Court acquits driver of vehicle length violation, ruling designated parking bay exempts him from ban.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court acquitted the defendant of a traffic violation regarding the illegal parking of a vehicle exceeding 12 meters in length. The defendant argued he merely stopped his equipment for unloading in a designated parking bay created by the business owner with city approval. The court accepted this, noting the parking area was explicitly designed for long vehicles and that the ban would paralyze the business's operations.
Legislator headnote
AI generatedArt. 97 KW; Art. 49 ust. 2 pkt 5 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowym: A vehicle may be considered parked in a designated area if the location was specifically authorized and constructed for vehicles of that size, thereby exempting the driver from the prohibition on stopping outside designated parking spaces.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
B., dnia 2 sierpnia 2017 r. Sygn. akt: II W 23/17 (...) 211.16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Brzesku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSR Monika Wojtas-Zaleśna Protokolant: st.sekr.sądowy Edyta Jaroszek w obecności oskarżyciela nie stawił się, zawiadomiony wokandą po rozpoznaniu w dniach: 27.04.2017r, 24.05.2017r, 28.06.2017r, 2.08. 2017 r. w B. sprawy J. S. s. M. i K. ur. (...) w B. obwinionego o to, że: W dniu 25 lutego 2016 r. około godz. 11:40 w B., na ulicy (...), kierując zespołem pojazdów tj. ciągnikiem siodłowym m-ki R. (...) o nr rej. (...) wraz z naczepą ciężarową m-ki S. o nr rej. (...) naruszył zakaz postoju na obszarze zabudowanym zespołu pojazdów o długości przekraczającej 12 m poza wyznaczonymi w tym celu parkingami. tj. za wykroczenie z art.97 KW w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 5 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowym I. Na mocy art. 5 § 1 pkt 1 kpw w zw. z art. 62 § 3 kpw uniewinnia obwinionego J. S. od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia , II. Na mocy art. 118 § 2 kpw kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt II W23/17
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 02.08..2017 r. Sąd ustalił następującej treści stan faktyczny : Obwiniony J. S. jest zatrudniony jako kierowca w firmie (...), która ma siedzibę w B. przy ulicy (...). W dniu 25 lutego 2016 roku przyjechał do siedziby firmy zespołem pojazdów o długości 18 metrów tj. ciągnikiem R. (...) o nr rej. (...) wraz z naczepą ciężarową m-ki S. . Zatrzymał pojazd częściowo na wjeździe, a częściowo w zatoczce przy krawędzi jezdni i nie wyłączając silnika przystąpił do szybkiego rozładunku. ( dowód : wyj. obwinionego k- 6,66, dane techniczne k-18-20, zezn.
L. P.k-8 ) A. G. (1), właściciel firmy (...) , zwrócił się w 2012 roku z prośbą do Urzędu Miasta B. o zgodę na wykonanie zatoczki parkingowej przy swojej firmie. Po uzyskaniu zgody, z własnych pieniędzy, pokrył koszty modernizacji i wykonał zatokę parkingową z grubszej kostki, z lepszym utwardzeniem, z której miały korzystać samochody ciężarowe przyjeżdżające do jego firmy. Również inne pojazdy parkują w tym miejscu, gdy zakład jest zamknięty. ( dowód : wyj. obwinionego k- 6,66 zezn. A. G. k-76, zezn. T. W. k-77, kserokopia pisma k-14, dokumentacja fotograficzna k-50-65 ) J.
S. nie był dotychczas karany, jest kierowcą, nie posiada nikogo na utrzymaniu. ( dowód: wyj. obwinionego k- 6 ). Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że stał w zatoczce i częściowo na wjeździe, jedynie na czas rozładunku. Szef otrzymał zgodę na wykonanie zatoki parkingowej, by nie dochodziło do tamowania ruchu. Samochodu nie parkował, a jedynie zatrzymał go do rozładunku, nie wyłączał silnika. Dodał, że nie ma innej możliwości wjazdu pod firmę i rozładunku towaru. Sąd dał wiarę tym wyjaśnieniom uznając je za szczere, znajdują one potwierdzenie w zaświadczeniu oraz zeznaniach A.
G. (1) i T. W. (2) oraz dołączonej dokumentacji fotograficznej. Mając na uwadze powyżej dokonaną analizę materiału dowodowego Sąd uznał, iż obwiniony nie popełnił zarzucanego mu wykroczenia z art. 97 kw polegającego na zakazie postoju zespołu pojazdów o długości ponad 12 metrów, na obszarze zabudowanym, poza miejscami wyznaczonymi, ponieważ zatoka parkingowa przy firmie (...) jest takim miejscem. Pracownik UM w B. wyraźnie stwierdził, że brano pod uwagę przy modernizacji jezdni , że będą w zatoce parkowały pojazdy o długości większej niż 12 metrów.
Właściciel firmy (...) celowo czynił starania, by poszerzyć jezdnię i zwęzić chodnik, z własnych środków dokonał modernizacji za zgodą UM w B.. W tej sytuacji nie można zgodzić się ze stanowiskiem oskarżyciela, że zakaz postoju obejmuje również teren zatoki parkingowej zrobionej właśnie w tym celu. Przecież niemożliwe byłoby prowadzenie działalności gospodarczej przez spółkę, gdyby samochody ciężarowe o dużych gabarytach nie mogły podjechać pod firmę. Przepisy prawne winny służyć ludziom, a nie komplikować funkcjonowanie firmy, której właściciel poczynił starania o rozwiązanie tej sprawy.
Wobec powyższego Sąd uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia i kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.