Court orders employer to amend work certificate citing specific unemployment insurance law article.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the employer to correct the work certificate to include a specific legal citation regarding the termination reason. The plaintiff argued that without this reference to the special termination law, they would lose unemployment benefits, while the employer claimed the certificate already met statutory requirements. The court ruled in favor of the plaintiff because the law requires such citations when termination stems from causes unrelated to the employee to ensure correct social insurance entitlements.
Legislator headnote
AI generatedArt. 97 § 2 k.p.; Art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania stosunków pracy: The work certificate must explicitly cite the specific law governing employer-initiated termination for non-employee-related reasons to preserve the employee's right to unemployment benefits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV P 21/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 września 2017 r. Sąd Rejonowy IV Wydział Pracy w K. w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Andrzej Matkiewicz Protokolant: st. sekr. sądowy Elżbieta Marciniak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. sprawy J. M. przeciwko Starostwu Powiatowemu w K. o sprostowanie świadectwa pracy I. Prostuje pkt 4a świadectwa pracy z dnia 30.06.2017r. wydanego powódce przez pozwanego w ten sposób, że w miejsce: „Stosunek pracy ustał w wyniku:
a) Rozwiązania: rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za wypowiedzeniem przez pracodawcę art. 30 par 1 pkt 2 kodeksu pracy” winno być: „Stosunek pracy ustał w wyniku:
a) Rozwiązania: rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za wypowiedzeniem przez pracodawcę art. 30 §1 pkt 2 kodeksu pracy w związku z art. 10 ust. 1 Ustawy z dnia 13.03.2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. z 2016r.,poz.1474 t.j.)”
UZASADNIENIE
Powódka J. M. wniosła o sprostowanie świadectwa pracy, w ten sposób, aby w świadectwie pracy był zawarty zapis, że „ stosunek pracy uległ rozwiązaniu za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę na mocy art. 30 § 1 pkt. 2 kp, w związku z art. 10 ust.1 ustawy z dnia 13 marca 2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników ( Dz.U. 2016 poz.1474). W uzasadnieniu pozwu powódka podała, że taka adnotacja w myśl obowiązujących przepisów winna znaleźć odzwierciedlenie w świadectwie pracy. Pozwany – Starostwo Powiatowe w K. w odpowiedzi na pozew wniosło o oddalenie powództwa i zarzuciło, że wydane powódce świadectwo pracy zawiera wszystkie składniki wymagane przepisami prawa pracy.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
31 marca 2017r. pozwany wypowiedział powódce umowę o pracę ze skutkiem na dzień 30 czerwca 2017r. Jako przyczynę wskazał „ zachodzące po stronie pozwanego zmiany organizacyjne wymuszające redukcję etatów” ( d. wypowiedzenie umowy o pracę k.5). 30 czerwca 2017r. pozwany wystawił powódce świadectwo pracy stwierdzające, że stosunek pracy ustał w wyniku wypowiedzenia przez pracodawcę art.30 § 1 pkt.2 kp”. Powódka wniosła o sprostowanie świadectwa pracy zgodnie z żądaniem pozwu. Pozwany odmówił sprostowania świadectwa pracy (d. akta osobowe powódki).
Stan faktyczny jest bezsporny i nie był przez strony kwestionowany. W ocenie Sądu roszczenie powódki zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.97 § 2 zdanie pierwsze kodeksu pracy, w świadectwie pracy należy podać informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania, albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje dotyczące ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego. Obowiązkowa treść świadectwa pracy nie została w art. 97 § 2 kp w pełni sprecyzowana.
Pracodawca ma obowiązek zamieścić w świadectwie pracy informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych z ubezpieczenia społecznego. Ustawodawca wskazał, że takimi informacjami są w szczególności informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk i trybu rozwiązania stosunku pracy, albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy. Jeżeli rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w drodze wypowiedzenia przez pracodawcę lub w drodze porozumienia stron z przyczyn określonych w ustawie z dnia 13 marca 2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, to informacja o tym powinna być zamieszczona w świadectwie pracy.
Z rozwiązaniem stosunku pracy na podstawie tej ustawy wiążą się bowiem szczególne uprawnienia ubezpieczeniowe (zasiłki dla bezrobotnych i emerytury). W przypadku bowiem rozwiązania stosunku pracy w drodze porozumienia stron z przyczyn określonych w cytowanej ustawie z 2003r. i braku zamieszczenia takiej adnotacji pracownik byłby pozbawiony prawa do zasiłku przez okres 90 dni od zarejestrowania się w urzędzie pracy ( art. 75 ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudniania i instytucjach rynku pracy (Dz.U.2017.1065 jt).
Pogląd, że informacja o rozwiązaniu stosunku pracy na podstawie ustawy z 2003r. musi znaleźć odzwierciedlenie w świadectwie pracy jest również w doktrynie (patrz Kodeks Pracy pod redakcją prof. zw.dr.hab. Ludwika Florka, wyd.Lex W-wa 2011 str. 538, Kodeks Pracy Komentarz tom I Kazimierz Jaśkowski, Eliza Maniewska, Wolter Kluwer W-wa 2016 str. 559 pkt.9). Dlatego też mając powyższe okoliczności na względzie Sąd na podstawie art. 97 § 2 kp orzekł jak w sentencji wyroku.