Legislator Case Law & Legislation
IV U 454/17 AI generated

Social court dismisses pre-retirement benefit appeal due to insufficient 30-year contribution record and non-workplace termination reasons.

Case Number IV U 454/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The social court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Fund's refusal of pre-retirement benefits. The applicant failed to prove a 30-year contribution period, as the court calculated only 24 years and 2 months, with non-contributory periods limited to one-third of contributory time. Furthermore, the termination of the employment contract was caused by the employee's failure to perform duties, not by economic or organizational reasons attributable to the employer, which is a prerequisite for the benefit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2 ust. 1 pkt 2, ust. 3 pkt 1-3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych; Art. 5 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS: The right to pre-retirement benefits requires a 30-year contribution period and a termination of employment not caused by workplace reasons; failure to meet these statutory conditions results in the denial of the benefit.

Keywords

AI generated
pre-retirement benefits contribution period termination of employment workplace reasons social insurance fund non-contributory periods dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 2 ust. 1 pkt 2, ust. 3 pkt 1-3 of the Act on pre-retirement benefits
znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 2 ust.
Art. 5 ust. 2 of the Act on pensions and allowances from the Social Insurance Fund
1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art.
Art. 2 ust. 1 pkt 29 of the Act on employment promotion and labor market institutions
znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 2 ust.
Art. 477 § 14 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 454/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 września 2017r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2017 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania B. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 9 maja 2017 r. Nr (...) w sprawie B. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do świadczenia przedemerytalnego oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 454/17

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9 maja 2017 r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych odmówił B. M. prawa do świadczenia przedemerytalnego wskazując, że rozwiązanie stosunku pracy z ostatnim pracodawcą nie nastąpiło w myśl przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz iż B. M. nie udowodniła okresu uprawniającego do emerytury w wymiarze 30 lat.

Odwołanie od w/w decyzji złożyła B. M. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczona wskazała, że nie zgadza się z wyliczonym stażem pracy oraz z tym, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpił nie z przyczyn dotyczących zakładu pracy (odwołanie k.1). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-5). Sąd ustalił, co następuje:

Ubezpieczona B. M. ur. (...) w dniu 24 kwietnia 2017 r. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że do dnia rozwiązania stosunku pracy tj. na 31.07.2016 r. ubezpieczona udowodniła staż ubezpieczeniowy w wymiarze 24 lata, 2 miesiące i 3 dni, w tym 18 lat, 1 miesiąc i 17 dni okresów składkowych oraz 6 lat i 16 dni okresów nieskładkowych, które ograniczone zostały z 10 lat, 3 miesięcy i 29 dni (w tym urlop wychowawczy w wymiarze 9 lat) do 1/3 udowodnionych okresów składkowych na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.

Organ rentowy wskazał, że ubezpieczona nie spełniła warunków do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego ponieważ rozwiązanie stosunku pracy z ostatnim pracodawcą nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jak również ubezpieczona nie wykazała 30 lat okresów składkowych i nieskładkowych, tylko 24 lata, 2 miesiące i 3 dni. Z uwagi na niespełnienie wszystkich przesłanego do nabycia świadczenia przedemerytalnego decyzją z 9 maja 2017 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonej przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego (decyzja z 09.05.2017 r. k.17 akt organu rentowego).

W okresie od dnia 1 sierpnia 2005 r. do 31 lipca 2016 r. B. M. była zatrudniona w Wojskowym Instytucie Medycznym w W. na stanowisku starszej pokojowej a następnie salowej (świadectwo pracy k. 9 akt organu rentowego). Pismem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Wojskowy Instytut Medyczny w (...) rozwiązał z B. M. umowę o pracę za wypowiedzeniem z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynął z dniem 31.07.2016 r. Przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę była: utrata zaufania do B. M. jako pracownika w szczególności z powodu: nie wywiązywania się ze swoich obowiązków pracowniczych w sposób prawidłowy poprzez nie wykonywanie poleceń przełożonych wynikających z zajmowanego stanowiska m.in. w dniu 29.01.2016 r., 03.02.2016 r., nienależyte wywiązywanie się z powierzonych obowiązków służbowych tj. długotrwałych, wielotygodniowych zaniechań w procedurze sprzątania pomieszczeń, za stan których była odpowiedzialna (co zostało potwierdzone przez komisję kontrolującą stan czystości pomieszczeń w dniu 15.04.2016 r.), a przeprowadzane przez kierownika Kliniki oraz pielęgniarkę oddziałową rozmowy dyscyplinujące nie przyniosły poprawy w wywiązywaniu się z obowiązków na powierzonym stanowisku służbowym (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem – akta osobowe k. 12).

Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonej B. M. nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn.

Zgodnie z ust. 2 tego przepisu za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa w ust. 1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z poźn. zm.), zwanej dalej "ustawą o emeryturach i rentach z FUS". Świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: 1)nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna; 2)w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych; 3)złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych (art. 2 ust. 3 w/w ustawy).

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy stosunek pracy z ubezpieczoną został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.) oraz czy ubezpieczona na datę 31.07.2016 r. wykazała 30 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczona ma ukończone 55 lat, jest osobą bezrobotną, pobierała zasiłek dla bezrobotnych przez co najmniej 6 miesięcy, od dnia rejestracji nie odmówiła propozycji pracy i złożyła wniosek o świadczenie przedemerytalne w terminie 30 dni od wystawienia zaświadczenia przez PUP (zaświadczenie z PUP k. 11 akt organu rentowego).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2013 r., poz. 674) za przyczyny dotyczące zakładu pracy rozumie się:

a) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 i 1662), w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników, b) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych, c)wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy, d) rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawie art. 55 § 1 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika.

W okolicznościach niniejszej sprawy do rozwiązania stosunku pracy zawartego między Wojskowym Instytutem Medycznym w W. i ubezpieczoną nie doszło z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu w/w ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zakład pracy ubezpieczonej nie został zlikwidowany, nie doszło do likwidacji stanowiska pracy ubezpieczonej z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych w momencie rozwiązywania z ubezpieczoną umowy o pracę. Z treści rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem z ubezpieczoną wynika, że powodem rozwiązania umowy o pracę były przyczyny leżące po stronie pracownika polegające na nie wywiązywaniu się z obowiązków pracowniczych, które wymienione zostały w stanie faktyczny.

Rozwiązanie stosunku pracy z ubezpieczoną nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Przez termin „przyczyny dotyczące zakładu pracy” należy bowiem rozumień przyczyny ekonomiczne, organizacyjne, zgodnie z definicją tego pojęcia wynikającą z art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Takie okoliczności nie miały miejsca w niniejszej sprawie, bowiem pracodawca nie znajduje się w stanie upadłości, likwidacji, nie dokonywał zwolnień grupowych, ani zwolnień z powodu złej sytuacji ekonomicznej, nie zlikwidował stanowiska pracy ubezpieczonego z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych.

Należy również wskazać, że organ rentowy prawidłowo wyliczył ubezpieczonej okres składkowy i nieskładkowych na 24 lata, 2 miesiące i 3 dni. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o świadczeniem przedemerytalnych za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa w ust. 1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z poźn. zm.). Zgodnie zaś z art. 5 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz obliczaniu ich wysokości okresy nieskładkowe uwzględnia się w wymiarze nieprzekraczającym jednej trzeciej udowodnionych okresów składkowych.

Ubezpieczona udowodniła 10 lat, 3 miesiące i 29 dni okresów nieskładkowych (w tym urlop wychowawczy w wymiarze 9 lat), oraz 18 lat, 1 miesiąc i 17 dni okresów składowych. 1/3 udowodnionych okresów składkowych to 6 lat i 16 dni i w takim wymiarze może być zaliczony ubezpieczonej okres nieskładkowy. Powyższe powoduje, że ubezpieczona na datę 31.07.2016 r. nie udowodniła 30 lat okresów składowych i nieskładkowych. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że ubezpieczona nie udowodniła wszystkich przesłanek z art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych i w związku z powyższym jej odwołanie na podstawie art.477 14 § 1 kpc podlega oddaleniu.