Court combined sentences for multiple drug and theft offenses, applying the absorption principle to set a total term below the sum.

Sygn. akt II K 727/17 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 11 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie – w II Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSR Lucyna Brzoskowska, Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Klimek Prokurator: nieobecny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy: Ł. G. syna K. i B. z domu B., urodzonego (...) w B., skazanego prawomocnymi – podlegającymi wykonaniu wyrokami: 1/ wyrokiem Sądu Rejonowego (...)z dnia 27.06.2016r. w sprawie VIII K 518/16 za czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności, 2/ wyrokiem Sądu Rejonowego (...) z dnia 16.12.2016r. w sprawie VIII K 1112/16 za czyn z art. 286§1kk i inne na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, grzywnę 100 stawek po 10 zł każda, obowiązek naprawienia szkody, 3/ Sądu Rejonowego w(...) z dnia 26.06.2017r. w sprawie II K 459/17 za czyny z art. 286§1kk i inne na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, obowiązek naprawienia szkody, orzeka I. na podstawie art. 85§1 i 2 k.k., art. 85ak.k., art. 86§ 1 k.k., art. 87§1 k.k., art. 569 k.p.k.

łączy kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami opisanymi wyżej i wymierza skazanemu Ł. G. karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. pozostałe rozstrzygnięcia w połączonych wyrokach podlegają odrębnemu wykonaniu, III. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego wykonywania kary pozbawienia wolności w sprawie VIII K 1112/16 od dnia 06 kwietnia 2017 roku oraz okres od 28-09-2016 roku do 16-12-2016 roku, oraz w sprawie VIII K 518/16 zalicza okres zatrzymania od dnia 12-04-2016 roku godz. 21:30 do dnia 13-04-2016 roku godz. 18:35 IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.

K. F. wynagrodzenie w kwocie 168 złotych (oraz 23% podatku VAT) za wykonywanie obrony skazanego z urzędu w postepowaniu sądowym, V. na podstawie art. 624§1 k.p.k. zwalnia skazanego z ponoszenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa w całości. sygn. akt IIK 727/17

UZASADNIENIE

Ł. G. został skazany następującymi prawomocnymi podlegającymi wykonaniu wyrokami: 1/ Sądu Rejonowego (...) z dnia 27.06.2016r. w sprawie VIII K 518/16 za czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności, 2/ Sądu Rejonowego (...) z dnia 16.12.2016r. w sprawie VIII K 1112/16 za czyn z art. 286§1kk i inne na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, grzywnę 100 stawek po 10 zł każda, obowiązek naprawienia szkody, 3/ Sądu Rejonowego w(...) z dnia 26.06.2017r. w sprawie II K 459/17 za czyny z art. 286§1kk i inne na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, obowiązek naprawienia szkody, (dowód: informacja o pobytach i orzeczeniach k.3-5, k.56-60v, odpisy wyroków k.11-13, k.37-38, k.66-68karta karna k.15-15v, opinia o skazanym k.54-60v) Z wywiadu środowiskowego wynika, że skazany pochodzi z rozbitej rodziny, gdzie nadużywano alkoholu i stosowano przemoc, prowadził tułaczy tryb życia, był osobą agresywną i nieobliczalną, podatną na wpływy środowiska, miał stwierdzone upośledzenie umiarkowane w stopniu lekkim, wielokrotnie leczony psychiatrycznie.

Skazany Ł. G. w warunkach izolacji penitencjarnej przebywa kolejny raz. Zachowanie osadzonego uznawane jest za umiarkowane. Nie był nagradzany regulaminowo, 1 raz karany dyscyplinarnie karą nagany. W stosunku do przełożonych prezentuje postawę regulaminową. W gronie współosadzonych funkcjonuje zgodnie. Nie odnotowano sytuacji konfliktowych z udziałem skazanego. Dba o higienę i porządek w celi. Zatrudniony w AŚ w P. jako pomocnik bibliotekarza. Do popełnionych czynów ustosunkowany umiarkowanie krytycznie. (dowód: opinia o skazanym k.60v)

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 568a § 1 k.p.k., który to został dodany do ustawy Kodeks Postępowania Karnego przez ustawę z dnia 20 lutego 2015r. ( Dz. U. z 2015 r., poz. 396) o zmianie ustawy – Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw - Sąd orzeka karę łączną bądź w wyroku skazującym, bądź w wyroku łącznym. Jak zaś stanowi znowelizowany przez tą samą ustawę § 1 art. 569 k.p.k., jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby, która prawomocnie skazano lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu.

