Housing cooperative wins full rent claim against tenants who failed to prove payment of arrears.

Sygn. akt: X C 1719/17 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Maria Żuchowska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Elżbieta Jakubowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. w Toruniu sprawy z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w T. przeciwko G. B. , A. B. o zapłatę I. zasądza od pozwanych G. B. i A. B. na rzecz powoda Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w T. solidarnie kwotę 2 622,19 zł (dwa tysiące sześćset dwadzieścia dwa złote dziewiętnaście groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwot i dat : - 742,76 zł od dnia 16 sierpnia 2016r., - 742,76 zł od dnia 16 września 2016r., - 393,91 zł od dnia 16 października 2016r., - 742,76 zł od dnia 16 listopada 2016r., z uwzględnieniem zmian stopy procentowej odsetek ustawowych, do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanych na rzecz powoda solidarnie kwotę 1 017 zł (tysiąc siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

Powodowa Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w T. wniosła pozew, w którym domagała się zasądzenia solidarnie od pozwanych G. B. i A. B. kwoty 2622,19 zł wraz z odsetkami ustawowymi od kwot i dat oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazano, że pozwane użytkują lokal mieszkalny należący do zasobów Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w T. położony przy ulicy (...) w T.. Za zajmowane mieszkanie zobowiązane są ponosić opłaty miesięczne, płatne z góry do 15 – go każdego miesiąca. Pozwane nie uiściły opłat za okres od 01.08.2016r. do 30.11.2016r .

Nakazem zapłaty z 10.03.2017r. Sąd Rejonowy w Toruniu uwzględnił żądanie pozwu i zasadził kwotę 25 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W ustawowym terminie, pozwane wniosły sprzeciw od nakazu – zaskarżając go w całości . W uzasadnieniu zgłosiły zarzut spełnienia świadczenia . W odpowiedzi na sprzeciw pełnomocnik powódki podtrzymał żądanie , wskazał , że pozwane nie dokonały ani całkowitej , ani częściowej spłaty zadłużenia . Jako dowód załączył zestawienie kont rachunkowych na dzień sporządzenia pisma. Pozwane nie zajęły dalszego stanowiska w sprawie.

Na rozprawie stawił się pełnomocnik powódki, który podtrzymał żądanie pozwu, wskazując, że pozwane nie spłaciły należności nawet w części, a ich zaległości czynszowe rosną. Sąd ustalił, co następuje: Pozwane G. B. i A. C. użytkują lokal mieszkalny położony w T. przy ulicy (...) . Lokal ten znajduje się w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w T. . okoliczności bezsporne Pozwane zobowiązane są do ponoszenia miesięcznych opłat z tytułu kosztów gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz ponosić inne koszty przypadające za zajmowany lokal, płatne z góry do 15 – go każdego miesiąca . okoliczność bezsporna Pozwane zalegają z płatnościami za okres od 1 sierpnia 2016r. do 30 listopada 2016r. na łączną kwotę 2622,19 zł.

Pismem z 19.12. 2016r. pozwane zostały wezwane do spłaty zadłużenia . Należność nie została spłacona. dowód: wezwanie do zapłaty k.4-5 akt; - kartoteka finansowa k.6

Sąd zważył, co następuje:

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie okoliczności bezspornych oraz dokumentów, których prawdziwości strony nie kwestionowały, a ich wiarygodność nie wzbudzała wątpliwości Sądu. Bezsporny w sprawie był fakt zajmowania przez pozwane lokalu znajdującego się w zasobach powodowej spółdzielni, jak również sam obowiązek uiszczania z tego tytułu opłat. Spór dotyczył zasadności dochodzonego roszczenia wobec podniesienia przez pozwane zarzutu spełnienia świadczenia w całości. W ocenie sądu, powództwo powinno być uwzględnione w całości .

Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych z 15 grudnia 2000r. ( Dz. U. z 2001r. , Nr 4, poz. 27 z późn. zm.) w art. 4.1 i 2 i 6 określa obowiązek uczestniczenia w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymywaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymywaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni – na członkach spółdzielni, osobach niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali oraz osoby pełnoletnie stale zamieszkujące w lokalu oraz osoby faktycznie korzystające z lokalu .

Nie ulega wątpliwości, że spółdzielnia miała podstawę prawną, aby dochodzić od pozwanych opłat za użytkowanie lokalu. Zgodnie z art. 6 k.c., istnienie sporu między stronami, co do zasady, obliguje jedną z nich do udowodnienia faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli zatem powód powoływał się na zadłużenie pozwanych wobec spółdzielni winien ten fakt udowodnić. W ocenie Sądu, powód, przedkładając kartotekę finansową pozwanych wykazał wysokość zaległości. Z kolei pozwane, które powoływały się fakt spłaty zadłużenia, winny ten fakt udowodnić, a tymczasem , poza ogólnym zarzutem w sprzeciwie, nie przedłożyły na tę okoliczność żadnego dowodu.

Pozwane nie uczyniły tego mimo, iż były pouczone o możliwości składania wniosków dowodowych. Ponadto otrzymały odpis pisma procesowego, w którym strona powodowa zaprzeczała ich twierdzeniom, co do spłaty zadłużenia . Pozwane w żaden sposób nawet nie uprawdopodobniły faktu spłaty zadłużenia. Mając powyższe na uwadze należy uznać , że strona powodowa udowodniła w całości żądanie zarówno co do zasady , jak i wysokości . Sąd uwzględnił żądanie na podstawie art. 4 cytowanej ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98§1 k.p.c. Powodowa spółdzielnia wygrała proces w całości ponosząc koszty procesu w kwocie 1017 zł. Na koszty składała się opłata od pozwu w kwocie 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 900 zł oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Pozwane, jako przegrywające proces, winny te koszty zwrócić powódce.