Court dismissed bridge pension appeal due to failure to prove 15 years of special work conditions post-2008.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of a bridge pension. The appellant argued that employment from 1995 to 1996 constituted special work conditions, but the institution found only 13 years and 8 months of such work. The court ruled that the appellant failed to provide the mandatory certificate for the 1995-1996 period and did not prove the required 15 years of special work after December 31, 2008. Consequently, the statutory conditions for granting the bridge pension were not met.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach pomostowych; Art. 3 ust. 1, 3; Art. 4; Art. 49; To prove eligibility for a bridge pension, the insured must demonstrate a continuous 15-year period of work in special conditions or of a special character after December 31, 2008, which must be substantiated by official certificates.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII U 3554/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Renata Gąsior Protokolant: Kamil Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. w Warszawie na rozprawie sprawy A. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. o emeryturę pomostową na skutek odwołania A. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 25 listopada 2013 r. znak: (...) oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
A. Z. w dniu 3 grudnia 2013 r., za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W., odwołał się do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie od decyzji wyżej wymienionego organu rentowego z dnia 25 listopada 2013 r., znak: (...) odmawiającej prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony wskazał, że od dnia 10 maja 1995 r. do 26 listopada 1996 r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w W. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego marki R. o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t. Natomiast praca w w/wym. firmie wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, na podstawie umowy o pracę.
W związku z likwidacją Przedsiębiorstwa (...) w W. ubezpieczony nie miał możliwości uzyskania świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych (odwołanie od decyzji ZUS, k. 2 a.s.). Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. w dniu 19 listopada 2013r., w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie na podstawie art. 477 14 §1 k.p.c. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie udokumentował wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach oraz po dniu 31 grudnia 2008 r. nie udowodnił wykonywania prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wymienionych w załącznikach 1 lub 2 do ustawy.
Organ rentowy w oparciu o przedłożone dokumenty ustalił staż odwołującego w szczególnych warunkach w wymiarze 13 lat, 8 miesięcy i 13 dni. Jednocześnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uznał za udowodniony okres pracy w szczególnych warunkach od 10 maja 1995 r. do 26 listopada 1996 r. (zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...) w W.) z uwagi na nieprzedłożenie świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Wobec braku spełnienia przez A. Z. warunków do przyznania wnioskowanego świadczenia organ rentowy decyzją z dnia 25 listopada 2013 r. odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury pomostowej (odpowiedź na odwołanie, k. 3-4 a.s.).
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie ustalił następujący stan faktyczny: A. Z., ur. (...), w dniu 10 maja 2013 r. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o emeryturę pomostową wraz z kwestionariuszem dotyczącym okresów składkowych i nieskładkowych, świadectwami pracy, świadectwami wykonywania prac w szczególnych warunkach oraz zaświadczeniami o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (wniosek wraz z załącznikami, k. 1-38, k.53-55 a.r.). Ubezpieczony w okresie od 26 czerwca 1972 r. do dnia 31 marca 1976 r. pracował w Fabryce (...) w W. na stanowisku frezera (świadectwo pracy, k. 4-4v a.r.).
Następnie od 15 kwietnia 1976 r. do 28 lutego 1982 r. zatrudniony był w Przedsiębiorstwie (...) w W. jako kierowca samochodu (świadectwo pracy, k. 5-5v a.r.), gdzie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w szczególnych warunkach (zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. (Dz.U. Nr 8, poz. 43 z 1983r. z późn. zm.) na stanowisku kierowcy – robotnika transportowego wymienionym w wykazie A, dziale IV, poz. 40 pkt. 17 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego Nr 7 z dnia 7 lipca 1987r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, k. 6 a.r., wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie, VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o sygn. akt VI P 663/09, k. 7 a.r.).
