) S.A. oraz związany z tym proces zmniejszenia obsługi przewozowej w Zakładzie (...) i w konsekwencji redukcji zatrudnienia na stanowisku, na którym jest Pan zatrudniony”. Nie kwestionując zasadności i celowości zmniejszenia zatrudnienia u strony pozwanej, Sąd I instancji uznał, że strona pozwana wypowiadając powodowi umowę o pracę w oparciu o przepisy ustawy z dnia 13 marca 2003r. o szczególnych warunkach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w sposób mało klarowny wskazała przyczynę dla której powodowi wypowiedziano umowę o pracę bez wskazania kryteriów doboru do zwolnienia.

Kryteria doboru do zwolnienia nie były znane powodowi w chwili złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę, a powołane zostały dopiero w odpowiedzi na pozew i dotyczyły braku dyspozycyjności, kultury osobistej, wiedzy i faktu przystąpienia do weryfikacji. Powołując się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2013r. I PK 172/12 Sąd Rejonowy stwierdził, że pracodawca nie ujawnił wobec powoda kryteriów doboru pracowników do zwolnienia (z przyczyn jego niedotyczących w trybie indywidualnym) co spowodowało, że powód zatrudniony przez 27 lat ogółem na (...) pozbawiony był możliwości oceny trafności dokonanego wyboru w kontekście zasadności dokonanego mu wypowiedzenia, a to z kolei wobec naruszenia art. 30 § 4 kp uzasadniało zasądzenie odszkodowania na mocy art. 45 § 1 kp w zw. z art. 47 1 kp.

Sąd Rejonowy oddalił natomiast roszczenie powoda o przywrócenie do pracy wobec trwającej modernizacji pozwanej spółki uznając, że w tej sytuacji przywrócenie do pracy powoda byłoby niecelowe. Orzeczenie o obowiązku uiszczenia opłaty Sąd Rejonowy oparł o art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 100 kpc a o rygorze w oparciu o art. 477 2 § 1 kpc. W apelacji od powyższego wyroku strona pozwana zarzuciła:

1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 45 § 1 kp w zw. z art. 30 § 4 kp poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji że niewskazanie przez pracodawcę w treści oświadczenia woli o wypowiedzeniu umowy o pracę kryterium doboru pracownika do zwolnienia, w sytuacji gdy przyczyną wypowiedzenia umowy jest redukcja etatów stanowi naruszenie prawa w rozumieniu w/w przepisów 2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 227 kpc, 233 § 1 kpc i 328 § 2 kpc poprzez pominięcie, w ocenie materiału procesowego okoliczności wskazanych i udowodnionych w postępowaniu sądowym przez pozwaną, a stanowiących uzasadnienie doboru powoda do zwolnienia.

Wskazując na powyższe podstawy apelacyjne strona pozwana domagała się zmiany zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i oddalenia powództwa w całości oraz zasądzenia od powoda na jej rzecz kosztów postępowania apelacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego w/g norm przepisanych. Powód w odpowiedzi na apelację pozwanej domagał się jej oddalenia w całości oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja strony pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe, w oparciu o które wydał trafny wyrok. Ustalenia Sądu Rejonowego oraz ich ocenę prawną Sąd Okręgowy uznał za własną. Nieuzasadniony jest zarzut apelacyjny dotyczący naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa materialnego tj. art. 45 § 1 kp w zw. z art. 30 § § 4 kp kwestionujący w istocie obowiązek pozwanego do wskazania w wypowiedzeniu powodowi umowy o pracę kryteriów doboru pracownika do zwolnienia przy dokonywaniu redukcji zatrudnienia z przyczyn organizacyjnych. Przede wszystkim należy podkreślić, że pracodawca ma prawo dokonywać zmian i reorganizacji oraz zapewniać właściwy dobór kadr mając na względzie interes zakładu pracy, jednakże musi się to odbywać w majestacie prawa, a ocena zasadności wypowiedzenia może być dokonywana przez Sąd jedynie w granicach przyczyn podanych pracownikowi przez pracodawcę w piśmie rozwiązującym umowę o pracę.

