Appeal dismissed because the Energy Office's list is merely informational, not a binding administrative decision subject to review.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the Energy Office's list of industrial energy consumers. The plaintiff argued the list was a binding administrative decision, but the court found it was merely informational. Consequently, the appeal was inadmissible as it targeted a document that does not constitute a reviewable administrative act.
Legislator headnote
AI generatedArt. 188 ust. 4 uoze; Art. 107 § 1 k.p.a.; Art. 479 § 46 k.p.c.: An informational list published by an administrative body does not create rights or obligations and therefore does not constitute an administrative decision subject to judicial review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt XVII AmE 112/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w następującym składzie: Przewodniczący SSO Ewa Malinowska Protokolant: sekretarz sądowy Ewelina Zalewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wpisanie do wykazu odbiorców energii na skutek odwołania od Informacji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki Nr (...) w sprawie wykazu odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 188 ust. 4 ustawy o odnawialnych źródłach energii z 24 kwietnia 2015 r. postanawia:
1. odrzucić odwołanie;
2. zasądzić od powoda Przedsiębiorstwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSO Ewa Malinowska Sygn. akt XVII AmE 112/15
UZASADNIENIE
W dokumencie Informacja Nr 17/2015 z 24 kwietnia 2015 r. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przedstawił wykaz odbiorców przemysłowych, którzy w terminie do dnia 18 kwietnia 2015 r. złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 188 ust. 4 ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2015 r., poz. 478; dalej: uoze), tj. oświadczenie potwierdzające: 1)wykonywanie działalności gospodarczej oznaczonej kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), o których mowa w ust. 3, 2)ilość zużytej energii elektrycznej oraz ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1, 3)wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej - wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą prawidłowość wyliczenia wartości współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej. ( Informacja Prezesa URE Nr (...), k. 4-9).
Przyjmując, że powyższy dokument stanowi decyzję administracyjną, odwołanie od niego wniosło Przedsiębiorstwo (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł., zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości. Aktowi temu zarzucono naruszenie art. 188 ust. 4 uoze w związku z art. 57 § 5 k.p.a., polegające na nie umieszczeniu powodowej Spółki w informacji z 24 kwietnia 2015 r., zawierającej listę podmiotów, które w terminie do 18 kwietnia 2015 r. złożyły oświadczenie, o którym mowa w art. 188 ust. 4 uoze pomimo, iż Spółka w dniu 17 kwietnia 2015 r. złożyła stosowane oświadczenie, nadając je listem poleconym w Urzędzie Pocztowym Nr 58 w Ł.. ( odwołanie, k. 10-11).
W dniu 9 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego, k.
49) pozwany Prezes URE wniósł odpowiedź na odwołanie, która została zwrócona na podstawie art. 132 § 1 k.p.c. Na rozprawie w dniu 17 stycznia 2017 r. pozwany wniósł o odrzucenie odwołania oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Stanowisko to podtrzymał w załączniku do protokołu rozprawy z dnia 17 stycznia 2017 r., wnosząc dodatkowo o oddalenie odwołania, w przypadku nie uwzględnienia wniosku o jego odrzucenie. ( zarządzenie z 18 listopada 2015 r., k. 50; kserokopia odpowiedzi na odwołanie, k. 40-47; protokół rozprawy, k. 78;
Załącznik pozwanego do protokołu rozprawy z dnia 17 stycznia 2017 r., k. 72-77). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Przedsiębiorstwo (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł., będąc odbiorcą przemysłowym energii w rozumieniu ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r., poz. 1059 j.t.; dalej: PE) i ustawy o odnawialnych źródłach energii, w dniu 17 kwietnia 2015 r. wysłała do Prezesa URE, za pośrednictwem operatora pocztowego – Poczty Polskiej S.A., oświadczenie, o którym mowa w art. 188 ust. 4 uoze wraz z opinią biegłego rewidenta, potwierdzającą prawidłowość wyliczenia wartości współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej. dowód: oświadczenie z 16 kwietnia 2016 r. wraz z pismem przewodnim oraz załącznikiem, k. 1-8 akt admin.
W oświadczeniu datowanym na dzień 16 kwietnia 2015 r. powodowy przedsiębiorca wskazał, że jest odbiorcą przemysłowym w rozumieniu art. 188 ust. 3 uoze, którego przeważającą działalnością gospodarczą jest działalność oznaczona kodem (...). Oświadczył, że wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wynosi 11,19 % oraz że w roku 2014 zużył na potrzeby własne 5.803.947 kWh energii elektrycznej, a zakupił w danym roku na własny użytek 5.803.947 kWh energii elektrycznej. dowód: oświadczenie z 16 kwietnia 2016 r., k. 2 akt admin.
