Legislator Case Law & Legislation
III U 969/13 AI generated

Social Security Court grants early retirement to insured person by recognizing three months of special conditions work. The court found the applicant met all statutory requirements for early retirement. The court also determined the Social Security Office bears no liability for missing evidence. The court granted the applicant's appeal and awarded early retirement rights. The court found the applicant met all statutory requirements for early retirement. The court determined the Social Security Office bears no liability for missing evidence.

Case Number III U 969/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court reversed the Social Security Office's denial of early retirement, granting the applicant rights starting April 1, 2013. The applicant argued for a 25-year qualifying period including special conditions work, while the Social Security Office initially denied it due to insufficient documentation. The court validated witness testimony and an employment opinion to confirm three months of special conditions work, establishing the necessary 25-year total. Consequently, the court ruled the applicant met all statutory requirements and found the Social Security Office not liable for the missing evidence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The court must determine the Social Security Office's liability for missing essential circumstances; if the applicant provides sufficient evidence through witnesses and documents, the court may recognize the right to early retirement and exempt the Office from liability.

Keywords

AI generated
early retirement rights special conditions work contributory period requirements Social Security Office liability witness testimony validation employment period recognition administrative court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
§ 4 of the Ministerial Regulation of 7 February 1983 on the retirement age of employees working in special conditions
Art. 129 ust. 1 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
Art. 477 § 2 of the Code of Civil Procedure
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd na mocy art. 477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję.
Art. 118 ust. 1a of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: III U 969/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Załęska-Bartkowiak Protokolant: sekretarz sądowy Emilia Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. w Ostrołęce sprawy z odwołania R. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o prawo do emerytury na skutek odwołania R. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 13.05.2013r. znak (...) orzeka:

1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje R. S. prawo do emerytury począwszy od dnia 01.04.2013r.;

2. stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn. akt III U 969/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 13.05.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. odmówił R. S. prawa do emerytury. R. S. wniósł odwołanie od tej decyzji. W uzasadnieniu stwierdził, że na dzień 01.01.1999r. osiągnął 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz zgromadził 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Stwierdził, że ubezpieczony nie spełnia wszystkich warunków wymaganych do przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury, gdyż nie legitymuje się on 25-letnim okresem stażu pracy na dzień 01.01.1999r.

Sąd ustalił i zważył, co następuje. W dniu 15.04.2013r. R. S. złożył w ZUS wniosek o emeryturę z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Po przeanalizowaniu tego wniosku ZUS uznał za udowodniony na dzień 01.01.1999r. ogólny okres pracy wnioskodawcy wynoszący łącznie 24 lata, 8 miesięcy i 29 dni. Nie uznał natomiast żadnego okresu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Wobec powyższego decyzją z dnia 13.05.2013r. odmówił R. S. prawa do emerytury. Następnie w wyniku postępowania wyjaśniającego ZUS uznał, że odwołujący zgromadził 15 lat, 6 miesięcy i 10 dni pracy w szczególnych warunkach.

Wobec powyższego wydał kolejną decyzję z dnia 18.06.2013r., którą ponownie odmówił R. S. prawa do emerytury, wskazując jednakże już jako jedyny powód – brak ogólnego stażu pracy w wymiarze 25 lat. R. S.urodził się dnia (...)., zatem podstawą o ubieganie się przez niego o prawo do emerytury jest art .184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn.Dz.U. z 2009r., nr 153, poz.1227 ze zm.) w zw. z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r., nr 8, poz.43 ze zm.).

Zgodnie z tymi przepisami prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po 31.12.1948r. który łącznie spełnił następujące warunki: ⚫ osiągnął wiek emerytalny wynoszący w przypadku mężczyzn 60 lat, ⚫ nie przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem zakładu na dochody budżetu państwa, ⚫ w dniu 1.01.1999r. udowodnił 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W przedmiotowej sprawie spór sprowadzał się ostatecznie do rozstrzygnięcia, czy R.

S.zgromadził łącznie 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, a w szczególności czy zachodzą podstawy do zaliczenia do ogólnego stażu pracy okresu od dnia 10.06.1972r. do dnia 11.11.1972r. z tytułu zatrudnienia w M. M. w C.. ZUS nie zaliczył w/w okresu, gdyż ubezpieczony nie przedstawił żadnych dokumentów na potwierdzenie tego zatrudnienia. Świadkowie K. N.(k.49) i W. Z.(k.49) potwierdzili, że odwołujący pracował w M. M. w C.jako traktorzysta. Z zeznań świadka W. Z.wynika, że odwołujący za jego namową zatrudnił się w (...)w C.- na początku pracował na warsztacie, a później jako traktorzysta, gdyż w trakcie pracy nabył uprawnienia do kierowania traktorami.