Nie kwestionując reorganizacji i redukcji zatrudnienia u strony pozwanej Sąd Okręgowy podziela w pełni stanowisko Sądu Rejonowego zawarte w motywach uzasadnienia a znajdujące oparcie w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2013r. I PK 172/12 iż pracodawca przy dokonywaniu redukcji zatrudnienia z przyczyn organizacyjnych powinien wskazując przyczynę wypowiedzenia nawiązać do zastosowanego kryterium doboru pracownika do zwolnienia. Także w ocenie Sądu Okręgowego nie ma przesłanek do twierdzenia, że pracownik zwalniany z przyczyn jego niedotyczących w trybie indywidualnym miałby być pozbawiony możliwości dokonania oceny co do dokonanego mu wypowiedzenia, zwłaszcza w zakresie zastosowanych kryteriów doboru do zwolnienia.

Potrzeba porównania z innymi pracownikami powstaje bowiem wówczas, gdy następuje likwidacja jednego lub kilku spośród większej liczby jednakowych stanowisk i konieczne jest dokonanie wyboru pracowników do zwolnienia. Taka sytuacja miała miejsce u strony pozwanej bowiem w związku z planowaną reorganizacją Naczelnik (...).Zakład (...)w P. A. S.wytypował siedem osób do zwolnienia, wśród pracowników drużyn konduktorskich, w tym powoda. Typując m.in. powoda do zwolnienia wskazał, że jest on niedyspozycyjny, ma niski poziom wiedzy i średnią kulturę osobistą i nie przystąpił do weryfikacji.

Powód, jak wynika z zebranego materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy nie został jednak poinformowany przez pracodawcę jakie zastosowano kryteria doboru pracowników do zwolnienia. Z oświadczenia woli pozwanego z 11 kwietnia 2013r. (doręczonego powodowi 14 kwietnia 2013r.) nie wynika bowiem jakie kryteria doboru do zwolnienia zastosował pozwany wypowiadając powodowi umowę o pracę, mimo że było przeprowadzone wewnętrzne postępowanie zmierzające do wytypowania osób do zwolnień. Pozwana wybierając pracownika do zwolnienia winna była wskazać kryteria doboru, a także wskazać, że wybór ten był wywołany i usprawiedliwiony znanymi pracownikowi okolicznościami.

W sprawie bezsporne było, że pracodawca nie ujawnił wobec powoda kryteriów doboru pracowników do zwolnienia, co spowodowało że powód pozbawiony był oceny trafności dokonanego wyboru, w kontekście zasadności dokonanego mu wypowiedzenia. Trafnie zatem Sąd Rejonowy uznał, że oświadczenie strony pozwanej o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem nastąpiło niezgodnie z przepisami prawa pracy, z naruszeniem art. 30 § 4 kp które polegało na wskazaniu przyczyny wypowiedzenia w sposób ogólnikowy bez odniesienia się do wskazanego kryterium doboru pracownika do zwolnienia, co uzasadniało zasądzenie odszkodowania na mocy art. 45 § 1 kp w zw. z art. 47 1 kp.

Pozostałe zarzuty apelacyjne dotyczące naruszenia przepisów procesowych tj. art. 227 kpc, 233 § 1 kpc i 328 § 2 kpc w świetle powyższych wywodów nie zasługują na uwzględnienie. Zarzuty te mają charakter polemiczny z ustaleniami i rozstrzygnięciem Sądu I instancji. Sąd Rejonowy zgromadził dowody mające istotne znaczenie w sprawie, zgodnie z art. 227 kpc, dokonał oceny wiarygodności zebranego materiału dowodowego w ramach art. 233 § 1 kpc nie przekraczając jej ram, a uzasadnienie wyroku sporządził zgodnie z wymogami art. 328 § 2 kpc.

Apelacja strony pozwanej jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na mocy art. 385 kpc. Orzeczenie o kosztach oparto o art. 98 kpc i § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.02.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (tekst jednolity z 2013r. Dz. U. poz. 461).