Social security court grants farmer's pension for disability period after expert opinion confirms vision impairment.

Sygn. akt IV U 2611/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ końcowy – co do okresu do dnia 14 kwietnia 2013r. Dnia 18 października 2013r. Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Tomasz Koronowski Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013r. w Elblągu na rozprawie sprawy z odwołania K. T. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – Oddział (...) w O. z dnia 10 października 2012r. znak: (...) o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy I. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy K. T. prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 października 2012r. do dnia 14 kwietnia 2013r.; II. stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn. akt IV U 2611/12

UZASADNIENIE

wyroku końcowego Wnioskodawca K. T. odwołał się od decyzji pozwanego Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 10 października 2012r., znak (...), którą to decyzją organ rentowy odmówił skarżącemu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 października 2012r. Wnioskodawca nie zgadzał się z oceną jego stanu zdrowia. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie. Pozwany powołał się na przepisy ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2008r.

Nr 50, poz. 291 ze zmianami, dalej powoływana jako ustawa rolnicza) i wyjaśnił, że warunkiem przyznania renty rolniczej jest trwała lub okresowo całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym. Wprawdzie Lekarz Rzeczoznawca uznał wnioskodawcę w dniu 13 września 2012r. za osobę okresowo całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym, jednak Komisja Lekarska w dniu 4 października 2012r. nie stwierdziła u odwołującego naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym.

Wyrokiem częściowym z dnia 25 czerwca 2013r. zaskarżoną decyzję zmieniono za okres od dnia 15 kwietnia 2013r., przyznając wnioskodawcy prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy do dnia 15 kwietnia 2013r. do dnia 15 kwietnia 2014r. Wyrok częściowy jest prawomocny.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Z art. 21 ust. 1 ustawy rolniczej wynika, że renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1) podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, o którym mowa w ust. 2;

2) jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym;

3) całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Bezspornie skarżący spełniał przesłanki przyznania renty rolniczej wymienione w punktach 1) i 3). Spór – w związku z uprawomocnieniem się wyroku częściowego – ograniczał się do tego, czy wnioskodawca jest po dniu 30 września 2012r., tj. po upływie dotychczasowego okresu pobierania świadczenia, a przy tym do dnia 14 kwietnia 2013r., trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.

Wobec tego zarządzono w dniu 25 czerwca 2013r. uzupełnienie opinii biegłego okulisty, który to dowód dopuszczono postanowieniem z dnia 7 listopada 2012r. na podstawie art. 278§1 kpc, celem ustalenia, czy skarżący był całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym w okresie od dnia 1 października 2012r. do dnia 14 kwietnia 2013r. Biegły okulista W. F. w opinii uzupełniającej z dnia 12 września 2013r. wyjaśnił, że w dokumentacji medycznej brak danych dotyczących stanu oka lewego na dzień 1 października (biegły miał na myśli 1 października 2012r.).

Zważywszy na fakt, że ostrość wzroku tego oka w sierpniu 2012r. wynosiła 0,4, to w związku z progresją zaćmy w październiku była bez wątpienia niższa. Można zatem z wysokim prawdopodobieństwem stwierdzić, iż w październiku skarżący miał już problemy z widzeniem przestrzennym, albowiem oko lewe „przeszkadzało” we właściwej ocenie odległości. Wedle biegłego wskazywało to z dużym prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że w okresie od dnia 1 października 2012r. do dnia 14 kwietnia 2013r. wnioskodawca był całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym (opinia k.95).

Opinia biegłego nie były kwestionowana przez żadną ze stron, pomimo zakreślenia im stosownego terminu w tej kwestii. Nie ujawniły się również z urzędu żadne okoliczności, które musiałby skutkować koniecznością uznania tejże opinii za niepełną lub wadliwą, wobec czego Sąd uznał ten dowód za wiarygodny, jako sporządzony przez osobę o szczególnie wysokim poziomie wiedzy i doświadczenia zawodowego, na podstawie przeprowadzonego przy sporządzaniu wcześniejszej opinii badania skarżącego i wszechstronnej oceny dokumentów, z logicznie wyprowadzonymi i uzasadnionymi wnioskami.

Udowodnienie dopiero w toku postępowania sądowego, że wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki przyznania mu wnioskowanego prawa, skutkowało z jednej strony zmianą zaskarżonej decyzji na podstawie art. 477 14§2 kpc również za okres do dnia 14 kwietnia 2013r. przez przyznanie skarżącemu wnioskodawcy prawa do renty rolniczej wobec jego okresowo całkowitej niezdolności do pracy od dnia 1 października 2012r. do dnia 14 kwietnia 2013r. (pkt I. wyroku), z drugiej zaś stwierdzeniem, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji (pkt II. wyroku – art. 52 ust. 2 ustawy rolniczej w związku z art. 118 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – Dz.U. z 2009r., Nr. 153 poz. 1227 ze zmianami).