Appeal dismissed; court upheld conviction for theft with violence under Polish Criminal Code Article 281.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defense's appeal, upholding the first-instance conviction for theft with violence. The court found the witness testimonies and shop surveillance footage reliable, confirming the defendant used physical force to retain stolen goods. Consequently, the court rejected arguments regarding lesser offense status and affirmed the one-year prison sentence as appropriate.
Legislator headnote
AI generatedArt. 281 kk; Art. 283 kk: The court established that physical force used to retain stolen property constitutes theft with violence, and intoxication does not automatically reduce the offense to a minor one.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Warszawa, dnia 6 czerwca 2017 r. Sygn. akt VI Ka 1231/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Wojnar Sędziowie: SO Małgorzata Bańkowska (spr.) SO Zenon Stankiewicz protokolant: sekretarz sądowy Marta Piotrowska przy udziale prokuratora Józefa Gacka po rozpoznaniu dnia 6 czerwca 2017 r. w Warszawie sprawy K. S., syna K. i J., ur. (...) w H. oskarżony z art. 281 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 3 czerwca 2016 r. sygn. akt IV K 78/15 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od opłaty za drugą instancję, a kosztami sądowymi postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. G. kwotę 516,60 złotych obejmującą wynagrodzenie wraz z podatkiem VAT za obronę z urzędu w instancji odwoławczej. SSO Zenon Stankiewicz SSO Marek Wojnar SSO Małgorzata Bańkowska Sygn. akt: VI Ka 1231/16
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Argumentacja zawarta w apelacji obrońcy oskarżonego K. S. nie zasługuje na uwzględnienie. Wnikliwa analiza całości materiału dowodowego zebranego w sprawie nie daje podstaw do stwierdzenia, iż Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie dopuścił się jakiegokolwiek błędu przy ustalaniu stanu faktycznego. Przesłanki, którymi kierował się przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia znajdują także pełne odzwierciedlenie w jego uzasadnieniu, które zostało sporządzone w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną wyroku.
W ocenie sądu odwoławczego, wiarygodność zeznań świadków J. K. i P. B., w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi żadnych wątpliwości. Wskazywane przez skarżącego nieścisłości, bądź niekonsekwencje w treści tych depozycji wynikają wyłącznie z upływu czasu, dynamiki zdarzenia w którym brali udział oraz obawy przed zeznawaniem przeciwko oskarżonemu, związanej z wyartykułowanymi przez niego groźbami. Nie ulega jednak najmniejszej wątpliwości, że wyżej wymienieni świadkowie rozpoznali oskarżonego podczas jego zatrzymania przez funkcjonariuszy policji i zgodnie wskazali go jako sprawcę zdarzenia z dnia 6 listopada 2014 r., a ich zeznania (pomimo drobnych zniekształceń) w powiązaniu z zabezpieczonym zapisem monitoringu sklepowego stanowią wiarygodny dowód, pozwalający na pełne odtworzenie przebiegu inkryminowanego zdarzenia.
Należy także stwierdzić (odmiennie do stanowiska zaprezentowanego przez obrońcę), że zapis monitoringu ze sklepu (...) został w całości prawidłowo oceniony przez sąd meriti. Sąd okręgowy podziela w tym miejscu pogląd sądu rejonowego, iż oskarżony K. S., chcąc opuścić teren sklepu (...) zastosował wobec J. K. i P. B. przemoc w postaci szarpania się przepychania. Kwestionowany zapis uwidacznia dodatkowo agresję z jaką oskarżony zaatakował pokrzywdzonych w celu utrzymania się w posiadaniu zagrabionego piwa oraz dynamikę całego zajścia.
Na monitoringu zostało także zarejestrowane wypadnięcie podczas szarpaniny skradzionego przez K. S. piwa i jego rozlanie w przedsionku sklepu. Monitoring ukazuje również moment agresywnego wypchnięcia siłą rozpędu przez oskarżonego J. K. poza obręb sklepu. Reasumując zatem powyższe, wbrew stanowisku skarżącego należy stwierdzić, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego w sposób nie budzący wątpliwości prawidłowo ustalono, że zachowanie K. S. wypełniło znamiona czynu zabronionego, opisanego w treści art. 281 kk. Odnosząc się do wniosków apelacji obrońcy należy stwierdzić, iż czyn zarzucony oskarżonemu z pewnością nie stanowił wykroczenia z art. 119 §1 kw, a agresywne zachowanie znajdującego się pod wpływem alkoholu K.
S. nie pozwoliło na przyjęcie, iż popełniony przez niego czyn stanowi przypadek mniejszej wagi, w rozumieniu art. 283 kk. Należy również wskazać, że wymierzona oskarżonemu kara 1 roku pozbawienia wolności, w ocenie sądu okręgowego, nie nosi cech rażącej surowości i jest w pełni zgodna z dyrektywami jej wymiaru. Uwzględnia także uprzednią karalność K. S. za przestępstwa przeciwko mieniu, młody wiek oskarżonego i w ocenie sądu odwoławczego będzie miała dla niego istotny walor wychowawczy oraz resocjalizacyjny. Z tych względów orzeczono jak w wyroku.
SSO Małgorzata Bańkowska SSO Marek Wojnar SSO Zenon Stankiewicz