Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 399/13 AI generated

Criminal appeal dismissed; court acquits defendant for failing to identify vehicle driver when multiple users existed.

Case Number VI Ka 399/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal acquitted the defendant of a traffic violation for failing to identify the vehicle driver. The lower court had convicted him based on his status as the company president, but the appellate court found the evidence showed multiple potential users and no specific driver was identified. Consequently, the court ruled that the defendant fulfilled his obligation by indicating who could have driven, leading to his acquittal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 96 § 3 k.w.; Art. 5 § 1 pkt. 2 kpow; When multiple persons may use a vehicle and no specific driver is identified, the owner's obligation is satisfied by indicating potential users, and failure to name a specific driver does not constitute a violation.

Keywords

AI generated
traffic violation vehicle ownership identification obligation multiple users criminal appeal acquittal evidence assessment

Cited Legislation

AI generated
Art. 96 § 3 k.w.
o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w. został skierowany niezasadnie, a następnie Sąd I instancji uznał jego sprawstwo i winę co do zarzucanego mu czynu.
Art. 5 § 1 pkt. 2 kpow
na podstawie art. 5 § 1 pkt. 2 kpow uniewinnił go od popełnienia wykroczenia z art.
Art. 78 ust. 4 p.r.d.
wyłącznie jako prezes wskazanej spółki, będącej właścicielem pojazdu stosownie do art. 78 ust. 4 p.r.d. oraz art.
Art. 78 ust. 5 pkt. 1 p.r.d.
wyłącznie jako prezes wskazanej spółki, będącej właścicielem pojazdu stosownie do art. 78 ust.
Art. 624 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 624§1 kpk w zw.
Art. 118 § 2 k.p.w.
Kosztami postępowania natomiast stosownie do art. 118 § 2 kpow obciążono Skarb Państwa.

Cited Case Law

AI generated
Stefański R. A. „Prawo o ruchu drogowym. Komentarz” LEX, 2008

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 399/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2013r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Klara Łukaszewska Protokolant Małgorzata Pindral po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013r. sprawy P. W. obwinionego z art. 96§3 kw z powodu apelacji, wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 21 maja 2013r. sygn. akt II W 757/13 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec P. W. w ten sposób, że uniewinnia obwinionego od popełnienia zarzuconego mu czynu; II. stwierdza, że koszty sądowe w sprawie ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 399/13

UZASADNIENIE

P. W. został obwiniony o to, że: w okresie od 30 stycznia 2013r. do 20 marca 2013r. nie udzielił informacji Straży Miejskiej w K. komu jako właściciel pojazdu marki S. o nr rej. (...) w dniu 4 kwietnia 2012r. o godz. 13.49 powierzył pojazd do kierowania, tj. o czyn z art. 96§3 kw. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 21 maja 2013r. w sprawie II W 757/13: I. uznał obwinionego P. W. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 96§3 kw i za to na podstawie art. 96§3 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 złotych;

II. na podstawie art. 624§1 kpk w zw. z art. 119 kpow zwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa i nie obciążył go opłatą sądową. Apelację od powyższego wyroku wniósł obwiniony zarzucając: I. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 kpk w zw. z art. 8 kpow poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego i przyjęcie, iż był on właścicielem pojazdu marki S. nr rej. (...) w dniu 4 kwietnia 2012r.;

II. obrazę przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 96§3 kw poprzez uznanie, iż obwiniony wypełnił znamiona w/w wykroczenia, mimo że nie był właścicielem pojazdu oraz pomimo tego, że nie uchylał się od udzielenia informacji na temat osoby poruszającej się w/w pojazdem w dniu 4 kwietnia 2012r. Stawiając powyższe zarzuty, obwiniony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od zarzucanego czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obwinionego okazała się zasadna. Na wstępie wskazać należy, iż błędne są ustalenia Sądu Rejonowego, iż P. W. był właścicielem motocyklu marki S. o nr rej. (...). Z zebranego bowiem w sprawie materiału dowodowego w sposób bezsporny wynika, iż właścicielem wskazanego pojazdu była osoba prawna (...) sp. z o.o. w J.. Natomiast P. W. wyłącznie jako prezes wskazanej spółki, będącej właścicielem pojazdu stosownie do art. 78 ust. 4 p.r.d. oraz art. 78 ust. 5 pkt. 1 p.r.d. miał obowiązek na żądanie uprawnionego organu wskazać komu w dniu 4 kwietnia 2012 r., w oznaczonym czasie został powierzony do kierowania lub używania motocykl, chyba że pojazd został użyty wbrew woli i wiedzy właściciela przez nieznaną osobę, czemu nie można było zapobiec.

