Legislator Case Law & Legislation
VIII U 2860/16 AI generated

Social security court dismisses claim for initial capital increase due to lack of proof for agency period earnings.

Case Number VIII U 2860/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the applicant's appeal to recalculate her initial social security capital by including earnings from an agency contract between 1995 and 1996. Although the applicant submitted income tax documents and employer certificates, the Social Security Office and the court found these materials insufficient to prove the actual amount of contributions paid during that period. Consequently, the court upheld the original decision based on the average wage index rather than the unverified specific earnings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.; Art. 98 § 1, 3 k.p.c.; The court must reject a request to recalculate initial capital when the applicant fails to provide sufficient evidence proving the exact amount of social security contributions paid during the relevant period.

Keywords

AI generated
initial capital calculation social security contributions agency contract earnings burden of proof average wage index social security appeal contribution verification

Cited Legislation

AI generated
art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
§ 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych
art. 85 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
§ 2, 3, 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 roku w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej
1398 z późn.zm) oraz § 2, 3, 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 roku w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.
§ 2 pkt 1 b przepisów wydanych na podstawie art.34 ust. 2a
Zgodnie z § 2 pkt 1 b przepisów wydanych na podstawie art.34 ust. 2a, tj.
rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy
rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 27 października 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ustalił kapitał początkowy K. S. na dzień 1 stycznia 1999 roku na kwotę 98.472,44 złotych, co dało wskaźnik podstawy wymiaru na poziomie 79,57 %. Do obliczenie kapitału początkowego ZUS przyjął przeciętna podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 lat kalendarzowych z 10 lat kalendarzowych tj. z lat 1989 – 1998. Do ustalenia kapitału początkowego nie uwzględnił zarobków wnioskodawczyni uzyskanych w okresie od 6 października 1995 roku do 31 października 1996 roku z tytułu pracy na umowę agencyjną zawartej z (...) S.A. (decyzja k 75 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z 26.10.2006r.) W dniu 8 grudnia 2016 roku K.

S. odwołala się od powyższej decyzji, wnosząc o uwzględnienie w podstawie wymiaru kapitału początkowego okresu pracy na umowę agencyjną i na tę okoliczność załączyła informacje o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za 1995 i 1996 rok oraz zaświadczenie wystawione przez Towarzystwo (...) S.A. – Oddziału w Ł. stwierdzające opłacanie składki w tym okresie. (odwołanie k 2-8) Odpowiadając na odwołanie pismem z dnia 27 grudnia 2016 roku organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że wnioskodawczyni nie udokumentowała faktu wysokości uzyskanego w spornym okresie wynagrodzenia, zaś poświadczenie tego wynagrodzenia jest niemożliwe ze względu na fakt rozliczeń zleceniodawcy deklaracjami bezimiennymi. (odpowiedź na odwołanie k 9) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

K. S. urodzona (...), w dniu 26 października 2006 roku wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Ł. o ustalenie kapitału początkowego. (wniosek k 1 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z 26.10.2006r.) Pierwszą decyzją w tym przedmiocie z dnia 26 września 2007 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział Wojewódzki w Ł. ustalił kapitał początkowy ubezpieczonej na dzień 1 stycznia 1999 roku na kwotę 87.328,56 złotych, co dało wskaźnik podstawy wymiaru na poziomie 66,68 %. Do obliczenie kapitału początkowego ZUS przyjął przeciętna podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 lat kalendarzowych tj. z lat 1989 – 1998, informując że ponowne przeliczenie kapitału początkowego nastąpi po przedłożeniu zaświadczenia o wynagrodzeniu za okres pracy w Towarzystwie (...) S.A. (decyzja k 43-48 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z 26.10.2006r.) W dniu 4 października 2016 roku wnioskodawczyni złożyła wniosek o ponowne ustalenie kapitału początkowego. (wniosek, k 49 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z 26.10.2006r.) W okresie od 6 października 1995 roku do 31 października 1996 roku K.

S. pracowała jako agent na podstawie umowy agencyjnej i objęta była z tego tytułu ubezpieczeniem w ZUS. Opłacona była w tym okresie za nią składka na ubezpieczenie społeczne w wysokości najniższej, tj. 60% aktualnej średniej. (zaświadczenie k 55 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z 26.10.2006r., zeznania świadka H. G. – e-protokół rozprawy z dnia 5 czerwca 2017r. – zapis nagrania 00:15:48 – 00:19:32) Wysokość kapitału początkowego K. S. przy założeniu, iż w spornym okresie od 6 października 1995 roku do 31 października 1996 roku osiągała ona 60 % przeciętnego wynagrodzenia w j.g.u. wynosi 103.317,06 złotych, a wskaźnik podstawy wymiaru obliczony z lat 1989-1998 stanowi 86,12 %. (pismo k. 39 akt sprawy) Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie powołanych dowodów z dokumentów i zeznań świadka H.