W okresie od dnia 3 sierpnia 1982 r. do dnia 30 czerwca 1984 r. A. Z. był zatrudniony w Instytucie (...) w W. na ostatnio zajmowanym stanowisku frezera – ślusarza (świadectwo pracy, k. 8-8v a.r.). Kolejne zatrudnienie ubezpieczony podjął od dnia 7 sierpnia 1984 r. do dnia 7 listopada 1984 r. jako kierowca w Przedsiębiorstwie (...) w W. (świadectwo pracy, k. 9-9v a.r.). Od dnia 18 grudnia 1984 r. do dnia 28 lutego 1986 r. A. Z. pracował w Zakładzie (...) na stanowisku kierowcy (świadectwo pracy, k. 10-10v a.r.), natomiast od 1 marca 1986 r. do dnia 30 czerwca 1986 r. jako kierowca monter w Zespole (...) w W. (świadectwo pracy, k. 11-11v a.r.).
W okresie od 16 lipca 1986 r. do dnia 31 lipca 1987 r. odwołujący zatrudniony był w Przedsiębiorstwie (...) w W. na stanowisku kierowcy – mechanika (świadectwo pracy, k. 12-12v a.r.). A. Z. od dnia 1 września 1987 r. do dnia 25 kwietnia 1990 r. prowadził działalność gospodarczą w zakresie publicznego transportu drogowego – przewozu towarów (decyzja z dnia 11 czerwca 1990r., k. 16 a.r., zaświadczenie z ZUS o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, k. 17 a.r.). Po zakończeniu działalności gospodarczej ubezpieczony podjął zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...) w W., gdzie pracował jako kierowca w okresie od 10 maja 1995 r. do dnia 26 listopada 1996 r. (świadectwo pracy, k. 18-18v a.r., zeznania A.
Z., k. 29-30 a.s., zeznania świadka M. O., k. 30 a.s., zeznania świadka T. B., k. 30-31 a.s.). Dodatkowo ubezpieczony w okresie od 15 kwietnia 1998 r. do dnia 31 sierpnia 2003 r. był zatrudniony w (...) S.A. (...), gdzie w okresie zatrudnienia wykonywał pracę jako kierowca (od 15 kwietnia 1998 r.- do dnia 31 grudnia 2002 r.) oraz jako handlowiec (od 1 stycznia 2003 r. – do dnia 31 sierpnia 2003 r.) (świadectwo pracy, k. 25-26 a.r.). W ramach niniejszego zatrudnienia wykonywał pracę w szczególnych warunkach w okresie od 15 kwietnia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. jako zatrudniony na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego dział VII poz. 2 pkt. 1, wykaz A, w okresie od 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 sierpnia 2003 r. jako zatrudniony na stanowisku handlowca, wykonywał obowiązki kierowcy samochodu ciężarowego, dział VIII, poz. 2 pkt. 1, wykaz A stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace – przewóz materiałów niebezpiecznych KL.2 ADR/propan butan/ pkt 2 F zawartym w załączniku nr 1 do Zarządzenia nr 9 M.A.G.T. i O.Ś. z dnia 1 lipca 1983 r. (Dz.
U. MAGT OŚ nr 2 poz.
3) w sprawie stanowisk pracy w zakładach pracy, resortu administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, uprawniające do niższego wieku emerytalnego oraz do wzrostu emerytury lub renty inwalidzkiej (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, k. 27 a.r.). Jednocześnie odwołujący był zatrudniony w okresie od 1 września 2003 r. do 28 lutego 2006 r.w firmie (...) w S. (świadectwo pracy, k. 28-29 a.r.), w całym okresie zatrudnienia w/wym. pracował na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego (dział VIII, poz. 2 pkt. 1 wykaz A) stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywał prace – przewóz materiałów niebezpiecznych KL.2 ADR/propan butan/pkt. 2F, zawartym w załączniku nr 1 do Zarządzenia nr 9 M.A.G.T. i O.Ś. z dnia 1 lipca 1983r. (Dz.
