Legislator Case Law & Legislation
XVI K 157/17 AI generated

Court dismisses joint sentencing proceedings due to finality of prior judgments and new law restrictions.

Case Number XVI K 157/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the proceedings to issue a joint sentence, ordering the state to bear the costs. The defendant had already been sentenced six times for various crimes, with the most recent judgment becoming final on February 4, 2015. Since the new law on joint sentencing only applies to crimes committed after July 1, 2015, and the final judgment predated this date, the court could not issue a new joint sentence without violating the principle of legal certainty.

Legislator headnote

AI generated

Art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny; Art. 85 kk: Joint sentencing applies only to crimes committed after the new law's entry into force; prior final judgments cannot be combined under the new regime.

Keywords

AI generated
joint sentencing legal certainty final judgment statutory transition criminal procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 572 k.p.k.
na podstawie art. 572 kpk i art.
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
572 kpk i art. 17 § 1 pkt 7 kpk umorzyć postępowanie, 2.
Art. 632 § 2 k.p.k.
na podstawie art. 632 pk.
Art. 19 of the Act of February 20, 2015 on amending the Criminal Code
Jak wynika z art. 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015r o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.
Art. 85 of the Criminal Code
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XVI. K. 157 / 17 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2017 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale XVI Karnym w składzie: Przewodnicząca SSO Agnieszka Kędzierska Protokolant Sędzia przewodnicząca przy udziale Prokuratora Prok. Okręgowej w Poznaniu Jerzego Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie o wydanie wyroku łącznego w stosunku do R. S. z urzędu, kwestii umorzenia postępowania postanawia 1. na podstawie art. 572 kpk i art. 17 § 1 pkt 7 kpk umorzyć postępowanie, 2. na podstawie art. 632 pk. 2 kpk kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

R. S. karany był wyrokami Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawie IV. K. 576/98 za czyny z lipca 1997 roku (wyrok z 25.06.1998), Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III. K. 170/00 za czyny z roku 1999 (wyrok z 25.07.2000r.), Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawie IV. K. 169/04 za czyn z grudnia 2003 roku (wyrok z 23.04.2004r.), Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawie XXIII. K. 1212/04 za czyn z maja 2004r. (wyrok z dnia 09.12.2004r.), Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawie XXIII.K.2243/05 za czyn z kwietnia 2005 roku (wyrok z 18.11.2005r.), Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w sprawie III.

K. 32/08 za czyn z kwietnia 2005 roku (wyrok z 20.04.2009r.). W stosunku do skazanego wydany został wyrok łączny z dnia 22.02.2010 roku w sprawie XVI. K. 88/10 Sądu Okręgowego w Poznaniu, zaś przedmiotem analizy Sądu były skazania we wszystkich wymienionych wyżej sprawach. Następnie R. S. karany był jeszcze dwukrotnie – przez Sąd Rejonowy Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu w sprawie III. K. 25/11 za czyn z maja 2010 roku (wyrok z 21.02.2011r.) oraz Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w sprawie III K 1052/04 za czyny z czerwca 2014 roku (wyrok z 04.02.2015r.).

W zaistniałej sytuacji stwierdzić należy, iż nie ma możliwości orzeczenia kary łącznej wyrokiem łącznym. Jak wynika z art. 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015r o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 20 marca 2015 r.) przepisów o karze łącznej w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. przed dniem 1 lipca 2015r.), chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

W przypadku R. S. ostatni wyrok zapadł w dniu 4 lutego 2015r., zatem – koniecznym było stosowanie przepisów obowiązujących przed dniem 1 lipca 2015r. Zgodnie z art. 85 kk uprzednio obowiązującym, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Sąd stwierdził iż nie ma możliwości wydania wyroku łącznego – sześć skazań R.

S. było już przedmiotem analizy w sprawie o wydanie wyroku łącznego (XVI. K. 88/10 tutejszego Sądu), zatem ponowne orzekanie w tej kwestii byłoby nieuprawnione jako naruszanie zasady prawomocności rzeczy osądzonej (art.17 par.1 pkt 7 kpk). Dwa ostatnie wyroki, które zapadły, dotyczą czynów popełnionych po zapadnięciu ostatniego z analizowanych wyrokiem łącznym orzeczeń (był to wyrok w sprawie III. K. 32/08 Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu), przy czym czyn w sprawie III. K. 1052/14 Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu popełniony został po zapadnięciu wyroku w sprawie III.

K. 25/11 Sądu Rejonowego Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu. W tej sytuacji postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego należało umorzyć (pkt 1 części rozstrzygającej). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisów wskazanych w pkt. 2 części rozstrzygającej. SSO Agnieszka Kędzierska