G., potwierdzających, że w spornym okresie składka na ubezpieczenie społeczne wnioskodawczyni była opłacana w wysokości najniższej, tj. 60% aktualnej średniej.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 173 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. z 2017 roku, poz. 1383) dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy. Sposób obliczania kapitału początkowego regulują przepisy art. 174 i 185 cytowanej ustawy. Aby merytorycznie ustosunkować się do treści odwołań warto przytoczyć na wstępie akty prawne, które regulowały kwestie ubezpieczenia z tytułu umowy agencyjnej oraz wysokości składek z tegoż tytułu w spornym okresie.

Wnioskodawczyni, co jest w sprawie bezsporne, gdyż okres ten został zaliczony przez ZUS jako składkowy, wykonywała umowę agencyjną w okresie od od 6 października 1995 roku do 31 października 1996 roku. W tym czasie obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 roku w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (Dz. U. nr 7, poz. 41 ze. zm.), wydane na podstawie delegacji ustawowej, określające zasady ustalania podstawy wymiaru składek także dla osób zatrudnionych na mocy umów ajencyjnych.

Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia, w spornym okresie podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne osób wykonujących pracę na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia oraz osób z nimi współpracujących stanowił, z zastrzeżeniem ust.2, dochód bieżąco zadeklarowany przez jednostkę gospodarki uspołecznionej za zgodą osoby, która zawarła umowę, nie niższy jednak od kwoty odpowiadającej 60% przeciętnego wynagrodzenia i nie wyższy od dochodu zadeklarowanego za poprzedni miesiąc więcej niż o 50%.

Tym samym zawsze najniższą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne osób wykonujących pracę w oparciu o umowę ajencyjną (agencyjną) stanowiła w powyższym okresie kwota odpowiadająca 60% przeciętnego wynagrodzenia. Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, że w okresie obowiązywania ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia (t. j. Dz. U z 1995, nr 65, poz. 333 ze. zm.), gdy nie ma możliwości ustalenia podstawy wymiaru składek w okresie trwania umowy ajencyjnej lub zlecenia, a fakt jej realizacji nie budzi wątpliwości, za podstawę wymiaru składek należy przyjąć kwoty, które stanowiły minimalną wartość, jaką strony umowy agencyjnej miały obowiązek regulować, czyli w spornym okresie będzie to kwota odpowiadająca 60% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce uspołecznionej.

Podobne stanowisko zajmuje także Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 5 października 2012 roku, wydanym w sprawie o sygn.. akt III AUa 2099/11, opublikowanym w LEX nr 1238331. Żądanie ubezpieczonej, by do wysokości kapitału początkowego przyjąć kwoty wynikające ze złożonych informacji o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za 1995 i 1996 roku nie mogło być uwzględnione z powodu braku dowodów opłacenia składek od wymienionych w tych dokumentach kwot na ubezpieczenie społeczne. Przedłożone przez wnioskodawczynię w toku postępowania sądowego dokumenty PIT – 8B zawierający informację o dochodzie uzyskanym w całym 1995 i 1996 roku nie dowodzi powyższego faktu.

Dlatego też Sąd przyjął za podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne za powyższe okresy wskazane powyżej kwoty i uznał, iż kapitał początkowy K. S. stanowi kwota 103.317,06 złotych, a wskaźnik podstawy wymiaru 86,12% , tak jak to obliczył na zlecenie Sądu Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art.98 § 1 i 3 k.p.c. Na koszty poniesione przez wnioskodawczynię złożyło się wynagrodzenie jej pełnomocnika w kwocie 180 złotych ustalone w oparciu o przepis § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz.

U. z 2015 r., poz. 1804) oraz koszt dojazdu pełnomocnika do sądu, ustalony w oparciu o przepis art.85 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 z późn.zm) oraz § 2, 3, 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 roku w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej. (Dz. U. Nr167, poz. 1990, z późn. zm.), stanowiących, że zwrot kosztów przejazdu przysługuje w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.

U. z 2012 r. poz. 1265 oraz z 2013 r. poz. 21). Zgodnie z § 2 pkt 1 b przepisów wydanych na podstawie art.34 ust. 2a, tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002 r., Nr 27, poz. 271 z późn. zm.) koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które nie mogą być wyższe niż - dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm 3 – 0,8358 zł.

Iloczyn tego wskaźnika i ilości kilometrów z miejsca zamieszkania pełnomocnika do siedziby sądu i z powrotem(590 km) daje kwotę 493,12 złotych. Dlatego też Sąd przyznał świadkowi wskazaną w punkcie 2 sentencji wyroku kwotę.