Appeal court quashes lower court order for inventory costs due to lack of proper service to heirs.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the lower court's decision regarding the allocation of inventory costs in an estate proceeding. The appellant argued that the costs order was premature because the heir was not properly served with intermediate rulings from the bailiff. The court agreed, noting that final cost determinations require proper service and the finalization of the bailiff's own rulings before the court can issue a binding order.
Legislator headnote
AI generatedArt. 644 k.p.c.; § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 1.10.1991 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przy zabezpieczaniu spadku i sporządzaniu spisu inwentarza: The court must ensure proper service of cost-related rulings to all heirs before issuing a final order, and such orders must clearly identify the liable party and the source of funds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 1372/13 POSTANOWIENIE Dnia 11grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym Przewodniczący: SSO Małgorzata Grzesik (spr.) Sędziowie SSO Sławomir Krajewski SSO Mariola Wojtkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. W., przy udziale F. B., P. B., E. P., o sporządzenie spisu inwentarza na skutek zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 14 lutego 2013 r., wydane w sprawie II Ns 4104/09 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej. Sygn. akt II Cz 1372/13
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, Wydział II Cywilny:
1. ustalił koszty postępowania w przedmiocie spisu inwentarza po zmarłej N. R. na kwotę 3.623,99 zł;
2. przyznał Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie P. M. kwotę 3.623,99 zł za sporządzenie spisu inwentarza stwierdzając, że koszty te zostały pokryte do kwoty 3.216,72 zł;
3. wypłacił Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie P. M. kwotę 407,27 zł tytułem nieuiszczonego wynagrodzenia za wykonany spis inwentarza;
4. nakazał pobrać koszty spisu inwentarza po N. R. z majątku spadkowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 8 października 2008 r. zlecono Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Szczecinie sporządzenie spisu inwentarza po N. R.. Komornik sądowy przeprowadził czynności związane ze spisem inwentarza i przekazał akta do Sądu Rejonowego. Złożył również zestawienie poniesionych wydatków w toku postępowania (koszty biegłych: 1.536,52 zł, należności osób powołanych do udziału w czynnościach: 151,82 zł, koszty doręczenia środków pieniężnych: 3 zł, spis inwentarza (4 godz.): 1.118,47 zł, czynności z udziałem Policji: 679,18 zł, doręczenie korespondencji: 135 zł).
Sąd Rejonowy podniósł, iż Komornik sądowy przedstawił wyliczenie wydatków i kosztów dokonanego spisu inwentarza na łączną kwotę 3.623,99 zł. Sąd zwrócił jednak uwagę, iż komornikowi wypłacono dwie zaliczki w kwocie 1.556,50 zł i 1.660,22 zł a zatem kwota pozostała do rozliczenia to kwota 407,27 zł. W ocenie Sądu I instancji wysokość wydatków komornika jest zasadna i wynika ona z treści art. 64b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz § 15 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Ponadto Sąd Rejonowy zaznaczył, iż zgodnie z § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 października 1991 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przy zabezpieczaniu spadku i sporządzaniu spisu inwentarza, jeżeli postanowienie o zabezpieczeniu lub o sporządzeniu spisu inwentarza wydane zostało z urzędu lub na wniosek osoby nie mającej obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, sąd postanawia ściągnięcie tych kosztów z majątku spadkowego; sąd rejonowy może w celu zaspokojenia należności z tytułu kosztów pobrać odpowiednią sumę z pieniędzy spadkowych złożonych do depozytu sądowego lub z rachunku bankowego, w tym stanowiącego wkład oszczędnościowy spadkodawcy, po przedłożeniu bankowego dowodu oszczędności (..).
Sąd nadmienił, iż z treści protokołu spisu inwentarza wynika, że w skład masy spadkowej wchodzi nieruchomość – dom jednorodzinny w zabudowie szeregowej wraz z gruntem przy ul. (...) w P. o wartości 149.000 zł. Na powyższe postanowienie wnioskodawczyni złożyła zażalenie, w którym zaskarżyła postanowienie w całości i wniosła o jego zmianę poprzez nie obciążanie jej kosztami, ewentualnie o uchylenie postanowienie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż jej zdaniem ustalone przez Sąd koszty są zbyt wysokie i w związku z tym powinny być sprawdzone.