Wobec faktu, że w/w skazania Ł. G. nastąpiły na mocy wyroków wydanych po dniu 1 lipca 2017r., w przedmiotowej sprawie zastosowanie miały przepisy obowiązujące po 1 lipca 2015r. ze zmianami wynikającymi z powołanej ustawy z dnia 11 marca 2016r. Jak wyraźnie stanowi art. 85 § 1 k.k. w sytuacji, w której sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, zachodzi konieczność orzeczenia kary łącznej. Sformułowanie "sąd orzeka karę łączną" w sposób niepozostawiający wątpliwości wskazuje, że zastosowanie omawianej instytucji jest obligatoryjne oraz, że jest to nakaz skierowany wyłącznie do sądu.

Nadto jak stanowi art. 85 § 2 podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne, za przestępstwa o których mowa w § 1. Jednocześnie Sąd badał, czy zachodzą warunki z art. 85§3 i §3a k.k. W postępowaniu o wydanie wyroku łącznego należało zatem zbadać, czy Ł. G. popełnił dwa lub więcej przestępstw i czy wymierzono za nie kary tego samego rodzaju, bądź inne które mogą być połączone, i czy kary te podlegają wykonaniu w całości lub w części.

W przedmiotowej sprawie warunki do orzeczenia kary łącznej spełniają kary wymierzone skazanemu wyrokami w sprawach 1-3 opisane jw. Wszystkie bowiem kary orzeczone wymienionymi wyrokami są karami tego rodzaju, iż podlegają łączeniu – tj. karami pozbawienia wolności i ograniczenia wolności. Mając na względzie powyższe ustalenia należało z kolei zdecydować o wymiarze nowej kary łącznej. Zasady jej kształtowania zostały określone w art. 86 § 1, 3 i 4 kk i dodanym nowelą powołaną w pierwszej części wyroku - przepisem art. 85a kk.

Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Zgodnie zaś z treścią art. 87§1 k.k. w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności.

Wydając wyrok łączny, Sąd może się kierować jedną z trzech zasad: a/ kumulacji - orzeczona kara jest sumą kar jednostkowych, b/ absorpcji - wymierza się karę w granicach najsurowszej z podlegających połączeniu kar jednostkowych/, c/ asperacji - częściowej absorpcji. Zarówno w doktrynie prawa karnego, jak i w orzecznictwie Sądu Najwyższego ukształtowało się stanowisko, że prymat w zakresie wymiaru kary łącznej winna mieć zasada tzw. asperacji – t. j. wymierzanie kary łącznej powyżej najwyższej z kar wymierzonych, a poniżej sumy kar.

Wskazuje się również, że kara łączna nie może pogarszać sytuacji skazanego, nie może jednak stanowić zbyt znacznej premii – płynącej z faktu popełnienia większej liczby przestępstw. Podkreśla się również, że „ Wymiar kary łącznej powinien uwzględniać potrzeby prewencji generalnej i indywidualnej. Nie podlega ponownej ocenie kwestia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości poszczególnych popełnionych przez sprawcę przestępstw. Wielość popełnionych przez sprawcę przestępstw wpływa na ocenę społecznego niebezpieczeństwa sprawcy będąc jego istotnym czynnikiem prognostycznym [K.

Buchała, Wymiar kary łącznej, PiP 1972, nr 1, S. 55 i nast.; M. Szewczyk, Kara łączna w polskim prawie karnym, s.78 i nast.].” (P .Hofmański i L. Paprzycki w komentarzu do art.86 k.k.-Lex Polonica Maxima) W doktrynie podnosi się, że kara łączna powinna być postrzegana jako swoiste podsumowanie działalności przestępczej sprawcy (tak P. Kardas, [w:] A. Zoll (red.), Kodeks karny, s. 926), tym samym jej surowość powinna wzrastać wraz z liczbą popełnionych przez sprawcę przestępstw. Stanowi to wyraz potępienia w stosunku do postępowania sprawcy, jak również nieopłacalności przestępczej działalności ( zob.

