Legislator Case Law & Legislation
III Ca 323/17 AI generated

Appeal dismissed because the plaintiff's claim for alimony became inadmissible after a final divorce judgment took effect.

Case Number III Ca 323/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court in Gliwice dismissed the plaintiff's appeal regarding an increase in alimony payments. The plaintiff argued that a new divorce judgment establishing higher support obligations should have been considered, but the court found the original claim inadmissible. Since the divorce judgment became final on October 22, 2016, the plaintiff's request for alimony from that date forward was barred by the principle of legal certainty.

Legislator headnote

AI generated

Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 3 k.p.c.: A civil claim for alimony becomes inadmissible if a final judgment establishing the obligor's duty to pay support to the same person becomes effective before the claim is adjudicated.

Keywords

AI generated
alimony increase inadmissible claim final divorce judgment legal certainty appellate dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 133 § 1 k.r.o.
W uzasadnieniu orzeczenia w ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulację art. 133 § 1 k.r.o. i art.
Art. 135 k.r.o.
i art. 135 k.r.o. w związku z art.
Art. 339 § 1 k.p.c.
w związku z art. 339 § 1 k.p.c., dokonał oceny poczynionych ustaleń i uznał powództwo za uzasadnione.
Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
i w następstwie tego z tą chwilą zaistniała w sprawie przewidziana w regulacji art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. negatywna przesłanka dopuszczalności powództwa w postaci prawomocności materialnej.
Art. 355 § 1 k.p.c.
Nastąpiło to już w toku niniejszego postępowania przez co wydanie wyroku w tej części (żądania zasądzenia od pozwanego na rzecz powódki alimentów od chwili uprawomocnienia się wyroku rozwodowego) stało się niedopuszczalne w rozumieniu regulacji art. 355 § 1 k.p.c.
Art. 386 § 3 k.p.c.
Czyni to apelację uzasadnioną i prowadziło do uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji w zaskarżonej części i umorzenia postępowania w oparciu o regulację art. 386 § 3 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na mocy regulacji art. 102 k.p.c. a o nieuiszczonych kosztach sądowych w oparciu o regulację 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.
113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
O nieuiszczonych kosztach sądowych orzekał w oparciu o regulację 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.
art. 133 § 1 k.r.o
W uzasadnieniu orzeczenia w ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulację art. 133 § 1 k.r.o.
art. 135 k.r.o

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 323/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.) Sędzia SO Marcin Rak SR (del.) Tomasz Kita Protokolant Aleksandra Sado - Stach po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa A. H. (1) przeciwko K. H. o podwyższenie alimentów na skutek apelacji powódki od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt V RC 255/16 1. uchyla zaskarżony wyrok w punkcie 1 w zakresie zasadzającym alimenty od pozwanego na rzecz powódki za okres od dnia 22 października 2016 roku i w tej części postępowanie umarza;

2. nie obciąża pozwanego kosztami postępowania odwoławczego;

3. odstępuje od obciążenia pozwanego nieuiszczonymi kosztami sądowymi w postępowaniu odwoławczym. SSR (del.) Tomasz Kita SSO Leszek Dąbek SSO Marcin Rak Sygn. akt III Ca 323/17

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku zaocznym z dnia 9 12 2016r. zasądził od pozwanego K. H. na rzecz powódki A. H. (1) od dnia 1 07 2016r. alimenty w kwotach po 500zł miesięcznie, nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności i orzekł o nieuiszczonych kosztach sądowych. W uzasadnieniu orzeczenia w ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulację art. 133 § 1 k.r.o. i art. 135 k.r.o. w związku z art. 339 § 1 k.p.c., dokonał oceny poczynionych ustaleń i uznał powództwo za uzasadnione. O nieuiszczonych kosztach sądowych orzekał w oparciu o regulację 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 201r., nr 90, poz. 594, z późniejszymi zmianami).

Orzeczenie to zaskarżyła powódka A. H. (1) w części zasądzającej alimenty od dnia 22 10 2016r., która wnosiła o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania oraz zasądzenie od pozwanego na jej rzecz zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. W apelacji podnosiła, że w dniu 22 10 2016r. uprawomocnił się wyrok Sadu Okręgowego w Gliwicach wydany w sprawie z powództwa A. H. (2) przeciwko pozwanemu w którym rozwiązano przez rozwód małżeństwo jej rodziców oraz zobowiązano pozwanego K. H. do łożenia na zaspokojenie jej potrzeb alimentów w kwotach po 600zł miesięcznie.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje :

Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował dochodzone roszczenia powódki przyjmując, iż mają one źródło w przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku regulacjach prawnych a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę. Po wydaniu wyroku ujawniona została jednak procesowo istotna dla rozstrzygnięcia sprawy i bezsporna pomiędzy stronami okoliczność prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie zawisłej przed Sądem Okręgowym w Gliwicach z powództwa matki skarżącej A. H. (3) przeciwko jej ojcu pozwanemu K. H. o rozwód (sygn. akt I RC 761/16), w której w dniu 30 09 2016r. wydano wyrok rozwiązujący małżeństwo rodziców powódki oraz zobowiązano pozwanego do łożenia na zaspokojenie potrzeb małoletniej alimentów w kwotach po 600zł miesięcznie poczynając od prawomocności tego wyroku.

Wyrok uprawomocnił się z dniem 22 10 2016r. i w następstwie tego z tą chwilą zaistniała w sprawie przewidziana w regulacji art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. negatywna przesłanka dopuszczalności powództwa w postaci prawomocności materialnej. Nastąpiło to już w toku niniejszego postępowania przez co wydanie wyroku w tej części (żądania zasądzenia od pozwanego na rzecz powódki alimentów od chwili uprawomocnienia się wyroku rozwodowego) stało się niedopuszczalne w rozumieniu regulacji art. 355 § 1 k.p.c. a to z mocy tej regulacji powinno było prowadzić do umorzenia postępowania.

Czyni to apelację uzasadnioną i prowadziło do uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji w zaskarżonej części i umorzenia postępowania w oparciu o regulację art. 386 § 3 k.p.c. Reasumując z podanych względów wydanie wyroku stało niedopuszczalne i dlatego uchylono zaskarżony wyrok i umorzono postępowanie na mocy regulacji art. 386 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na mocy regulacji art. 102 k.p.c. a o nieuiszczonych kosztach sądowych w oparciu o regulację 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2010r., nr 90, poz. 594, z późniejszymi zmianami).