Social court grants early retirement for 15 years of welding work, dismissing ZUS liability for missing evidence.
Legislator summary
AI generatedThe social court granted the applicant's appeal, awarding early retirement rights based on 15 years of welding work performed under special conditions. The Social Insurance Institution (ZUS) had previously denied the claim, arguing the applicant did not exclusively perform welding duties during the relevant period and lacked formal documentation for a later employment stint. The court ruled that the applicant successfully proved the necessary work duration through personal records and evidence submitted during the trial, while finding ZUS not liable for the initial lack of documents.
Legislator headnote
AI generatedArt. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: The social court must grant early retirement if the insured proves 15 years of work under special conditions, and the social insurance institution bears no liability for missing documents if the insured provides sufficient evidence during the judicial proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: III U 1035/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR del. do SO Monika Obrębska sekretarz sądowy Ewelina Asztemborska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2013 r. w O. sprawy z odwołania A. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. 0 prawo do emerytury na skutek odwołania A. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 21.06.2013r. znak (...) z dnia 15.07.2013r. znak (...) orzeka:
1. zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, że przyznaje A. C. prawo do emerytury począwszy od dnia 15 kwietnia 2013 roku;
2. stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. III U 1035/13
UZASADNIENIE
A. C. złożył odwołanie od decyzji ZUS z dnia 21.06.2013r., którą to decyzją organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Odwołujący w swoim odwołaniu wniósł o uchylenie bądź zmianę zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, że decyzja ZUS jest dla niego krzywdząca i niezgodna ze stanem faktycznym, gdyż w firmie (...) od 01.10.1971r. do 30.06.1989r. tj. przez 17 lat i 9 miesięcy wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę spawacza. Po złożeniu odwołania, do którego A.
C. dołączył oryginał przeszeregowania z dnia 01.07.1989r. z (...), ZUS dokonał ponownej analizy akt sprawy i decyzją z 15.07.2013r. ponownie odmówił ubezpieczonemu prawa do wcześniejszej emerytury z powodu braku 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Od powyższej decyzji A. C. również złożył odwołanie, w którym podtrzymał swoją wcześniejszą argumentację. W odpowiedzi na odwołania Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o ich oddalenie podnosząc, że pomimo osiągnięcia wieku 60 lat oraz wykazania ponad 25 letniego okresu składkowego i nieskładkowego, odwołujący nie legitymuje się 15 letnim okresem pracy szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Organ rentowy nie uwzględnił odwołującemu jako okresów pracy wykonywanej w szczególnych warunkach okresów pracy od 01.10.1971r. do 30.07.1991r. z tytułu zatrudnienia w (...) w M., ponieważ w tym okresie odwołujący był zatrudniony na dwóch stanowiskach spawacz-brygadzista. Ponadto ze złożonego przez odwołującego przeszeregowania z dnia 01.07.1989r. z w/w zakładu pracy wynika, że był on zatrudniony na stanowiskach instruktor spawacz, brygadzista. ZUS nie uwzględnił także do okresów pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 01.07.1997r. do 31.12.1998r. w (...) Sp. z o.o. w M. z uwagi na brak formalnego świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił i zważył co następuje: W dniu 21.03.2013r. A. C. zwrócił się do (...) Oddział w P. z wnioskiem o ustalenie uprawnień do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym, z uwzględnieniem pracy w szczególnych warunkach. ZUS w oparciu o przedłożoną przez ubezpieczonego dokumentację ustalił, że A. C. zgromadził na dzień 1.01.1999r. sumaryczny staż pracy wynoszący 30 lat, 1 miesiąc i 15 dni, w tym 30 lat,1 miesiąc i 3 dni okresów składkowych oraz i 12 dni okresów nieskładkowych.
ZUS nie uznał ubezpieczonemu żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. W ocenie Sądu Okręgowego odwołania A. C. są zasadne i zasługują na uwzględnianie. Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z §4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze emerytura przysługuje ubezpieczonemu, urodzonemu po dniu 31.12.1948r. który łącznie spełnił następujące warunki:
1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn;
2. nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na dochody budżetu państwa;
3. w dniu wejścia w życie ustawy ( tj. 1.01.1999r.) udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obwiązującym na danym stanowisku pracy. A. C.urodził się w dniu (...)tak więc wiek 60 lat osiągnął (...) nie jest członkiem OFE, a na dzień 1.01.1999r. zgromadził 30 lat, 1 miesiąc i 15 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Kwestią sporną pomiędzy stronami pozostawało jedynie czy odwołujący legitymuje się 15 - letnim okresem pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze.
Odwołujący w toku postępowania wywodził, że przez cały okres zatrudnienia w (...) w M. zajmował się wyłącznie pracami przy spawaniu. W celu ustalenia rzeczywistego charakteru pracy odwołującego w spornym okresie, Sąd dopuścił dowód z zeznań świadków S. M. i Z. P., jak też odwołującego przesłuchanego w charakterze strony, przeprowadził też dowód z dokumentów z akt osobowych. Z zeznań świadków S. M. i Z. P. wynika, że pracowali oni razem z odwołującym w (...) w M.. Świadkowie potwierdzili, że odwołujący zajmował się tam tylko i wyłącznie spawaniem, spawał konstrukcje do dźwigów, formy, ściany dla budownictwa, zbiorniki.