Sąd I instancji podobnie jak oskarżyciel publiczny uznał, iż obwiniony nie wywiązał się z ciążącego na nim na mocy wskazanego przepisu obowiązku, gdyż w piśmie z dnia 3 sierpnia 2012 r. nie wskazał Komendantowi Straży Miejskiej osoby, której powierzył swój pojazd do kierowania w oznaczonym czasie, a brak było przesłanek wskazanych w art. 78 ust. 4 p.r.d., które by go z tego obowiązku zwalniały. Jednakże zarówno Sąd Rejonowy jak i Komendant Straży Miejskiej pominął, iż obwiniony wskazał, kto mógł w dacie czynu użytkować motocykl.

Zauważyć bowiem należy, iż wykonaniem obowiązku będzie również alternatywne wskazanie osoby, która mogła kierować pojazdem w oznaczonym czasie, co może mieć miejsce wówczas, gdy kilka osób korzysta z pojazdu, a klucze do niego znajdują się w miejscu dostępnym dla wszystkich. A w takiej sytuacji może nie dojść do ustalenia osoby, która kierowała pojazdem w określonym czasie i miejscu. (por. Stefański R. A. „Prawo o ruchu drogowym. Komentarz” LEX,2008 ). W realiach niniejszej sprawy właśnie taka sytuacja miała miejsce.

P. W. jako prezes zarządu spółki wskazał osoby, które mogły użytkować pojazd w dacie zdarzenia. W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu Odwoławczego wniosek o ukaranie P. W. o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w. został skierowany niezasadnie, a następnie Sąd I instancji uznał jego sprawstwo i winę co do zarzucanego mu czynu. Obwiniony bowiem wskazał kto w oznaczonym czasie mógł użytkować stanowiący własność spółki pojazd, a Komendant Straży Miejskiej nie zażądał od obwinionego wskazania danych pracowników tudzież klientów spółki, którzy mogli w oznaczonym czasie użytkować pojazd, jednocześnie nie udzielając odpowiedzi czy w dyspozycji Straży Miejskiej znajdują się materiały, które pomogą zidentyfikować kierowcę pojazdu.

Na marginesie jedynie wskazać należy, iż w sytuacji takiej jak w przypadku obwinionego, gdy np. kilka osób korzysta z pojazdu a zdjęcie z urządzenia rejestrującego jak w niniejszej sprawie ukazuje jedynie tył pojazdu z numerem rejestracyjnym w ogóle może nie dojść do ustalenia sprawcy wykroczenia drogowego, gdyż niemożliwym będzie ustalenie kto w oznaczonym czasie pojazdem kierował. W szczególności gdy jak w niniejszej sprawie czynności zmierzające do uzyskania informacji od właściciela pojazdu są prowadzone opieszale i trwają blisko rok.

Jednocześnie podkreślić należy, iż niezrozumiałe i całkowicie dowolne są wywody Sądu Rejonowego, który odwołując się do zasad doświadczenia życiowego w sposób kategoryczny stwierdził, iż w firmie obwinionego jest prowadzona ewidencja użytkowania pojazdu, a tym samym P. W. miał pewną wiedzę, kto był kierowcą pojazdu w dacie zdarzenia. W szczególności, że Sąd I instancji nie przeprowadził żadnego postępowania dowodowego w tym zakresie i nie ustalił zasad korzystania z pojazdu należącego do spółki. Stąd też Sąd Odwoławczy uznając, iż P. W. w istocie udzielił informacji Straży Miejskiej kto w dniu 4 kwietnia 2012 r. mógł kierować pojazdem stanowiącym własność (...) sp. z o.o. w J. na podstawie art. 5 § 1 pkt. 2 kpow uniewinnił go od popełnienia wykroczenia z art. 96 § 3 kpow uznając, iż czyn nie wypełnia znamion wskazanego wykroczenia.

Kosztami postępowania natomiast stosownie do art. 118 § 2 kpow obciążono Skarb Państwa.