Plaintiff withdrew lawsuit; court dismissed claim but awarded plaintiff process costs under Art. 98 k.p.c.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff withdrew the lawsuit with a waiver of the claim after the defendant made partial payments. The court dismissed the main claim but awarded the plaintiff process costs because the withdrawal was voluntary and the defendant had not been granted leniency. Consequently, the defendant was ordered to reimburse the plaintiff for legal fees and court fees totaling 1,467 zł.
Legislator headnote
AI generatedArt. 203 § 1 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.: A plaintiff may withdraw a claim without the defendant's consent up to the trial stage; if withdrawn with a waiver, the proceedings are dismissed, and the withdrawing party bears costs unless special circumstances under Art. 102 k.p.c. justify leniency.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII C 3328/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 31 sierpnia 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2017 roku w Ł. sprawy z powództwa (...) spółka z o.o. s. k. w Ł. przeciwko (...) Szpitalowi Wojewódzkiemu w C. o zapłatę 1. umarza postępowanie w sprawie, 2. zasądza od pozwanego (...) Szpitala Wojewódzkiego w C. na rzecz powoda (...) spółka z o.o. s. k. w Ł. kwotę 1.467 zł. (jeden tysiąc czterysta sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VIII C 3328/15
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 17 lipca 2015 roku powód (...) spółka z o.o. S.K.A. w Ł., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Szpitala Wojewódzkiego w C. kwoty 5.631,94 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. (pozew k. 2- 7) Pismem z dnia 19 stycznia 2017 roku, pełnomocnik powoda cofnął powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia co do kwoty 5.054,24 zł. w związku z dokonaną przez pozwanego w dniu 9 grudnia 2016 r. wpłatą kwoty 5.631,94 zł. (pismo pełn. powoda k. 118- 119) Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2017 r.
Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi umorzył postępowanie w zakresie kwoty 5.054,24 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 17 lipca 2015 r. do dnia zapłaty. (postanowienie k. 123) Na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2017 r. pełnomocnik powoda cofnął powództwo w pozostałej części ze zrzeczeniem się roszczenia z uwagi na dokonaną w dniu 17 stycznia 2017 r. zapłatę przez stronę pozwaną kwoty 1.858,43 zł. Ponadto pełnomocnik powoda wniósł o zasądzenie kosztów procesu. (protokół rozprawy k. 134- 135)
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 203 § 1 k.p.c. pozew może zostać cofnięty bez konieczności uzyskania na powyższą czynność zgody pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie pozwu dokonano wraz ze zrzeczeniem się roszczenia. Zatem powyższe cofnięcie pozwu nie wymagało zgody strony pozwanej. Oceniając skuteczność powyższych czynności procesowych Sąd stosownie do przepisu art. 203 § 4 k.p.c, uznał cofnięcie pozwu za dopuszczalne, albowiem czynność ta nie pozostaje w sprzeczności z prawem, zasadami współżycia społecznego, ani nie zmierza do obejścia prawa.
Uwzględniając zatem, iż strona powodowa cofnęła pozew ze skutkiem prawnym, należało w myśl przepisu art. 355 k.p.c. w związku z art. 203 § 1 k.p.c. umorzyć postępowanie. O obowiązku zwrotu kosztów procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik sprawy, na podstawie art. 98 k.p.c. Ponieważ strona powodowa cofnęła powództwo z uwagi na całkowite spełnienie świadczenia już po wytoczeniu powództwa, pozwany powinien być traktowany na potrzeby rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu, jak strona, która uległa w postępowaniu w całości.
Zatem stronie powodowej należy się zwrot niezbędnych kosztów poniesionych w celu dochodzenia jej słusznych praw (art. 98 § 3 k.p.c.). Koszty poniesione przez powoda wyniosły łącznie 1.467 zł. i obejmowały opłatę od pozwu w wysokości 250 zł., koszty zastępstwa adwokata w kwocie 1.200 zł. (§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu) i koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.
Natomiast Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania wobec pozwanego dobrodziejstwa art. 102 k.p.c. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany wniósł o nieobciążanie kosztami procesu. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Sposób skorzystania z art. 102 k.p.c. jest przy tym suwerennym uprawnieniem sądu orzekającego i od oceny tegoż sądu należy przesądzenie, że taki szczególnie uzasadniony wypadek nastąpił w rozpoznawanej sprawie oraz usprawiedliwia odstąpienie od obowiązku ponoszenia kosztów procesu (por. m.in. postanowienie SN z dnia 25.03.2011 r., IV CZ 136/10, LEX nr 785545; postanowienie SN z dnia 19.01.2012 r., IV CZ 118/11, LEX nr 1169157; postanowienie SN z dnia 26.01.2012 r., III CZ 10/12, OSNC 2012/7-8/98; postanowienie SN z dnia 9.02.2012 r., III CZ 2/12, LEX nr 1162689).
W ocenie Sądu wobec pozwanego nie zachodzi żaden szczególny wypadek uzasadniający zastosowanie przepisu art. 102 k.p.c. do rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu. Co prawda z dokumentów załączonych do sprzeciwu od nakazu zapłaty wynika, że w 2015 r. pozwany posiadał wysokie zadłużenie. Jednak pozwany dokonując zakupu wyrobów medycznych od przedsiębiorcy powinien się liczyć z obowiązkiem zapłaty na rzecz swojego wierzyciela, nawet jeżeli zaciągnięcie zobowiązania nastąpiło w celu wypełnienia celu do jakiego został powołany (...) Szpital Wojewódzki w C..
Poza tym strona pozwana nie reagując na wezwanie do zapłaty należności dochodzonej pozwem, dała z pewnością powód do wystąpienia z przedmiotowym powództwem. Biorąc pod uwagę powyższe argumenty orzeczono, jak w sentencji.