M. Szewczyk, Glosa do uchw. SN z 20.1.2005 r., I KZP 30/04, OSP 2005, Nr 9, poz. 102; zob. także wyr. SA w Warszawie z 12.7.2000 r., II AKA 171/00, OSA 2001, Nr 2, poz. 5; wyr. SA w Łodzi z 20.9.2001 r., II AKA 154/01, KZS 2002, Nr 12, poz. 70). Sąd wymierzając karę łączną, jest zobowiązany wziąć pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a więc takiego oddziaływania na sprawcę, aby ten nie naruszał w przyszłości porządku prawnego. Jednocześnie reakcja karna skupiając się na sprawcy, musi być efektywna, tj. niedopuszczalne jest orzekanie kar, które będą przez sprawcę trywializowane, czy wręcz wkalkulowane w "koszty" przestępstwa.

Dyrektywa prewencji indywidualnej ma zatem dwa podstawowe cele, tj. zapobiegać popełnianiu przestępstw oraz wychować sprawcę. Pierwszy z nich może być osiągnięty przez indywidualne odstraszenie oraz uniemożliwienie popełniania przestępstw, drugi przez resocjalizację. W przypadku orzekania kary łącznej, pozytywny aspekt dyrektywy prewencji generalnej będzie natomiast realizowany w pierwszej kolejności przez utwierdzenie w świadomości społecznej przekonania o egzekwowaniu prawa oraz akceptacji orzeczonej kary jako sprawiedliwej, stanowiącej podsumowanie przestępczej działalności skazanego (por.

J. Wojciechowska, [w:] G. Rejman (red.), Kodeks karny, s. 921). Na tle realiów niniejszej sprawy Sąd uznał, że celowym jest zastosowanie tzw. zasady asperacji, co wyraża się w wymierzeniu kary w wysokości poniżej sumy kar podlegających łączeniu. Podkreślić należy, że skazany Ł. G. dopuścił się czynów o znacznym stopniu społecznej szkodliwości. Za taką oceną przemawiają kwalifikacje prawne przypisanych mu przestępstw, ich ilość oraz orzeczone kary. Takie zachowanie skazanego świadczy o braku poszanowania dla porządku prawnego, a wręcz chęci uniknięcia konsekwencji związanych z rygorem odbywania orzeczonych prawomocnie kar pozbawienia wolności.

Wobec powyższego uznać należy, że zastosowanie zasady absorbcji jest nieuzasadnione i byłoby niezrozumiałe, także z uwagi na cele ogólnoprewencyjne, jakie kara kryminalna winna spełniać. Okoliczności podane w opinii z AŚ w P. miały duży wpływ na ocenę skazanego i na wymiar kary łącznej w wyroku łącznym. Wobec powyższego Sąd uznał, że wymierzona kara łączna będzie adekwatna do ilości i wagi popełnionych przestępstw, jak również ma na uwadze postawę skazanego przed i po ich popełnieniu. Ważąc zatem powyższe okoliczności Sąd uznał, że kara łączna pozbawienia wolności w wymierzonym wymiarze będzie karą odpowiednią z punktu zasad wyrażonych w nowym przepisie art. 85a kodeksu karnego, która spełni cele zarówno prewencji indywidualnej, jak i generalnej.

Sąd pozostawił do odrębnego wykonania pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nie objęte niniejszym wyrokiem, zaś w pozostałym zakresie postepowanie umorzył . Zaliczono na poczet orzeczonej w pkt I wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres wykonywania kary jak w pkt III. W pkt IV wyroku mając na uwadze fakt, że skazany był reprezentowany przez obrońcę ustanowionego z urzędu, a koszty tej obrony nie zostały opłacone w całości, ani w części Sąd zasądził stosowne wynagrodzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy.

Sąd w oparciu o art.624§1 k.p.k. zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych uwzględniając jego aktualną sytuację materialną i finansową.