Plaintiff's claim dismissed due to lack of evidence proving the existence of the credit card contract.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for the return of funds and interest against the defendant, who failed to appear at the hearing. Although the plaintiff alleged a debt transfer from a previous creditor based on a bank statement, the court found no evidence of the original credit card contract. Consequently, the court could not verify the debt's existence, the calculation of interest, or the defendant's status as a consumer.
Legislator headnote
AI generatedArt. 471 k.c.; Art. 481 par. 1 k.c.; Art. 509 par. 1 k.c.; Art. 339 par. k.c.: In the absence of the original contract, a private bank statement alone is insufficient to prove the existence of a debt obligation or the validity of interest calculations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt X C 1434/17
UZASADNIENIE
Powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we W. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kwoty 2090,02 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu podał, że na podstawie umowy bankowej zawartej w dniu 21 kwietnia 2008r. pozwana otrzymała określoną kwotę pieniężną i zobowiązała się do jej zwrotu. Pozwana jednak nie wywiązała się z przyjętego na siebie w umowie zobowiązania. Na podstawie umowy cesji z dnia 19 maja 2016r. powód nabył wierzytelność przysługującą z tego tytułu (...) Bank (...) S. A. Na dochodzone pozwem roszczenie składa się zaległa kwota należności głównej w wysokości 1502,26 zł oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 587,76 zł (k. 2 – 3 i 19). Pozwana U. Ż. prawidłowo zawiadomiona nie stawiła się na termin rozprawy i nie zajęła stanowiska merytorycznego w sprawie.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie rozpatrywanej sprawy, powód dochodził od pozwanej zwrotu należności wynikających z umowy karty kredytowej wraz z odsetkami (art. 471 k.c., 481 par. 1 k.c.), powołując się na nabycie wierzytelności z tego tytułu w drodze umowy cesji (art. 509 par. 1 k.c.). Wobec braku aktywności pozwanej w sprawie, zachodziły podstawy do wydania wyroku zaocznego (art. 339 par. k.c.). W takim wypadku, Sąd uznaje za prawdziwe twierdzenia zawarte w pozwie i pismach procesowych powoda, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości lub zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W ocenie Sądu jednak, już samo istnienie wierzytelności z tytułu umowy karty kredytowej budzi poważne wątpliwości. Należy zauważyć, że – poza wystawionym przez siebie dokumentem prywatnym w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych – powód nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego zawarcie umowy z pozwaną przez swojego poprzednika prawnego (w pozwie nie wskazano nawet w istocie, czy ten poprzednik prawny był pierwotnym wierzycielem). W szczególności, powód nie przedstawił samej umowy, będącej podstawą dochodzonego w niniejszym postępowaniu roszczenia.
Sąd stoi na stanowisku, że dokument prywatny w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych nie posiada znaczącego waloru dowodowego, pozwalającego na ustalenie faktu zawarcia umowy przez pozwaną z poprzednikiem prawnym powoda oraz wysokości wynikających z niej zobowiązań. Zwraca uwagę fakt, że z dokumentu tego nie wynika, w jaki sposób wyliczono wskazane w nim odsetki (od jakiej kwoty, za jaki okres, według jakiej stopy procentowej i na jakiej podstawie). Brak jest zatem także możliwości zweryfikowania prawidłowości ustalenia wysokości tych odsetek.
W istocie brak umowy nie pozwala stwierdzić w rozpatrywanej sprawie, czy jej zawarcie w ogóle miało miejsce, a jeżeli tak – czy pozwana występuje w niej jako konsument, jaki charakter ma ta umowa i jakie przepisy do niej stosować. Tymczasem w sporach z konsumentami, zwłaszcza w przypadku gdy konsument nie podejmuje jakiejkolwiek obrony, obowiązek przedstawienia umowy stanowiącej źródło zobowiązania wydaje się być pewnym minimum. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji. SSR Anna Kabzińska