Skarżąca dodała, iż sporządzenie spisu inwentarza przez Komornika nie trwało dłużej niż 30 minut. Wobec powyższego wnioskodawczyni uznała, iż jej zażalenie jest zasadne i w pełni uzasadnione.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się o tyle uzasadnione, że doprowadziło do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Na wstępie należy wskazać, iż uczestnikiem w postępowaniu prowadzonym przez komornika mającym na celu sporządzenie spisu inwentarza są przede wszystkim wszyscy spadkobiercy, albowiem postępowanie to dotyczy ich praw. Analiza postępowania prowadzonego przez komornika pod sygnaturą Km 2200/09 wskazuje, iż spadkobierczyni M. W. nie była traktowana jako jego uczestnik. Mianowicie nie zostało jej doręczone postanowienie z dnia 18.11.2011r.o przyznaniu biegłemu wynagrodzenia oraz postanowienie z dnia 2.09.2011r. o ustaleniu kosztów postępowania o sporządzenie spisu inwentarza.
Brak zatem możliwości uznania ich prawomocności. Końcowe postanowienie sądu o kosztach postępowania o spis inwentarza było zatem przedwczesne. Orzekanie w powyższym zakresie powinno odbywać się po prawomocnym ustaleniu kosztów przez komornika, który wszystkie orzeczenia w tym przedmiocie powinien doręczyć wszystkim uczestnikom postępowania z pouczeniem o możliwości i sposobie złożenia skargi na czynności komornika. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd w ramach nadzoru nad komornikiem wyda mu polecenie doręczenia uczestnikom postępowania postanowień o kosztach wydanych w sprawie Km 2200/09 z odpowiednimi pouczeniami.
Końcowe orzeczenie o kosztach będzie możliwe dopiero po uprawomocnieniu się orzeczeń komornika, przy jednoczesnym uwzględnieniu uprawnień sądu wynikających z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 1.10.1991r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przy zabezpieczaniu spadku i sporządzaniu spisu inwentarza (Dz.U. z 1991r., Nr 92, poz. 411), a mianowicie kontrolowania prawidłowości czynności komornika w ramach nadzoru nad nim. Ponadto należy mieć na uwadze, iż w niniejszej sprawie podstawę prawną postanowienia o sporządzeniu spisu inwentarza po zmarłej N. R. stanowił przepis art. 644 k.p.c., zgodnie z którym jeżeli złożono oświadczenie o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza, a inwentarz nie był przedtem sporządzony, sąd wyda postanowienie o sporządzeniu spisu inwentarza.
Jest to jeden z przypadków, w których Sąd z urzędu wydaje postanowienie o spisaniu inwentarza (art. 637 § 2 k.p.c.). W takiej zaś sytuacji, stosownie do § 5 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia ściągnięcie kosztów sądowych związanych z postępowaniem o spis inwentarza odbyć się winno z majątku spadkowego. Regulacja ta ma charakter szczególny, a zatem wyłącza stosowanie innych zasad rozliczenia kosztów w tym zasad ogólnych właściwych dla trybu postępowania, w którym sprawa się toczy. Nie ulega jednak wątpliwości, iż takie postanowienie musi przybrać formę tytułu egzekucyjnego, a zatem wskazywać kto zobowiązany jest do uiszczenia tych kosztów i z jakiego majątku.
Zaskarżone postanowienie stwarza niejasność w jaki sposób ma nastąpić zaspokojenie kosztów. Stanowi jedynie proste przytoczenie brzmienia przepisu i jako takie nie jest prawidłowe. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji powinien zadbać o stworzenie tytułu, który będzie stanowił podstawę do ściągnięcia należnych kosztów, przy uwzględnieniu uwag wskazanych powyżej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 386 § 4 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc, orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach oparto na art. 108 § 2 kpc.