U. MAGT OŚ nr 2 poz.3) w sprawie stanowisk pracy w zakładach pracy, resortu administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, uprawniające do niższego wieku emerytalnego oraz do wzrostu emerytury lub renty inwalidzkiej (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, k. 30 a.r.). Następnie od 1 grudnia 2010 r. do 31 grudnia 2012 r. A. Z. wykonywał prace porządkowe w firmie (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (świadectwo pracy, k. 31 a.r.). Ubezpieczony w okresie od dnia 3 grudnia 1996 r. do dnia 31 grudnia 1996 r., od dnia 1 stycznia 1997 r. do dnia 20 kwietnia 1997 r., od dnia 24 marca 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 23 marca 2007 r. oraz w okresie o dnia 17 stycznia 2013 r. do dnia 30 kwietnia 2013 r. pobierał zasiłek z Powiatowego Urzędu Pracy jak bezrobotny (zaświadczenie z PUP, k. 53-55 a.r.).
Ubezpieczony w okresach od dnia 22 września 1999 r. do dnia 25 września 1999 r., od 26 listopada 2000 r. do dnia 30 listopada 2000 r., od 1 grudnia 2000 r. do dnia 6 grudnia 2000 r., od dnia 2 kwietnia 2002 r. do dnia 4 kwietnia 2002 r. oraz od dnia 21 marca 2005 r. do dnia 25 marca 2005 r. przebywał na zwolnieniach lekarskich. Ponadto na podstawie dowodów dołączonych do wniosku – uzyskanych w wyniku przeprowadzonego postępowania Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyjął za udowodnione okresy nieskładkowe (ograniczone do 1/3 składkowych) w wymiarze 1 miesiąca i 8 dni oraz składkowe w wymiarze 30 lat, 1 miesiąca i 26 dni (karta przebiegu zatrudnienia, k. 59-60 a.r.).
W oparciu o powyższe ustalenia, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) oraz ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, poz. 1656) decyzją z dnia 29 maja 2013 r., znak: (...) odmówił A. Z. prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu wskazując, że ubezpieczony nie udokumentował 15 lat pracy w szczególnych warunkach oraz po dniu 31 grudnia 2008 r. nie udokumentował pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienionej w załącznikach 1 lub 2 w/wym. ustawy.
Jednocześnie organ rentowy podkreślił, że A. Z. nie spełnia także warunku wymienionego w pkt. 2a, tj. nie udokumentował na dzień 1 stycznia 2009 r. okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, wymienionej w załącznikach 1 lub 2 do ustawy, wynoszącego co najmniej 15 lat. Dodatkowo Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że na podstawie przedłożonych dokumentów uwzględniono okres pracy w szczególnych warunkach od 15 kwietnia 1976 r. do dnia 28 lutego 1982 r. w ilości 5 lat, 10 miesięcy i 16 dni (zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...)).
Organ rentowy nie uznał okresu od 10 maja 1995 r. do dnia 26 listopada 1996 r. jako pracy w szczególnych warunkach (zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...) w W. z powodu nie przedłożenia świadectwa pracy wykonywanej w szczególnych warunkach). Ponadto Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie zaliczył okresów zatrudnienia od 15 kwietnia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2002 r., od 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 sierpnia 2003 r. (zatrudnienie w (...) s.a.) oraz od 1 września 2003 r. do dnia 28 lutego 2006 r. (zatrudnienie w (...)), ponieważ w przedłożonych świadectwach wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 1 września 2003 r. oraz z dnia 15 września 2010 r. nie określono charakteru wykonywanej pracy zgodnie z opisem zawartym w dziale VIII poz. 2 pkt. 1 Zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (decyzja odmowna ZUS, k. 61-62 a.r.).
