Legislator Case Law & Legislation
IV U 405/17 AI generated

Court allows sick pay for new illness periods exceeding 60-day gap from prior illness.

Case Number IV U 405/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially allowed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's decision regarding sick pay entitlement. The appellant argued for sick pay during two subsequent illness periods, while the insurer claimed these days should be counted against the 182-day limit due to a short gap between illnesses. The court ruled that because the subsequent illnesses were caused by different conditions than the initial one, the 60-day continuity rule did not apply, granting the requested periods of sick pay.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8 ust. 1, Art. 8 ust. 2 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; The period of sick pay includes all periods of continuous inability to work, but separate periods caused by different illnesses are only combined if the gap between them does not exceed 60 days.

Keywords

AI generated
sick pay entitlement inability to work continuity of illness 60 day gap rule different medical conditions social insurance benefits period of sick leave

Cited Legislation

AI generated
Art. 8 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 15.06.1999r.
Art. 8 ust. 2 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 15.06.1999r.
art. 98 kpc
O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 98 kpc w zw.
par. 9 pkt.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r.
z par. 9 pkt.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 405/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Giżewska-Rozmus Protokolant: sekr. sądowy Tomasz Miłosz po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. w (...) sprawy E. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. przy udziale zainteresowanego (...) Urzędu Wojewódzkiego w O. o zasiłek chorobowy na skutek odwołania E. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 15 maja 2017 roku nr (...) - (...)/(...) I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że w okresie od 19 grudnia 2016 roku do 23 grudnia 2016 roku oraz od 02 stycznia 2017 roku do 05 kwietnia 2017 roku E. J. przysługuje prawo do zasiłku chorobowego, II. zasądza od organu rentowego na rzecz odwołującej kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. IV U 405/17

UZASADNIENIE

Odwołująca E. J. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15.05.2017r. stwierdzającej, że prawo do zasiłku chorobowego w wymiarze 182 dni przysługiwało ubezpieczonej w okresie od 09.05.2016r. do 06.11.2016r. Odwołująca wniosła o zmianę decyzji poprzez uznanie, że w okresie od 19.12.2016r. do 23.12.2016r. i od 02.01.2017r. do 05.04.2017r. ubezpieczonej przysługuje prawo do zasiłku chorobowego. W uzasadnieniu wskazano, że stan faktyczny jest bezsporny, natomiast ZUS uznał, że ubezpieczonej nie przysługuje prawo do zasiłku chorobowego od 19.12.2016r. do 23.12.2016r. i od 02.01.2017r. do 05.04.2017r.

W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o oddalenie odwołania. Wskazując na okresy niezdolności do pracy, ZUS stwierdził, że przerwa pomiędzy schorzeniami była krótsza od 60 dni w związku z tym okres zasiłkowy 182 dni został wykorzystany z dniem 06.11.2016r. Zainteresowany (...)- (...) Urząd Wojewódzki w O. wniósł o stwierdzenie, że w okresie od 19.12.2016r. do 23.12.2016r. i od 02.01.2017r. do 05.04.2017r. ubezpieczonej przysługuje prawo do zasiłku chorobowego, popierając stanowisko odwołującej. Sąd ustalił, co następuje:

E. J. zatrudniona jest w (...)- (...) Urzędzie Wojewódzkim w O.. W okresie od 09.05.2016r. do 06.11.2016r. korzystała z zasiłku chorobowego. W związku z przebywaniem na zwolnieniach lekarskich w okresach od 19.12.2016r. do 23.12.2016r., 02.01.2017r. do 05.04.2017r., 10.04.2017r. do 27.04.2017r. pracodawca zwrócił się do ZUS o ustalenie uprawnień do zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonej za czas korzystania ze zwolnień lekarskich w ww okresach. W okresie od 09.05.2016r. do 06.11.2016r., od 05.01.2017r. do 05.02.2017r. korzystała ze zwolnienia lekarskiego z tych samych przyczyn.

W okresie od 19.12.2016r. do 23.12.2016., 02.01.2017r. do 05.01.2017r. przebywała na zwolnieniu z powodu innych schorzeń. Decyzją z dnia 15.05.2017r. ZUS stwierdził, że prawo do zasiłku chorobowego w wymiarze 182 dni przysługiwało ubezpieczonej w okresie od 09.05.2016r. do 06.11.2016r. ( bezsporne, potwierdzone- akta ZUS- k. 1-22)

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 15.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 - nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży - nie dłużej niż przez 270 dni. Art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy wskazuje, że do okresu, o którym mowa w art. 8, zwanego dalej „okresem zasiłkowym”, wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, jak również okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust.

2. Natomiast ust. 2 tegoż artykułu przewiduje, że do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Przedstawione zapisy ustawowe przewidują, iż zliczanie okresów niezdolności do pracy do jednego okresu zasiłkowego dotyczy tylko okresów nieprzerwanej niezdolności do pracy ( spowodowanej nawet różnymi schorzeniami) i okresów niezdolności spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni.

W okolicznościach niniejszej sprawy sytuacja kształtuje się zgoła odmiennie. Do 06.11.2016r. odwołująca korzystała z zasiłku z powodu jednego rodzaju schorzenia. Następnie do 18.12.2016r. nie przebywała na zwolnieniu lekarskim. Dopiero od 19.12.2016r. do 23.12.2016r. i znów, po kolejnej przerwie, od 02.01.2017r. do 05.01.2017r. korzystała ze zwolnienia lekarskiego z innych przyczyn niż niezdolności trwająca do 06.11.2016r. ( k. 22 akt ZUS). Tym samym brak jest podstaw prawnych do uznania, że po przerwie oraz po wystąpieniu niezdolności do pracy spowodowanej inną chorobą zaszły przesłanki do uznania, że następuje zliczenie okresów zasiłkowych i zaliczenie do wykorzystanych już 182 dni zwolnień od 19.12.2016r.

Podsumowując należy wskazać, iż „ Do okresu zasiłkowego wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy bez względu na rodzaj choroby lub niemożności wykonywania pracy z powodu zwalczania chorób zakaźnych albo gruźlicy lub z powodu przebywania w szpitalu albo innym przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w celu leczenia uzależnienia od środków odurzających lub substancji psychotropowych. (…)Powyższe ma jednak zastosowanie tylko wtedy, gdy między poszczególnymi okresami niezdolności do pracy nie ma ani jednego dnia przerwy, w którym ubezpieczony był zdolny do pracy, gdyż wtedy inna choroba powoduje rozpoczęcie nowego okresu zasiłkowego.

Okres zasiłkowy rozpoczyna się po minimum jednodniowej przerwie, jeśli kolejna niezdolność do pracy jest spowodowana inną chorobą niż powodująca poprzednią niezdolność do pracy.” (A. Radzisław, Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Komentarz. Warszawa 2016, art. 9, Legalis) Uwzględniając poczynione ustalenia, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i, uwzględniając treść wniosku z dnia 18.04.2017r. oraz odwołanie, i ustalił, że odwołującej przysługuje prawo do zasiłku chorobowego w okresie od 19.12.2016r. do 23.12.2016r. oraz od 02.01.2017r. do 05.04.2017r. ( punkt I wyroku).

O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 98 kpc w zw. z par. 9 pkt.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U. 2015.1804, zm. Dz. U. 2016.1667) ( punkt II wyroku). SSR Grażyna Giżewska- Rozmus