Legislator Case Law & Legislation
III K 166/13 AI generated

Court combined sentences for concurrent crimes, rejecting absorption in favor of cumulative punishment due to multiple offenses.

Case Number III K 166/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court combined multiple prison sentences for the defendant K. G. who committed several crimes within a short period. While the prosecution argued for a lighter sentence based on the defendant's good disciplinary record, the court determined that the act of committing multiple crimes was a prognostic factor necessitating a stricter penalty. Consequently, the court rejected the principle of absorption and imposed a cumulative sentence of four years and six months, while also terminating proceedings regarding a separate minor offense that could not be legally combined.

Legislator headnote

AI generated

Art. 85 k.k., Art. 86 § 1 k.k., Art. 63 § 1 k.k.; When multiple crimes are committed, the court must weigh prognostic factors such as the frequency of offenses; while absorption is possible, the commission of several crimes generally justifies a cumulative sentence stricter than the highest single penalty.

Keywords

AI generated
concurrent crimes cumulative punishment principle of absorption prognostic factor multiple offenses sentence combination criminal liability

Cited Legislation

AI generated
Art. 85 k.k.
Na mocy art. 85 k.k., art.
Art. 86 § 1 k.k.
85 k.k., art. 86 § 1 k.k. łączy kary orzeczone wyrokami Sądu Okręgowego w Białymstoku w sprawach III K 103/11 i III K 53/12 i wymierza K.
Art. 63 § 1 k.k.
Na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zalicza K.
Art. 572 k.p.k.
Na mocy art. 572 k.p.k. umarza postępowanie w zakresie połączenia kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawie XV K 898/09 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Augustowie w sprawie II K 353/10.
§ 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
O kosztach obrony z urzędu orzeczono na mocy § 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
art. 158 § 1 k.k
na mocy art. 158 § 1 k.k.
art. 280 § 2 k.k
na mocy art. 280 § 2 k.k.
art. 157 § 2 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 85 k.k
Na mocy art. 85 k.k., art.

Cited Case Law

AI generated
Rw 628/75, OSNKW 1976, nr 2, poz. 33
wyrok SN z dnia 2 grudnia 1975 r., Rw 628/75, OSNKW 1976, nr 2, poz. 33).
SA w Gdańsku z dnia 23 stycznia 1997 r., II AKa 321/96
wyrok SA w Gdańsku z dnia 23 stycznia 1997 r., II AKa 321/96, Orz.
SN z dnia 17 maja 2000 r., IV KKN 39/99
19 oraz wyrok SN z dnia 17 maja 2000 r., IV KKN 39/99, LEX nr 51104).
SA w Warszawie z dnia 12 lipca 2000 r., II AKa 171/00

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III K 166/13 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSO Anna Hordyńska Protokolant Justyna Szmurło przy udziale Prokuratora Marka Moskala po rozpoznaniu dnia 30 grudnia 2013 r. sprawy K. G., urodzonego (...) w B., syna B. i K. z d. P., skazanego prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 23 września 2009 r. sygn. akt XV K 898/09 za czyn popełniony w dniu 6 czerwca 2009 r. na mocy art. 178a § 1 k.k. na karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku, na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy, orzeczono świadczenie pieniężne, orzeczono o kosztach i opłacie;

2. Sądu Rejonowego w Augustowie z dnia 17 lipca 2010 r. sygn. akt II K 353/10 za czyn popełniony w dniu 16 lipca 2010 r. na mocy art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat, orzeczono świadczenie pieniężne, podano wyrok do publicznej wiadomości, orzeczono o kosztach i opłacie, postanowieniem Sądu Rejonowego w Augustowie z dnia 1 października 2013 roku sygn. akt II K 353/10 zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

3. Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 23 listopada 2012 r. sygn. akt III K 103/11 za czyn popełniony w dniu 23 lutego 2011 r. na mocy art. 158 § 1 k.k. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, orzeczono o kosztach obrony z urzędu, orzeczono o kosztach i opłacie;

4. Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt III K 53/12 za czyn popełniony w dniu 3 listopada 2011 r. na mocy art. 280 § 2 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, orzeczono o kosztach obrony z urzędu, zwolniono oskarżonego od kosztów procesu; I. Na mocy art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. łączy kary orzeczone wyrokami Sądu Okręgowego w Białymstoku w sprawach III K 103/11 i III K 53/12 i wymierza K.

G. karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. II. Na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zalicza K. G. okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach podlegających łączeniu. III. W pozostałym zakresie wyroki jednostkowe podlegające łączeniu pozostawia do odrębnego wykonania. IV. Na mocy art. 572 k.p.k. umarza postępowanie w zakresie połączenia kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawie XV K 898/09 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Augustowie w sprawie II K 353/10.

V. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. Z. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz 23 % podatku VAT od wyżej wymienionej kwoty tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu. VI. Zwalnia skazanego od kosztów sądowych. Sygn. akt III K 166/13

UZASADNIENIE

Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K. G. został skazany prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 23 września 2009 r. sygn. akt XV K 898/09 za czyn popełniony w dniu 6 czerwca 2009 r. na mocy art. 178a § 1 k.k. na karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku, na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy, orzeczono świadczenie pieniężne, orzeczono o kosztach i opłacie;

2. Sądu Rejonowego w Augustowie z dnia 17 lipca 2010 r. sygn. akt II K 353/10 za czyn popełniony w dniu 16 lipca 2010 r. na mocy art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat, orzeczono świadczenie pieniężne, podano wyrok do publicznej wiadomości, orzeczono o kosztach i opłacie, postanowieniem Sądu Rejonowego w Augustowie z dnia 1 października 2013 roku sygn. akt II K 353/10 zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

3. Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 23 listopada 2012 r. sygn. akt III K 103/11 za czyn popełniony w dniu 23 lutego 2011 r. na mocy art. 158 § 1 k.k. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, orzeczono o kosztach obrony z urzędu, orzeczono o kosztach i opłacie;

4. Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt III K 53/12 za czyn popełniony w dniu 3 listopada 2011 r. na mocy art. 280 § 2 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, orzeczono o kosztach obrony z urzędu, zwolniono oskarżonego od kosztów procesu. K. G. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar orzeczonych wyrokami w sprawach III K 103/11 oraz III K 53/12 Sądu Okręgowego w Białymstoku.

Sąd z urzędu badał wszystkie wyroki dotyczące skazanego pod względem dopuszczalności wydania wyroku łącznego. Z art. 569 § 1 Kodeksu postępowania karnego wynika, że sąd wydaje wyrok łączny, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej. Z kolei warunki orzeczenia kary łącznej określa przepis art. 85 Kodeksu karnego, który stanowi, że jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu Sąd orzeka karę łączną biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa.

Pierwszym wyrokiem skazującym był wyrok w sprawie XV K 898/09 Sądu Rejonowego w Białymstoku wydany w dniu 23 września 2009 r.. Przed datą wydania tego wyroku K. G. nie popełnił innych czynów, za które byłyby prawomocnie skazany. Kolejny wyrok to wyrok wydany w dniu 17 lipca 2010 r. w sprawie II K 353/10 Sądu Rejonowego w Augustowie. Również przed datą wydania tego wyroku skazany nie popełnił innych czynów objętych wyrokami skazującymi. Przesłanki temporalne określone w art. 85 Kodeksu karnego spełnione zostały natomiast w odniesieniu do wyroków Sądu Okręgowego w Białymstoku w sprawach III K 103/11 oraz III K 53/12.