Odwołujący w dniach 19 czerwca 2013 r. i 21 czerwca 2013 r. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych nową dokumentację jako załącznik do wniosku o emeryturę pomostową z dnia 10 maja 2013 r. (wniosek, k. 67 a.r., k. 71 a.r.). Z przedłożonej dokumentacji wynika, że w okresie od dnia 15 kwietnia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 sierpnia 2003 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy ubezpieczony wykonywał „pracę kierowców samochodów ciężarowych, specjalizowanych, specjalistycznych /specjalnych/ pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów – związane z prowadzeniem samochodu ciężarowego S. o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony przewożącego ładunek niebezpieczny, tj. gaz płynny propan-butan w butlach gazowych do odbiorców indywidualnych oraz do punktów sprzedaży gazu w butlach – na stanowisku kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym co najmniej 3,5 tony – wykaz A, dział VIII poz. 2 pkt. 1, tj. zgodne z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze Dz.
U. z 1983 r. Nr 8 poz. 43, zawartym w załączniku nr 1 do zarządzenia nr 9 Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 1 lipca 1983 r. w sprawie stanowisk w zakładach pracy resortu administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, uprawniające do niższego wieku emerytalnego, do wzrostu emerytury lub renty inwalidzkiej (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, k. 69 a.r.). Ze świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach w firmie (...) w S. wynika, że A.
Z. w okresie od dnia 1 września 2003 r. do dnia 28 lutego 2006 r. wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego, związaną z przewozem materiałów niebezpiecznych (gazy – Załącznik A, Klasa 2 konwencji ADR), wymienione w wykazie A dział VIII poz. 2 Załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. na stanowisku kierowca samochodu ciężarowego, wymienionym w wykazie A, dział VIII poz. 2 pkt. 1 załącznika nr 1 do zarządzenia nr 9 Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 1 lipca 1983 r. (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, k. 73 a.r.).
W oparciu o wcześniejsze ustalenia oraz nową dokumentację, organ rentowy wydał w dniu 12 lipca 2013 r., znak: (...) decyzję, w której odmówił odwołującemu prawa do emerytury pomostowej z uwagi na niespełnienie wszystkich warunków niezbędnych do nabycia w/wym. świadczenia. Nadto Zakład Ubezpieczeń Społecznych podkreślił, że na podstawie przedłożonych dokumentów, uwzględniono okres pracy w szczególnych warunkach od 15 kwietnia 1976 r. do dnia 28 lutego 1982 r. (zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...)) oraz od dnia 15 kwietnia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2002 r., od 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 sierpnia 2003 r. (zatrudnienie w (...) s.a.) w ilości 11 lat, 2 miesiące i 17 dni.
Organ rentowy nie uznał okresu od dnia 10 maja 1995 r. do dnia 26 listopada 1996 r. jako pracy w szczególnych warunkach (zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...) w W. z powodu nie przedłożenia świadectwa pracy wykonywania prac w szczególnych warunkach). Jednocześnie organ rentowy nie zaliczył także okresu zatrudnienie od 1 września 2003 r. do 28 lutego 2006 r. (zatrudnienie w firmie (...)), ponieważ w przedłożonych świadectwach wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 15 września 2010 r. oraz 20 czerwca 2013 r. nie określono charakteru i stanowiska pracy zgodnie z opisem zawartym w dziale VIII poz. 2 pkt.1 zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (decyzja odmowna ZUS, k. 77-77v a.r.).
Następnie w wyniku przedłożenia przez ubezpieczonego świadectw wykonywania prac w szczególnych warunkach (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, k. 96 a.r.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał w dniu 25 listopada 2013 r. decyzję znak: (...), w której odmówił A. Z. prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie spełnił wszystkich niezbędnych przesłanek wynikających z ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych z uwagi na nieudokumentowanie 15 lat pracy w szczególnych warunkach oraz po dniu 31 grudnia 2008 r. pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnych charakterze, wymienionej w załącznikach 1 lub 2 ustawy.