Powyżej wskazane oświadczenie Spółki (...), wraz z opinią biegłego rewidenta, wpłynęło do Urzędu Regulacji Energetyki 23 kwietnia 2015 r. dowód: prezentata, k. 1 akt admin. Zgodnie z dyspozycją art. 188 ust. 5 uoze, w dniu 24 kwietnia 2015 r. Prezes URE ogłosił w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki Informację Nr 17/2015, zawierającą wykaz odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 188 ust. 4, wraz z informacją, o której mowa w ust. 6 tego przepisu. W wykazie tym nie uwzględniono powodowej Spółki (...), ponieważ złożyła ona przedmiotowe oświadczenie w Urzędzie Regulacji Energetyki dopiero w dniu 23 kwietnia 2015 r., podczas gdy ustawowy termin do jego złożenia upłynął 18 kwietnia 2015 r. dowód:
Informacja Prezesa URE Nr (...), k. 4-9; Załącznik pozwanego do protokołu rozprawy z dnia 17 stycznia 2017 r., k. 72-77. Powyżej opisany stan faktyczny nie był między stronami sporny i został ustalony przez Sąd w oparciu o przywołane dowody z dokumentów, których wartość dowodowa nie budziła zastrzeżeń.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie podlegało odrzuceniu. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pierwszorzędne znaczenie miało ustalenie charakteru prawnego zaskarżonej Informacji Prezesa URE Nr (...) , a w szczególności ocena, czy stanowi ona decyzję administracyjną, od której przysługiwałoby odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie, decyzję administracyjną uważa się za szczególny, kwalifikowany rodzaj aktu administracyjnego, stanowiącego oparte na przepisach prawa materialnego władcze i jednostronne oświadczenie woli organu administracji publicznej, określające sytuację prawną (rozstrzygające o prawach lub obowiązkach) konkretnego adresata wskazanego w tym akcie w indywidualnie oznaczonej sprawie (zob.
A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz LEX, Warszawa 2011 r., s. 79 i n.). Stosownie do art. 107 § 1 k.p.a., decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Przyjmuje się przy tym, że zakwalifikowanie danego aktu jako decyzji administracyjnej nie wymaga, aby zawierał on wszystkie składniki decyzji przewidziane w przywołanym przepisie. Natomiast minimum elementów, które muszą zostać uwzględnione, by zakwalifikować akt jako decyzję, to: oznaczenie organu administracji publicznej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygniecie w sprawie oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (zob.
A. Wróbel, op. cit., s. 645 i n. i powołane tam orzecznictwo). Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy należy zauważyć, że ustawa o odnawialnych źródłach energii określa, między innymi, 1)zasady i warunki wykonywania działalności w zakresie wytwarzania: a)energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, b)biogazu rolniczego –w instalacjach odnawialnego źródła energii, c)biopłynów; 2)mechanizmy i instrumenty wspierające wytwarzanie: a)energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, b)biogazu rolniczego, c)ciepła –w instalacjach odnawialnego źródła energii (art. 1 ust. 1 pkt 1 i 2 uoze).
W art. 188 ust. 4, stanowiącym przepis przejściowy ustawy, odbiorcy przemysłowi zostali zobowiązani do złożenia Prezesowi URE, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie art. 179 pkt 5 (tj. do 18 kwietnia 2015 r.), oświadczenia potwierdzającego: 1)wykonywanie działalności gospodarczej oznaczonej kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), o których mowa w ust. 3, 2)ilość zużytej energii elektrycznej oraz ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1, 3)wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej - wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą prawidłowość wyliczenia wartości współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej.
Natomiast stosownie do art. 188 ust. 5 i 6 uoze, w terminie 21 dni od dnia wejścia w życie art. 179 pkt 5 ustawy (tj. do 25 kwietnia 2015 r.) Prezes URE sporządza wykaz odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, wraz z informacją, o której mowa w ust. 6, i ogłasza je w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki. Informacja ta zawiera: 1)nazwę i adres siedziby odbiorcy przemysłowego; 2)numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); 3)dane dotyczące ilości energii elektrycznej objętej obowiązkiem, o którym mowa w ust. 1, wyrażonej w procentach; 4)wskazanie, czy dany odbiorca przemysłowy jest odbiorcą przemysłowym, o którym mowa w ust. 2 pkt 1.
