Legislator Case Law & Legislation
I C 3629/16 AI generated

Court dismisses claim due to statute of limitations, noting plaintiff withdrew suit after trial began without defendant consent.

Case Number I C 3629/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment after finding the debt statute of limitations had expired. Although the plaintiff withdrew the lawsuit before the trial, the defendant did not consent to this withdrawal, rendering the withdrawal ineffective. Consequently, the court ruled that the claim was time-barred based on the specific one-year limitation period for transport-related debts.

Legislator headnote

AI generated

Art. 203 § 1 k.p.c.; Art. 117 § 2 k.c.; Art. 118 k.c.; Art. 77 ust. 1, ust. 3 p. 4 Prawa Przewozowego; Art. 230 k.p.c.: A plaintiff's withdrawal of a claim after the trial has commenced requires the defendant's consent to be effective; if withdrawn without consent, the court must adjudicate the merits, and if the claim is time-barred, it must be dismissed.

Keywords

AI generated
statute of limitations transport law withdrawal of claim consent requirement time bar civil procedure one year period

Cited Legislation

AI generated
Art. 203 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego, aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku.
Art. 117 § 2 k.c.
Na podstawie art. 117 § 2 k.c. po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzekł się zarzutu przedawnienia.
Art. 118 k.c.
W myśl art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi 10 lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczenia wynikające z prowadzenia działalności gospodarczej (...) lata.
Art. 77 ust. 1 Prawa Przewozowego
art. 77 powołanej ustawy stanowi, że przedawnienie dla roszczeń z tytułu zapłaty lub zwrotu należności biegnie – od dnia zapłaty, a gdy jej nie było – od dnia, w którym powinna była nastąpić.
Art. 77 ust. 3 pkt 4 Prawa Przewozowego
art. 77 powołanej ustawy stanowi, że przedawnienie dla roszczeń z tytułu zapłaty lub zwrotu należności biegnie – od dnia zapłaty, a gdy jej nie było – od dnia, w którym powinna była nastąpić.
Art. 230 k.p.c.
133v) wraz z doręczeniem pełnomocnikowi powoda odpisu pisma procesowego pozwanego z 9.05.2017 r., zobowiązano powoda do zajęcia stanowiska w terminie 3 dni pod rygorem skutków z art. 230 k.p.c. tj.
art. 230 k.p.c
133v) wraz z doręczeniem pełnomocnikowi powoda odpisu pisma procesowego pozwanego z 9.05.2017 r., zobowiązano powoda do zajęcia stanowiska w terminie 3 dni pod rygorem skutków z art. 230 k.p.c.
art. 203 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c.
art. 117 § 2 k.c
Na podstawie art. 117 § 2 k.c.
art. 118 k.c
W myśl art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi 10 lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczenia wynikające z prowadzenia działalności gospodarczej (...) lata.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 3629/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K., dnia 07-06-2017 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Porada-Łaska Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Bartosik po rozpoznaniu w dniu 07-06-2017 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. przeciwko A. G. o zapłatę oddala powództwo. SSR Katarzyna Porada-Łaska Sygn. akt I C 3629/16

UZASADNIENIE

(...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny siedzibą w W., wystąpił z powództwem przeciwko A. G. o zapłatę 1.809,33 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód stwierdził, że na podstawie umowy cesji zawartej z (...) S.A., powód nabył wierzytelność w stosunku do pozwanego z tytułu świadczonej przez poprzednika prawnego powoda umowy przewozu. Sąd Rejonowy w Lublinie wydał nakaz zapłaty w dniu 2.11.2016 r.

Pozwany wniósł sprzeciw od tego orzeczenia i sprawa została przekazana do rozpoznania tutejszemu Sądowi. Pozwany w piśmie 9.05.2017 r. wnosił o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia. Zarządzeniem z 15.05.2017 r. (k. 133v) wraz z doręczeniem pełnomocnikowi powoda odpisu pisma procesowego pozwanego z 9.05.2017 r., zobowiązano powoda do zajęcia stanowiska w terminie 3 dni pod rygorem skutków z art. 230 k.p.c. tj. przyjęcia za przyznany zarzut przedawnienia. W odpowiedzi na powyższe powód, w piśmie z 24.05.2017 r., cofnął pozew bez zrzeczenia się roszczenia, nie odnosząc się do zarzutu przedawnienia.