Dodatkowo Zakład Ubezpieczeń Społecznych podniósł, że odwołujący nie udokumentował na dzień 1 stycznia 2009 r. okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, wymienionej w załącznikach 1 lub 2 do ustawy, wynoszącego co najmniej 15 lat. Organ rentowy nie uznał okresu od dnia 10 maja 1995 r. do dnia 26 listopada 1996 r. jako pracy w szczególnych warunkach (zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...) w W. z powodu nie przedłożenia świadectwa pracy wykonywania prac w szczególnych warunkach). Jednakże uznał okresy pracy szczególnych warunkach: od 15 kwietnia 1976 r. do dnia 28 lutego 1982 r. (zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...)) oraz od dnia 15 kwietnia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2002 r., od 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 sierpnia 2003 r. (zatrudnienie w (...) s.a.), od 1 września 2003 r. do 28 lutego 2006 r. (zatrudnienie w firmie (...)), w ilości łącznej: 13 lat, 8 miesięcy i 13 dni (decyzja odmowna ZUS, k. 99-100 a.r.).
Od powyższej decyzji, A. Z. złożył odwołanie do Sądu Okręgowego, inicjując tym samym niniejsze postępowanie (odwołanie od decyzji ZUS, k. 2 a.s.). Powyższy stan faktyczny, Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach sprawy, w tym w aktach rentowych oraz w aktach osobowych odwołującego. Zdaniem Sądu dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia, są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Dokumenty te nie były przez strony sporu kwestionowane w zakresie ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem wynikające z nich okoliczności należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy.
Z kolei zeznania A. Z. oraz świadków: M. O. oraz T. B. są wiarygodne, gdyż korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie A. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 listopada 2013 r., znak: (...) jest niezasadne i podlega oddaleniu. Na wstępie rozważań prawnych, Sąd Okręgowy wskazuje na słuszną tezę orzecznictwa, w myśl której treść decyzji wydanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a także zakres wniesionego od niej odwołania wyznacza przedmiot sporu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2004r., III AUa 430/2004). Podstawowe znaczenie dla oceny zasadności odwołania ma analiza dyspozycji art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U.
Nr 237, poz. 1656 ze zm.). Zgodnie ze wskazanym przepisem pracownikowi przysługuje emerytura pomostowa, z uwzględnieniem art. 5-12, o ile zostały spełnione łącznie następujące warunki: 1)urodził się po dniu 31 grudnia 1948 r.; 2)ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; 3)osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn; 4)ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn; 5)przed dniem 1 stycznia 1999 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; 6)po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3; 7)nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy.
Z kolei art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych stanowi, że prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która: 1)po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3; 2)spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12; 3)w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3. Ustawodawca wprowadzając powyższe uprawnienia dla osób wykonujących prace w warunkach szczególnych uzależnił możliwość otrzymania emerytury pomostowej na podstawie w/w ustawy od łącznego spełniania przez ubezpieczonego wszystkich przesłanek wymienionych w danym przepisie, co bezspornie wynika z ich treści.
Organ rentowy w oparciu o przedłożone dokumenty ustalił staż odwołującego w szczególnych warunkach w wymiarze 13 lat, 8 miesięcy i 13 dni, nie uznał jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w W. od dnia 10 maja 1995r. do dnia 26 listopada 1996r., gdyż ubezpieczony nie przedłożył świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Dodatkowo spełnienie pozostałych warunków przyznania prawa do emerytury pomostowej, nie było kwestionowane przez organ rentowy, a wobec powyższego nie stanowiło przedmiotu rozpoznania przez tutejszy Sąd Okręgowy w postępowaniu odwoławczym.
Wskazać należy, że okoliczność i okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach Sąd uprawniony jest ustalać także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia zakładu pracy, w tym zeznaniami świadków (uchwała Sądu Najwyższego z 27 maja 1985 r. sygn. III UZP 5/85, uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984 r. III UZP 6/84). Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na okoliczność pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w szczególnych warunkach dopuścił dowód z zeznań świadków i wnioskodawcy. Świadkowie M. O. i T.
