Legislator Case Law & Legislation
IV U 24/17 AI generated

Court dismissed disability appeal, ruling medical evidence supports only mild disability status.

Case Number IV U 24/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in Świdnica dismissed the plaintiff's appeal against a decision classifying him as having a mild disability. The plaintiff argued for a moderate disability rating based on his chronic back pain and hearing loss, while the expert medical opinion confirmed only a mild impairment. The court upheld the original decision because the medical evidence was logical, consistent, and did not meet the statutory criteria for a higher disability level.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; Kodeks postępowania cywilnego: The court must evaluate expert opinions based on logic and common knowledge, cannot replace expert conclusions with its own, and must uphold findings unless they lack logical consistency or evidentiary basis.

Keywords

AI generated
disability assessment expert opinion evaluation mild disability status administrative appeal medical evidence standards

Cited Legislation

AI generated
art. 3 and 4 of the Act on Vocational Rehabilitation and Social Integration and Employment of Persons with Disabilities
Zgodnie z art. 3 oraz 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( DZ.
art. 233 § 1 of the Code of Civil Procedure
Podlega jak inne dowody ocenie według art. 233§ 1 kpc, lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków.
art. 477 § 14 of the Code of Civil Procedure
Wobec braku podstaw do zmiany orzeczenia Sąd na podstawie art. 477 14 §1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I PR 148/90, OSP 1991/11/300
(I PR 148/90, OSP 1991/11/300) stwierdził, iż „Sąd może oceniać opinię biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 24/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lipca 2017 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2017 roku sprawy z odwołania P. P. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. w sprawie (...). (...) z dnia 19.11.2016 roku o ustalenie stopnia niepełnosprawności odwołanie oddala.

UZASADNIENIE

Powód P. P. wniósł odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 19.11.2016 roku zaliczającego powoda do lekkiego stopnia niepełnosprawności, wnosząc – jak należy wnioskować z treści odwołania - o zaliczenie do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Strona pozwana Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. wniosła o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu pisma wskazała, że stan zdrowia powoda nie daje podstaw do zaliczenia do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód ma (...) jak podaje leczony z powodu wieloletnich bólów okresowych w kręgosłupie lędźwiowo – krzyżowym promieniujące do kończyn dolnych. U powoda rozpoznano także niedosłuch obustronny, dna moczanową, nadciśnienie tętnicze oraz przebyty zespół adaptacyjny depresyjny w wywiadzie. Powoda można zaliczyć do lekkiego stopnia niepełnosprawności z symbolu 10-N, O3 - L do 31 października 2021 roku. Schorzenia układu nerwowego ograniczające jego wydolność czynią powoda osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim.

Nie zachodzą okoliczności uzasadniające przebadanie powoda przez innych biegłych. Nie stwierdza się innych jawnych klinicznie objawów ze strony narządu słuchu i równowagi. Charakter schorzenia i jego przebieg skutkuj a lekkim stopniem niepełnosprawności. Z laryngologicznego punktu widzenia brak podstaw do uznania badanego za niepełnosprawnego w stopniu umiarkowanym lub znacznym. Dowód: - opinia biegłego neurologa z dnia 22.04 2017r. k.13-15; - opinia biegłego z zakresu otolaryngologii z dnia 30.05.2017r. k. 30 - dokumentacja lekarska dołączona do sprawy.

Orzeczeniem z dnia 4 października 2016 roku (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w D. zaliczył powoda do lekkiego stopnia niepełnosprawności o symbolu 10-N 03-l na okres do 31 października 2021 roku. W dniu 19 listopada 2016 roku, na skutek odwołania powoda, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Dowody: - akta (...) ( w załączeniu ) W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył : Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 oraz 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( DZ.

U. z 2011 roku , nr 127 , poz. 721 ze zmianami) ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, w zależności od tego, czy niepełnosprawny:

a) jest osobą - niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji, tj. naruszenia sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację (znaczny stopień);

b) jest osobą o naruszonej sprawności organizmu niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych (stopień umiarkowany);

c) jest osobą o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne (lekki stopień niepełnosprawności). Jak wynika z materiału dowodowego, w szczególności z opinii powołanych w sprawie biegłych, powoda można zaliczyć do lekkiego stopnia niepełnosprawności z symbolu 10-N, O3 - L do 31 października 2021 roku, przy czym charakter schorzenia i jego przebieg skutkują lekkim stopniem niepełnosprawności.

Z laryngologicznego punktu widzenia brak podstaw do uznania badanego za niepełnosprawnego w stopniu umiarkowanym lub znacznym. Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawia za uznaniem opinii jako rzeczowych, spójnych i wyprowadzających logiczne wnioski końcowe i Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn dla których opinie te miałyby utracić walor wiarygodnych dowodów w sprawie. Ponadto opinia biegłego zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału wtedy, gdy potrzebne są wiadomości specjalne.

Podlega jak inne dowody ocenie według art. 233§ 1 kpc, lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii nie jest więc przedstawienie faktów lecz ich ocena na podstawie wiadomości specjalnych. Warto również przytoczyć pogląd Sądu Najwyższego, który pomimo upływu czasu nie stracił na swojej aktualności. Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 19 grudnia 1990 r. (I PR 148/90, OSP 1991/11/300) stwierdził, iż „Sąd może oceniać opinię biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności.

Może pomijać oczywiste pomyłki czy błędy rachunkowe. Nie może jednak nie podzielać poglądów biegłego, czy w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń”. Wobec braku podstaw do zmiany orzeczenia Sąd na podstawie art. 477 14 §1 k.p.c. odwołanie oddalił.