Legislator Case Law & Legislation
IV U 297/17 AI generated

Social court dismisses appeal against ZUS order to return care allowance paid after voluntary health insurance lapsed due to late payment.

Case Number IV U 297/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The social court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's (ZUS) decision to recover an improperly received care allowance. The appellant argued that she had paid social security contributions on time, yet ZUS deemed her insurance lapsed because the November 2016 contribution was paid late, thereby denying her eligibility for the allowance. The court ruled that the ZUS correctly applied the law, noting that voluntary health insurance terminates when contributions are paid late or in full amounts, making the previously paid allowance legally unwarranted.

Legislator headnote

AI generated

Art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 84 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: Voluntary health insurance terminates upon late payment of contributions, obligating the recipient to return any care allowance received after such termination.

Keywords

AI generated
social security insurance care allowance eligibility late contribution payment recovery of benefits voluntary health insurance social court jurisdiction unjust enrichment

Cited Legislation

AI generated
Art. 66 of the Act of 25 June 1999 on cash benefits from social insurance in the event of sickness and maternity
na podstawie art. 66 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa i art.
Art. 84 of the Act of 13 October 1998 on the social security system
66 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa i art. 84 ustawy z dnia 13.10.1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art.
Art. 1 ust. 1 and Art. 6 ust. 1 of the Act of 25 June 1999 on social security benefits
84 ustawy z dnia 13.10.1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 1 ust.
Art. 32 ust. 1 of the Act of 25 June 1999 on social security benefits
Art. 14 ust. 2 pkt 2 of the Act of 13 October 1998 on the social security system
Jak wynika z art. 14 ust.
Art. 477 14 § 1 of the Code of Civil Procedure
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 477 14 § 1 kpc należało orzec, jak w sentencji wyroku – oddalając odwołanie o decyzji z dnia 20 marca 2017 roku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 297/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Monika Wawro Protokolant: st. sekr. sądowy Danuta Zakrzewska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2017 r. w Olsztynie sprawy I. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o zasiłek opiekuńczy na skutek odwołania I. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 20 marca 2017 roku nr (...) oddala odwołanie Sygn. akt IV U 297/17

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 marca 2017 roku znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. na podstawie art. 66 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa i art. 84 ustawy z dnia 13.10.1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 25.06.1999 roku zobowiązał I. C. do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku opiekuńczego wraz z odsetkami w łącznej kwocie 1.191,36 złotych za okres od dnia 14 listopada 2016 roku do dnia 04 grudnia 2016 roku, albowiem zgodnie z uprzednio wydaną prawomocną decyzją, wymieniona nie podlegała ubezpieczeniom społecznym od listopada 2016 roku.

Odwołująca I. C. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wskazując, że należne składki do ZUS były odprowadzane terminowo, a w związku z tym, iż decyzją z dnia 21 listopada 2016 roku odmówiono jej prawa do zasiłku opiekuńczego (za wcześniejszy okres), dokonała stosownych korekt w dokumentach i dopłaciła składki, chociaż, w jej ocenie, były one nienależne. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. wniósł o oddalenie odwołania. Organ rentowy podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wydanej decyzji.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Odwołująca I. C. podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. (bezsporne) Z uwagi na fakt, iż składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe należna za miesiąc listopad 2016 roku została opłacona po terminie, ZUS uznał, iż od listopada 2016 roku Odwołująca nie podlega ubezpieczeniom społecznym. Ze względu na fakt, iż niezdolność Odwołującej do pracy z uwagi na fakt opieki nad członkiem rodziny trwała od dnia 14 listopada 2016 roku do dnia 04 grudnia 2016 roku i zasiłek opiekuńczy za powyższy okres został wypłacony, ZUS decyzją z dnia 28 lutego 2017 roku znak: (...) odmówił I.

C. prawa do zasiłku opiekuńczego za okres od dnia 14 listopada 2016 roku do dnia 04 grudnia 2016 roku. I. C. nie odwołała się od powyższej decyzji. (d: akta ZUS) Następnie, decyzją z dnia 20 marca 2017 roku znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. na podstawie art. 66 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa i art. 84 ustawy z dnia 13.10.1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 25.06.1999 roku zobowiązał I.

C. do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku opiekuńczego wraz z odsetkami w łącznej kwocie 1.191,36 złotych za okres od dnia 14 listopada 2016 roku do dnia 04 grudnia 2016 roku, albowiem zgodnie z uprzednio wydaną prawomocną decyzją, wymieniona nie podlegała ubezpieczeniom społecznym od listopada 2016 roku. (d: akta ZUS)

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie I. C., jako niezasadne, nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż zasiłek opiekuńczy przysługuje ubezpieczonemu zwolnionemu od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem w wieku do ukończenia 14 lat. Jak wynika z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13.10.1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych – dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustaje w przypadku gdy ubezpieczony opłacił składkę na ubezpieczenie społeczne chorobowe w niepełnej wysokości albo po określonym przepisami terminie.

ZUS, uznając, iż z uwagi na opłacenie składki po terminie, I. C. nie podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu, decyzją z dnia 28 lutego 2017 roku odmówił wymienionej prawa do zasiłku opiekuńczego za okres od dnia 14 listopada 2016 roku do dnia 04 grudnia 2016 roku, z którą to decyzją Odwołująca, jak się wydaje, zgodziła się, odstępując od złożenia od niej odwołania. W konsekwencji, w ocenie Sądu, organ prawidłowo wydał decyzję z dnia 20 marca 2017 roku zobowiązującą Odwołującą do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń- zasiłku opiekuńczego.

Zgodnie bowiem z treścią art. 84 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 13 października 1998 roku, osoba, która pobrała nienależnie świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu, wraz z odsetkami, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego. Ustępy 2 - 4 powołanego przepisu określają, jakie kwoty uważa się za kwoty nienależnie pobranych świadczeń. Za kwoty nienależnie pobranych świadczeń uważa się: 1) świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności, powodujących ustanie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca świadczenie była pouczona o braku prawa do ich pobierania oraz, 2) świadczenia przyznane lub wypłacone na podstawie nieprawdziwych zeznań lub fałszywych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzania w błąd organu wypłacającego świadczenia przez osobę pobierającą świadczenia.

W świetle powyższego, na podzielenie nie zasługuje stanowisko I. C., która jakkolwiek odwołała się tylko od decyzji o zobowiązaniu jej do zwrotu nienależnego świadczenia, to jednak w istocie kwestionowała prawomocną decyzję z dnia 28 lutego 2017 roku o odmowie prawa do zasiłku opiekuńczego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 477 14 § 1 kpc należało orzec, jak w sentencji wyroku – oddalając odwołanie o decyzji z dnia 20 marca 2017 roku. SSR Monika Wawro