Świadkowie przyznali, że około 2 czy 3 lata przed likwidacją zakładu odwołujący został przeniesiony na warsztaty szkole, ale tam też zajmował się spawaniem. S. M. dodał, że on pracował w takim samym charakterze jak odwołujący i uzyskał prawo do wcześniejszej emerytury po ukończeniu 60 roku życia. Zeznania świadków w pełni korespondują z zeznaniami odwołującego przesłuchanego w charakterze strony, który zeznał, że przez cały sporny okres zatrudnienia w (...) pracował wyłącznie jako spawacz. Odwołujący wyjaśnił, że na początku pracował w (...) ie jako szeregowy spawacz, spawał formy dla budownictwa, segmenty do dźwigów.
Potem został przeniesiony do szkoły przyzakładowej, gdzie uzyskał angaż instruktora - brygadzisty. W zakresie jego obowiązków zmieniło się wówczas tylko to, że spawał drobniejsze elementy. Sąd zasadniczo dał wiarę zeznaniom świadków i odwołującego. Świadkowie to osoby, które pracowały z odwołującym w spornym okresie, stąd posiadali wiedzę w przedmiocie rzeczywistego charakteru jego pracy i wykonywanych czynności. Zeznania świadków korespondują z zeznaniami odwołującego. Świadkowie są osobami obcymi dla odwołującego, nie zainteresowanymi w żaden sposób wynikiem rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
A. C. na potwierdzenie tezy, że w spornym okresie zajmował się wyłącznie spawaniem, złożył do akt książeczkę spawacza nr (...), z której wynika, że kurs podstawowy spawania łukowego ukończył 31.08.1971r., następnie z dniem 07.04.1986r. ukończył kurs specjalistyczny spawania w osłonie CO2 blach i kształtowników (vide książeczka spawacza k. 21 a.s). Powyższy dokument nie budził żadnych wątpliwości Sądu do jego wiarygodności i autentyczności. Analiza dokumentów z akt osobowych A. C.wskazuje, że od 01.09.1968r. do 30.06.1971r. odwołujący był zatrudniony w (...)w M., jak pracownik młodociany (vide świadectwo pracy k. 37).
Z dniem 01.10.1971r. powierzono mu stanowisko spawacza (vide k. 82a.o.). W kolejnych angażach, pisma, zaświadczeniach, stanowisko pracy odwołującego było określane jako spawacz bądź spawacz elektryczny ręczny (vide akta osobowe). Dopiero z dniem 17.08.1987r. zmieniono odwołującemu stanowisko pracy i przeniesiono go z wydziału P-4 na warsztaty szkolne, gdzie powierzono mu obowiązki spawacza z 10 % dodatkiem brygadzistowskim (vide k. 53 a.o.). Z dniem 01.11.1987r. powierzono odwołującemu stanowisko instruktora – ZSZ brygadzisty (vide k. 52a.o.).
Tak też stanowisko pracy odwołującego było określane do końca zatrudnienia (vide akta osobowe). Reasumując powyższe Sąd uznał za zasadne zaliczenie odwołującemu do okresów pracy w szczególnych warunkach okres zatrudnienia A. C. od 01.10.1971r. do 16.08.1987r.(tj. 15lat, 10 miesięcy i 17 dni) w (...) w M., jako prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, o których mowa w wykazie A Dział XIV poz. 12 załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
W ocenie Sądu w tym okresie niewątpliwie odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał wyłącznie prace przy spawaniu. Jak wynika z akt osobowych z dniem 17.08.1987r. odwołujący został przeniesiony na warsztaty szkolne, gdzie był dodatkowo brygadzistą a następnie instruktorem. Co prawda odwołujący utrzymywał, że również na warsztatach szkolnych zajmował się wyłącznie spawaniem, ale w ocenie Sądu jako brygadzista i instruktor musiał on z pewnością część czasu pracy poświęcać uczniom, stąd wątpliwie jest by stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał tylko prace przy spawaniu.
Wobec powyższego bezprzedmiotowe okazało się przeprowadzanie postępowania dowodowego w przedmiocie ustalenia czy również w okresie zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. w M. ubezpieczony wykonywał prace w szczególnych warunkach, tym bardziej, że odwołujący w tym zakresie prze przejawiał żadnej inicjatywy dowodowej. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd na podstawie art. 477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał A. C.prawo do emerytury począwszy od (...) – tj. od dnia, w którym ubezpieczony osiągnął wymagany wiek tj. 60 lat.
Zgodnie z treścią art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Sąd był zobowiązany, przyznając odwołującemu prawo do emerytury, do zamieszczenia z urzędu w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego odnośnie do nieustalenia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji tj. zarówno przyznającego prawo do świadczenia, jak też jego brak ( vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.04.2010 roku, II UK 330/09, LEX 604220). W ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do obciążenia organu rentowego odpowiedzialnością za nieustalenie wszystkich okoliczności niezbędnych do wydania decyzji o przyznaniu odwołującemu prawa do wcześniejszej emerytury.
ZUS nie dysponował bowiem niezbędnymi i wystarczającymi dokumentami pozwalającymi na uznanie pracy odwołującego w spornym okresie jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Dopiero na etapie postępowania sądowego po przeprowadzeniu stosownego postępowania dowodowego odwołujący w sposób niewątpliwy wykazał, że zgromadził wymagany ustawą 15 letni okres pracy w warunkach szczególnych. Z tych względów orzeczono jak w pkt. 2 wyroku.