Pierwszy z nich (III K 103/11) to wyrok wydany w dniu 23 listopada 2012 r.. Kolejny wyrok to wyrok w sprawie III K 53/12 wydany w dniu 21 marca 2013 r. dotyczący skazania za czyn popełniony w dniu 3 listopada 2011 r., a zatem popełniony przed datą wydania wyroku w sprawie III K 103/11 (23 listopada 2012 r.). W odniesieniu do wyżej wymienionych wyroków spełniona jest także przesłanka tożsamości kar – wyrokiem w sprawie III K 103/11 wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności, wyrokiem w sprawie III K 53/12 wymierzono karę 4 lat pozbawienia wolności.

Wymiar kary łącznej określa art. 86 § 1 Kodeksu karnego. Zgodnie z jego treścią, przy orzekaniu kary łącznej mogą mieć zastosowanie różne systemy m.in.: system kumulacji, polegający na podsumowaniu (skumulowaniu) kar wymierzonych za zbiegające się przestępstwa, system absorpcji (pochłaniania), według którego najsurowsza z kar wymierzonych staje się karą łączną, system asperacji (podwyższenia), w którym najwyższa kara jednostkowa podlega zaostrzeniu w przyjęty przez ustawodawcę sposób Zgodnie z art. 86 § 1, mającym podstawowe znacznie dla regulacji omawianej problematyki, dolną granicę kary łącznej wyznacza najwyższa z kar wymierzonych za jedno z pozostających w zbiegu przestępstw.

Górną granicę kary łącznej tworzą dwa kryteria: suma kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa oraz wskazany wyraźnie w ustawie maksymalny wymiar kar poszczególnego rodzaju. Jakkolwiek - zgodnie z art. 86 § 1 k.k. - przy orzekaniu kary łącznej możliwe jest zastosowanie zarówno zasady pełnej absorpcji, jak i zasady pełnej kumulacji, to jednak należy pamiętać, że zastosowanie każdej z tych zasad jest rozstrzygnięciem skrajnym, które może być stosowane wyjątkowo i wymaga wnikliwego umotywowania w uzasadnieniu wyroku (por. wyrok SN z dnia 2 grudnia 1975 r., Rw 628/75, OSNKW 1976, nr 2, poz. 33).

W szczególności zasada absorpcji przy wymierzaniu kary łącznej może być zastosowana, gdy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami zachodzi bliski związek przedmiotowy i podmiotowy, a przesłanka prognostyczna pozwala na stwierdzenie, że kara łączna w wysokości najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych jest wystarczającą oceną zachowania się sprawcy (por. wyrok SA w Gdańsku z dnia 23 stycznia 1997 r., II AKa 321/96, Orz. Prok. i Pr. 1997, nr 7-8, poz. 19 oraz wyrok SN z dnia 17 maja 2000 r., IV KKN 39/99, LEX nr 51104). Z reguły bowiem popełnienie dwóch lub więcej przestępstw jest czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji (por.

SA w Warszawie w wyroku z dnia 12 lipca 2000 r., II AKa 171/00, OSA 2001, nr 1, poz. 5). Nie bez znaczenia dla wymiaru kary łącznej pozostaje opinia o skazanym znajdująca się w aktach sprawy (k. 38). Wynika z niej, że skazany był wielokrotnie nagradzany regulaminowo, nie był karany dyscyplinarnie. W stosunku do przełożonych prezentuje regulaminową postawę, jest grzeczny i taktowny, nie notuje się problemów natury wychowawczej, przestrzega regulaminu. Mając wyżej wymienione okoliczności na uwadze Sąd wymierzył K. G. karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

Zgodnie z treścią art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono skazanemu okresy kar rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach podlegających łączeniu. W pozostałym zakresie wyroki jednostkowe podlegające łączeniu pozostawiono do odrębnego wykonania. Jednocześnie nie znajdując podstaw do połączenia kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawie XV K 898/09 i Sądu Rejonowego w Augustowie w sprawie III K 53/12 na mocy art. 572 k.p.k. umorzono postępowanie w tym zakresie. O kosztach obrony z urzędu orzeczono na mocy § 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.). O kosztach orzeczono na mocy art. 624 § 1 k.p.k.