Z przywołanych przepisów ustawy o odnawialnych źródłach energii wynika, że - będąca przedmiotem zaskarżenia - Informacja Prezesa URE Nr (...) z 24 kwietnia 2015 r., nie stanowi decyzji administracyjnej. Należy zauważyć, że sam przepis prawa (tj. art. 188 ust. 5 i 6 uoze) kwalifikuje w tym przypadku formę działania organu regulacyjnego nie jako decyzję, czy nawet szerzej – jako akt administracyjny, lecz wprost jako „informację”. „Informacja” w tym kontekście obejmuje natomiast czynności faktyczne i oświadczenie wiedzy składane przez organ administracji publicznej.
Nadto, Informacja Prezesa URE Nr (...) obejmująca wykaz odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 188 ust. 4 uoze, nie zawiera koniecznych elementów składowych decyzji, przewidzianych w art. 107 § 1 k.p.a. Dokument ten nie zawiera bowiem niezbędnego elementu decyzji administracyjnej, jakim jest rozstrzygniecie o prawach lub obowiązkach jej adresata. Ponadto, w treści wykazu nawet nie została wymieniona powodowa Spółka, a okoliczność ta jest właśnie podstawą wniesienia odwołania w niniejszej sprawie.
Analizowana Informacja Prezesa URE nie stanowi władczego, jednostronnego oświadczenia woli organu administracji publicznej, zaś z treści informacji nie wynika, aby akt ten zmierzał do wywołania jakiegokolwiek skutku prawnego w sferze praw i obowiązków powódki. Należy zauważyć, że podstawę prawną sporządzenia przedmiotowej informacji stanowi przepis art. 188 ust. 5 uoze, nakazujący Prezesowi URE sporządzenie i opublikowanie wykazu odbiorców przemysłowych, którzy złożyli stosowne oświadczenie. Wykaz ten ma zatem jedynie charakter informacyjny i stanowi oświadczenie wiedzy organu o zaistniałych faktach, obejmujące wskazanie przedsiębiorców, którzy spełnili w terminie wyznaczonym przez przepisy ustawy o odnawialnych źródłach energii warunki, pozwalające na umieszczenie ich w danym wykazie.
Wbrew sugestiom powódki, nie można zatem przyjąć, że umieszczenie lub brak umieszczenia przedsiębiorcy w wykazie kreuje jakiekolwiek prawa lub obowiązki dla przedsiębiorców, w tym dla strony wnoszącej odwołanie. Informacja Nr 17/2015 w sprawie wykazu odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 188 ust. 4 uoze, podlegała ogłoszeniu w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki. Dokument ten nie został skierowany do żadnego indywidualnie oznaczonego adresata, w szczególności powodowej Spółki.
Pełni on jedynie funkcję informacyjną dla wszystkich zainteresowanych, nie zawiera też uzasadnienia wraz z podaniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Z tych też względów, zaskarżony dokument nie spełnia warunków pozwalających na zakwalifikowanie go jako decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a. Powyższa konstatacja oznacza natomiast, że od Informacji Prezesa URE Nr (...) nie przysługuje odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Zgodnie bowiem z art. 479 46 k.p.c., Sąd Okręgowy w Warszawie - sąd ochrony konkurencji i konsumentów jest właściwy w sprawach: 1)odwołań od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki; 2)zażaleń na postanowienia wydawane przez Prezesa Urzędu w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.
U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.) lub przepisów odrębnych. Stosownie zaś do art. 479 47 § 1 k.p.c., odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu wnosi się za jego pośrednictwem do sądu ochrony konkurencji i konsumentów w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji. Skoro zakwestionowana przez powodową Spółkę (...) Prezesa URE Nr (...), obejmująca wykaz odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 188 ust. 4 uoze, nie stanowi decyzji administracyjnej, ani innego rodzaju rozstrzygnięcia, wymienionych enumeratywnie w art. 479 46 k.p.c., to nie podlega ona zaskarżeniu do tutejszego Sądu.
Z tych względów, odwołanie podlegało oddaleniu w oparciu o przepis art. 479 47 § 2 k.p.c., jako niedopuszczalne, gdyż wniesiono je od nieistniejącej decyzji administracyjnej. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z - wyrażoną w art. 89 k.p.c. - zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty należne pozwanemu Prezesowi URE złożyło się wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 360 zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 3 pkt 3 w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. ws. opłat za czynności radów prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
SSO Ewa Malinowska