Na rozprawie w dniu 7.06.2017 r. pozwany nie wyraził zgody na cofnięcie pozwu. Sąd ustalił, co następuje: Pozwany w dniu 17.12.2013 r zajął miejsce w należącym do (...) S.A., środku transportu. W wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, iż pozwany nie posiadał ważnego biletu. Wobec tego w dniu 17.12.2013 r. wystawiono wobec pozwanego protokół/wezwanie do zapłaty (...), który pozwany przyjął i podpisał. W tym wezwaniu/protokole wyznaczono 14-dniowy termin do zapłaty – od daty wystawienia protokołu/wezwania. (dowód: protokół/wezwanie k.

47) Termin ten upłynął bezskutecznie. (okoliczność niesporna) W dniu 6.11.2015 r. została zawarta pomiędzy powodem a (...) S.A., umowa cesji, na mocy której powód nabył wierzytelności z tytułu niewykonania umów według wykazu stanowiącego jeden z załączników do umowy, w tym wierzytelność przysługującą stosunku do pozwanego. (okoliczności niesporne) Roszczenia powoda wynikające z przedmiotowej umowy uległy przedawnieniu. (okoliczność przyznana) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przytoczonych wyżej dowodów, których prawdziwość i wiarygodność nie budzi wątpliwości.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego, aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku. Zatem po rozpoczęciu rozprawy skuteczność cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego. W przedmiotowej sprawie w dniu 15.05.2017 r. doszło do rozpoczęcia rozprawy. Pozew został cofnięty bez zrzeczenia się roszczenia po rozpoczęciu rozprawy – w piśmie z 24.05.2017 r. Skoro pozwany nie wyraził zgody na cofnięcie pozwu, Sąd postanowieniem z 7.06.2017 r. - wydanym na rozprawie – uznał cofnięcie pozwu za bezskuteczne i merytorycznie rozpoznał sprawę.

Powództwo podlega oddaleniu, gdyż zarzut przedawnienia roszczenia podniesiony przez pozwanego jest uzasadniony. Na podstawie art. 117 § 2 k.c. po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzekł się zarzutu przedawnienia. W myśl art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi 10 lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczenia wynikające z prowadzenia działalności gospodarczej (...) lata. W myśl art. 77 ust. 1 roszczenia dochodzone na podstawie ustawy z 15.11.1984 r. prawo przewozowe (Dz.U. 1984, nr 53, poz.272 ze zm.), roszczenia dochodzone na podstawie tej ustawy przedawniają się z upływem roku.

Ust. 3 p.

4) art. 77 powołanej ustawy stanowi, że przedawnienie dla roszczeń z tytułu zapłaty lub zwrotu należności biegnie – od dnia zapłaty, a gdy jej nie było – od dnia, w którym powinna była nastąpić. Zgodnie z art. 230 k.p.c. gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, Sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane. Powód, wezwany do zajęcia stanowiska w przedmiocie podniesionego zarzutu przedawnienia, pod rygorem skutków z art. 230 k.p.c. tj. przyjęcia za przyznany zarzut przedawnienia, nie odniósł się do zarzutu pozwanego.

W przedmiotowym protokole/wezwaniu wystawionym w dniu 17.12.2013 r. wskazano 14-dniowy termin do zapłaty – od daty wystawienia protokołu/wezwania. Uznano zatem, że zapłata powinna nastąpić najpóźniej w dniu 31.12.2013 r. Biorąc pod uwagę wyniki całego postepowania, uprawnione jest więc przyjęcie przez Sąd, iż okolicznością przyznaną przez powoda jest przedawnienie jego roszczeń, skoro przedmiotowy pozew wpłynął w dniu 28.07.2016 r. Powód nie powoływał się na to, że doszło do przerwy w biegu terminu przedawnienia, a tym bardziej tego nie udowodnił.

Wobec tego, orzeczono jak w sentencji. SSR Katarzyna Porada - Łaska