Civil court dismisses telecom debt claim due to failure to prove contract termination basis and statute of limitations expiry.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff's claim for 277.85 PLN in telecom fees was dismissed by the district court in Olsztyn. The plaintiff failed to prove the legal basis for the contract termination and the specific amount of the penalty fee, while the defendant successfully argued that the debt was time-barred. Consequently, the court ruled that the claim was inadmissible due to the expiration of the three-year limitation period under Article 117 of the Civil Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 2 k.c.; The claim is dismissed if the plaintiff fails to prove the legal basis for the debt amount and the statute of limitations has expired.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1957/17 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny, w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Bulkowski Protokolant: starszy sekretarz sądowy Karolina Mazan - Berent po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r., w O., na rozprawie, sprawy z powództwa (...) (...) z siedzibą w G. przeciwko A. G. o zapłatę oddala powództwo. SSR Tomasz Bulkowski Sygn. akt I C 1957/17
UZASADNIENIE
(...) (...) z siedzibą w (...).01.2017r. wniósł pozew o zasądzenie od pozwanej A. G. kwoty 277,85 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 18 stycznia 2017r., do dnia zapłaty. Powód podał, że pozwana zawarła umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych z poprzednikiem prawnym powoda (...) Sp. z o.o. w W. w dniu 19.04.2008 roku. Na podstawie tej umowy zostały wystawione dokumenty księgowe, za które zapłaty powód dochodził Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości. Przyznała, że miała telefon w O., ale należności płaciła w terminie i nie było podstaw do naliczenia jakichkolwiek należności.
Podniosła pozwana również zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 19 czerwca 2011 roku pozwana zawarła z (...) Sp. z o.o. w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Umowę zawarto na okres 36 miesięcy. Umowa dotyczyła nr (...). W dniu 24 marca 2012 roku (...) Sp. z o.o. wystawił fakturę pozwanej na kwotę 217,66 zł z terminem płatności do 14 kwietnia 2012 r., z której wynikało, że należność powstała w związku z niedotrzymaniem warunków umowy Z., która to umowa uległa rozwiązaniu. (umowa k.16-17, faktura k.19) Powód w dniu 17 stycznia 2017 roku zawarł z (...) S.A. w W. umowę przelewu wierzytelności, na postawie której nabył wierzytelność wynikającą z faktury wystawionej pozwanej przez (...) Sp. z o.o. w W.. (umowa k.20-71) Ustalony stan faktyczny nie był sporny i wynikał z dokumentów dołączonych do pozwu, których treść i wiarygodność nie były kwestionowane.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Po pierwsze powód nie udowodnił zasadności roszczenia. Dowody zaoferowane przez powoda pozwoliły ustalić okoliczności, których pozwana nie kwestionowała, czyli to, że zawarła umowę z (...) Sp. z o.o. w W. oraz to, że powód nabył roszczenie od w/w podmiotu. Powód nie wykazał natomiast, że jego poprzednik prawny miał prawo wystawić pozwanej fakturę na kwotę 217,66 zł. Nie przedłożono żadnych dokumentów, z których wynikałoby w jakiej sytuacji operator mógł rozwiązać umowę, w jakiej wysokości mógł naliczyć karę umowną itp.
Po drugie pozwana podniosła skutecznie zarzut przedawnienia. Roszczenia z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych przedawniają się z upływem 3 letniego okresu, a skoro roszczenie wynikające z faktury miało być zapłacone do 14 kwietnia 2012 roku, to na dzień wnoszenia pozwu było już przedawnione. Gdyby zatem nawet powód udowodnił zasadność dochodzonego roszczenia, to z uwagi na zgłoszony zarzut przedawnienia, stosownie do postanowień art. 117 § 2 k.c. powództwo podlegałoby oddaleniu. Uwzględniając powyższe sąd oddalił powództwo.