Świadek wraz z odwołującym dojeżdżał z miejscowości K.do pracy autobusem i po uzyskaniu prawa jazdy przez R. S.razem pracowali w (...)w C.jako traktorzyści. Analogiczne wnioski płyną z zeznań odwołującego przesłuchanego w charakterze strony (k.50). Zeznania świadka K. N.w zakresie pracy odwołującego w spornym okresie były znacznie uboższe, gdyż świadek w tym czasie był zatrudniony w GS w C.i swoją wiedzę czerpał jedynie ze spotkań towarzyskich oraz momentów okazjonalnej wspólnej pracy z odwołującym, gdyż ich zakłady pracy ściśle ze sobą współpracowały.

Sąd dał wiarę w zeznaniom świadków oraz odwołującego. Ich zeznania są spójne i wzajemnie się uzupełniają, a luki w pamięci świadka K. N., któremu wydawało się, iż pracował z odwołującym w jednym okresie w (...) w C., są zdaniem Sądu wynikiem dużej odległości czasowej od spornych okresów, która wynosi ponad 40 lat. Przy czym wskazać należy, że Sąd, oceniając zeznania świadków i odwołującego, miał przede wszystkim na uwadze to, że znajdują one potwierdzenie w zachowanej dokumentacji. W aktach osobowych odwołującego dotyczącego zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie (...)w O.od dnia 11.07.1973r. znajduje się opinia wystawiona dnia 31.10.1972r. przez Kierownika MiędzykółkowejBazy Maszynowej w C.przy Państwowym Ośrodku Maszynowym w O..

Z opinii tej wynika, że R. S.był zatrudniony w M. M. w C.od dnia 06.07.1972r. do dnia 10.10.1972r. w charakterze traktorzysty. Sąd miał na uwadze, że pismo to zostało wystawione bezpośrednio po zakończeniu spornego stosunku pracy. Zostało złożone do kolejnego pracodawcy, u którego o zatrudnienie ubiegał się R. S.. Jest to zatem wiarygodny dowód na okoliczność zatrudnienia w spornym okresie. Mając to na uwadze Sąd uznał, że zachodzą podstawy do zaliczenia do ogólnego stażu pracy dodatkowo okresu od dnia 06.07.1972r. do dnia 10.10.1972r.

Okres ten wynika bowiem z opisanej powyżej opinii. Brak jest natomiast podstaw do zaliczenia okresu od dnia 10.06.1972r. do dnia 11.11.1972r., gdyż nie wynika on z żadnego dokumentu, a zeznania odwołującego są niewystarczające, by na tym oprzeć ustalenia. Wobec powyższego odwołujący wykazał w przedmiotowym postępowaniu dodatkowy okres ogólnego stażu pracy wynoszący 3 miesiące i 5 dni. Po zsumowaniu tego okresu z okresem uznanym przez ZUS – R. S. wykazał na dzień 01.01.1999r. ogólny staż pracy w rozmiarze 25 lat i 4 dni. Z tych względów Sąd uznał, że R.

S. spełnił wszystkie przesłanki do uzyskania prawa do emerytury w oparciu o art.184 powoływanej na wstępie ustawy i przyznał mu prawo do emerytury począwszy od dnia 01.04.2013r. stosownie do treści art.129 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd na mocy art. 477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję. Stosownie do treści art. 118 ust.1 a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – Sąd, orzekając o prawie do emerytury, ma obowiązek stwierdzenia, czy organ rentowy ponosi lub nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji i przyznanie tego prawa już na etapie postępowania administracyjnego.

Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie ZUS nie ponosi takiej odpowiedzialności. Odwołujący nie przedstawił żadnej dokumentacji na potwierdzenie okresów zatrudnienia w spornym okresie. Ocena czy sporny okres należy doliczyć R. S.do stażu pracy, wymagała przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków oraz z dokumentu potwierdzającego zatrudnienie odwołującego w Międzyzakładowej Bazie Maszynowej w C.znajdującego się w aktach osobowych odwołującego z zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie (...)w O.. Wobec powyższego w tym zakresie Sąd orzekł na mocy art.118 ust.1 a w/w ustawy.