B. zeznawali na okoliczność wykonywania pracy przez A. Z. w Przedsiębiorstwie (...) w W., wskazując na zakres wykonywanych przez niego zadań i obowiązków. Jednakże z treści tych zeznań, nie wynikało, aby ubezpieczony wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnych charakterze. Odwołujący zajmował w w/wym. firmie stanowisko kierowcy – zaopatrzeniowca. Do wykonywania zadań służył mu samochód o masie własnej 2400kg, natomiast z załadunkiem waga wynosiła około 5,5 tony. Ubezpieczony pomagał także przy rozładunku oraz załadunku towaru.
W/wym. stanowisko nie zostało jednak wymienione jako praca w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze przez ustawę o emeryturach pomostowych, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 w/wym. ustawy. Z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika, że ubezpieczony nie wykonywał żadnej pracy wymienionej w załączniku 1 lub 2 do ustawy o emeryturach pomostowych. A. Z. nie był stale i w pełnym wymiarze czasu pracy kierowcą autobusu, trolejbusu, czy motorniczym tramwajów w transporcie publicznym, nie był także kierowcą pojazdu uprzywilejowanego ani nie przewoził towarów niebezpiecznych wymagających oznakowania pojazdu tablicą ostrzegawczą barwy pomarańczowej, zgodnie z przepisami Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewodu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w G. dnia 30 września 1957r.
Tymczasem tylko wykonywanie, którejś z tych prac uprawniałoby go do uznania, że wykonywał pracę w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, albowiem tylko te prace w charakterze kierowcy zostały wyszczególnione w załącznikach do ustawy o emeryturach pomostowych. Z zebranego materiału wynika, że ubezpieczony po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywał żadnej pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych. Powyższe stanowi okoliczność bezsporną, znajdującą potwierdzenie w aktach rentowych.
Nie ulega zatem wątpliwości, że w związku z tym, że ubezpieczony po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał żadnej pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze, brak jest jakichkolwiek podstaw do przyznania mu emerytury pomostowej na podstawie art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych. Nie została bowiem spełniona przesłanka wymieniona w tym przepisie dotycząca wymogu pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze po 31.12.2008r. w rozumieniu art. 3 ust.1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych. Aby uzyskać prawo do emerytury pomostowej na mocy art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych, także muszą być spełnione przez osobę ubezpieczoną łącznie wszystkie warunki przewidziane w tym przepisie (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2012 r.
III AUa 252/12). Tymczasem w toku niniejszego postępowania ubezpieczony nie wykazał, że w dniu wejścia w życie ustawy, to jest na dzień 1 stycznia 2009 r., miał wymagany w przepisach okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, wynoszący co najmniej 15 lat. Fakt wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze powinien być potwierdzony przez zakład pracy stosownym zaświadczeniem, zgodnie z treścią art. 51 ustawy o emeryturach pomostowych.
Odwołujący takiego zaświadczenia w trakcie postępowania administracyjnego, ani sądowego nie przedłożył. Należy zatem stwierdzić, że wnioskodawca nie spełnił warunków do przyznania mu prawa do emerytury pomostowej, także z art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych. Sąd Okręgowy ustalił, że bezsporne jest, że A. Z. występując z wnioskiem emerytalnym, urodził się po dniu 31 grudnia 1948r., osiągnął wiek co najmniej 55 lat, nie pozostaje w stosunku pracy oraz udowodnił okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze co najmniej 25 lat dla mężczyzny.
Natomiast odwołujący nie udowodnił, że przed dniem 1 stycznia 1999r. wykonywał prace w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy zważył, iż skoro wnioskodawca nie spełnił łącznie przesłanek wymienionych w art. 4 pkt. 1, 4-7, a także nie spełnił przesłanek z art. 49 Ustawy o emeryturach pomostowych, brak jest podstaw do przyznania odwołującemu świadczenia w postaci emerytury pomostowej. Z uwagi na przedstawione okoliczności Sąd Okręgowy uznał, że decyzja organu rentowego odpowiada prawu.
Mając na względzie wszystkie wskazane wyżej motywy, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. (...)