Appeal allowed; co-owner's right to boiler room overrides condominium association's claim for exclusive use.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court reversed the lower court's decision, dismissing the condominium association's claim for exclusive use of the boiler room. The association argued the room was a common area, but the court found the defendant, as a co-owner, held a statutory right to utilize it under the Civil Code. Consequently, the appeal was upheld, the plaintiff's claim was rejected, and costs were reallocated to the losing party.
Legislator headnote
AI generatedArt. 206 k.c.; Art. 222 § 1 k.c.; A co-owner of a shared building is entitled to use common areas like a boiler room, rendering a condominium association's claim for exclusive possession unfounded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 539/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Magdalena Hupa-Dębska Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.) Sędzia SO Lucyna Morys-Magiera Protokolant Agnieszka Wołoch po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w K. przeciwko Spółdzielni (...) w K. o wydanie nieruchomości na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt I C 46/16 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
a) oddala powództwo, b) zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 570 zł (pięćset siedemdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania odwoławczego w tym kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) zastępstwa procesowego. SSO Lucyna Morys-Magiera SSO Magdalena Hupa-Dębska SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 539/17
UZASADNIENIE
Powódka Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. (...) w K. żądała nakazania pozwanej Spółdzielni (...) w K. wydania jej pomieszczenia kotłowni znajdującego się w budynku położonym w K. przy ul. (...) oraz zasądzenia na jej rzecz od pozwanej zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając żądanie twierdziła, że pozwana bezumownie wbrew jej woli korzysta z pomieszczenia kotłowni. Pozwana Spółdzielnia (...) w K. wnosiła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu. Podnosiła, że w spornym pomieszczeniu znajduje się kotłownia, która służy do dostarczania ciepła nie tylko do budynku powódki ale również do sąsiednich budynków położonych przy ul. (...) i nie stanowi ona części wspólnej budynku położonego przy ul. (...).
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w wyroku z dnia 3 08 2016r. uwzględnił powództwo i orzekł o kosztach procesu. W ustalonym stanie faktycznym w motywach wyroku przywołał regulację ustawy z dnia 24 06 1994r. o własności lokali. Ocenił, że z materiału sprawy nie wynika, że doszło do wyodrębnienia pomieszczenia kotłowni jako samodzielnego lokalu. Wskazał, że a fakt pozostawania przez pozwaną członkiem Wspólny nie uprawnia jej do wyłącznego korzystania pomieszczenia kotłowni i nie wynika to z faktu dokonywania przez pozwaną nakładów w tym lokalu.
Następnie powołał regulację art. 222 § 1 k.c. i w jej świetle uznała powództwo za uzasadnione. O kosztach procesu orzekała stosując regulację art. 98 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła pozwana Spółdzielnia (...) w K., która wnosiła o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzuciła, że istnieje sprzeczność pomiędzy poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi a zebranym w niej materiałem oraz że przy konstruowaniu podstawy faktycznej orzeczenia naruszono regulację art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przez „odrzucenie wniosku dowodowego w zakresie powołania biegłego sadowego na okoliczność ustalenia czy pomieszczenie kotłowni zostało zaliczone do części użytkowej budynku, a tym samym czy właściciele poszczególnych lokali mieszkalnych są współwłaścicielami tego pomieszczenia na zasadzie części wspólnej oraz pominięcia w orzekaniu faktu korzystania z tego lokalu przez mieszkańców Wspólnot Mieszkaniowych położonych przy ul. (...) w K.”. (...) przy ul. (...) w K. wnosiła o oddalenie apelacji i zasądzenie na jej rzecz od pozwanej zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Sąd Rejonowy trafnie zakwalifikował roszczenia powódki a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę. Wbrew zarzutowi apelacji w toku rozpoznania sprawy słusznie oddalił wniosek pozwanej o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczności „czy pomieszczenie kotłowni zostało zaliczone do części użytkowej budynku”, gdyż dowód ten nie zmierzała do ustalenia faktu ale w swej istocie dotyczył statusu prawnego tego pomieszczenia (zgodnie z regulacją art. 227 k.p.c. „przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie” a nie ich ocena prawna i będąca tego wynikiem ocena statusu prawnego spornego pomieszczenia).
Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenie nie były w istocie kwestionowane w apelacji, mają podstawę w zgromadzonym w sprawie wiarygodnym materiale dowodowym, którego ocena jakkolwiek lapidarna jest logiczna i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest w części prawidłowa. Sąd pierwszej instancji trafnie bowiem ocenił, że w zebranym w sprawie materiale brak jest podstaw do przyjęcia, że doszło do prawnego wyodrębnienia spornego pomieszczenia jako odrębnego lokalu, wobec czego stanowi ono część wspólną nieruchomości i pozwana nie jest uprawniona do wyłącznego korzystania z niego - ocenę tę Sąd odwoławczy w całości podziela i przyjmuje za własną.
Przy orzekaniu w sprawie umknęło jednak jego uwadze, że pozwana będąc jednym ze współwłaścicieli części wspólnej budynku położonego K. przy ul. (...) – z mocy regulacji art. 206 k.c. – jest uprawniona do korzystania z tego pomieszczenia. Z tej przyczyny posiada ona zatem skuteczne względem powódki uprawnienie do korzystania z niego, co w świetle regulacji art.222 § 1 k.c. czyni powództwo bezzasadnym (w ustalonym stanie prawnym powódce może jedynie ewentualnie przysługiwać roszczenie o dopuszczenie jej do współposiadania rzeczą wspólną).
Nie znalazło to prawidłowego odzwierciedlenia w zaskarżonym wyroku, przez co apelacja - niezależnie od zasadności podniesionych w niej zarzutów - jest uzasadniona, a to w oparciu o regulacje art. 386 § 1 k.p.c. prowadziło do jego zmiany przez oddalenie powództwa i w konsekwencji tego również do zmiany orzeczenia o kosztach procesu. Reasumując zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację pozwanej jako uzasadnioną uwzględniono orzekając jak w sentencji w oparciu regulację art. 386 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono stosując regulacje art. 98 § 1 i 2 k.p.c. i biorąc pod uwagę, iż powódka przegrywając sprawę w tej instancji powinna zwrócić pozwanej poniesione przez nią koszty procesu.
SSO Lucyna Morys-Magiera SSO Magdalena Hupa-Dębska SSO Leszek Dąbek