Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 221/17 AI generated

Court dismisses appeal allowing criminal proceedings to be terminated due to lack of authorized prosecutor's complaint.

Case Number IV Ka 221/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal, ruling that the lower court correctly terminated the criminal proceedings against the defendant. The prosecution was initiated by the Customs Office, which lacked the authority to file an indictment after July 1, 2015, when the prosecutor assumed oversight of the investigation. Consequently, the court found the initial complaint was invalid under the Criminal Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.: If the investigative proceedings were conducted under the prosecutor's supervision after July 1, 2015, the customs office lacks the authority to file an indictment, rendering the proceedings voidable for lack of a competent complainant.

Keywords

AI generated
customs office criminal procedure code authorized complainant prosecutor supervision termination of proceedings indictment authority tax offense

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.
nie był „uprawnionym oskarżycielem” w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
W ocenie skarżącego powyższe przesądza o występowaniu w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o jakiej mowa w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela.
Art. 107 § 1 k.k.s.
o przestępstwo skarbowe określone w art. 107 § 1 k.k.s., nastąpiło na mocy postanowienia Urzędu Celnego w P.
Art. 3 Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych
(...), wbrew art. 3 Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (DZ.U.
art. 107 § 1 k.k
o przestępstwo skarbowe określone w art. 107 § 1 k.k.s., nastąpiło na mocy postanowienia Urzędu Celnego w P.
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k
W ocenie skarżącego powyższe przesądza o występowaniu w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o jakiej mowa w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
art. 153 k.k
w sprawie IV KK 283 /16, w związku z czym sąd II instancji nie widzi potrzeby ponownej szczegółowej analizy przepisów art. 153 k.k.s.
art. 155 k.k
i art. 155 k.k.s., albowiem w pełni akceptuje zawartą w nich argumentację.
art. 298 § 1 k.p.k
Jest wówczas zobligowany do wykonywania swoich uprawnień wynikających z przepisów art. 298 § 1 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k
nie był „uprawnionym oskarżycielem” w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 221/17

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniesiona apelacja okazała się o tyle zasadna, że w wyniku jej złożenia zaistniały podstawy do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania karnego przeciwko oskarżonemu R. K.. Ponieważ ocena wszystkich podniesionych zarzutów jej niecelowa, sąd odwoławczy ograniczy się jedynie do oceny tego zarzutu, który stanowił bezwzględną przyczynę odwoławczą i był podstawą umorzenia przedmiotowego postępowania. Sąd Okręgowy zważył, iż w przedmiotowej sprawie akt oskarżenia wpłynął do Sądu Rejonowego w Bełchatowie w dniu 2 listopada 2015 roku.

Jego autorem był Urząd Celny w P.. Z analizy akt postepowania przygotowawczego wynika natomiast, iż wszczęcie dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające na ujawnionym w dniu 23 września 2014 roku urządzaniu i prowadzeniu gier na automatach o nazwie (...) numer (...) oraz (...) numer (...), w lokalu (...) w B. ul. (...), wbrew art. 3 Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (DZ.U. nr 201 poz. 1540) tj. o przestępstwo skarbowe określone w art. 107 § 1 k.k.s., nastąpiło na mocy postanowienia Urzędu Celnego w P. w sprawie RKS 387/2014/363000/BG w dniu 10 października 2014 roku.

Po jego wszczęciu w sprawie przeprowadzono szereg czynności procesowych (zatrzymanie rzeczy, oględziny, przesłuchanie świadka i inne). Okres trwającego dochodzenia w sprawie wielokrotnie przedłużano. Na mocy postanowień Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie sygn. Ko/kks28/14 z dat: 23 marca 2015 roku, 23 lipca 2015 roku i 22 września 2015 roku, postanowiono o kolejnym przedłużaniu okresu dochodzenia odpowiednio do: 23 maja 2015 roku, 23 września 2015 roku i 23 października 2015 roku. Z załączonych do niniejszego postępowania akt sprawy Sądu Rejonowego w Bełchatowie sygn.

II K 588/15 wynika natomiast, że przed w/w orzeczeniami prokuratorskimi, dochodzenie w sprawie - której przedmiot określono postanowieniem o sygnaturze RKS 387/2014/363000/BG, było wcześniej przedłużane kilkakrotnie przez Izbę Celną w Ł. (postanowienia o sygn. RKSn 1493/2014/3630000/BB z dat: 8 stycznia 2015 roku i 23 lutego 2015 roku) ostatecznie do dnia 23 marca 2015 roku. W ocenie skarżącego powyższe przesądza o występowaniu w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o jakiej mowa w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela.

Sąd Okręgowy podziela to stanowisko. W przypadku aktów oskarżenia wnoszonych przez urzędy celne po dniu 1 lipca 2015 r. - jeśli postępowanie przygotowawcze prowadzone było pod nadzorem prokuratora, w/w urzędy nie miały już uprawnień do skutecznego wniesienia i popierania skargi inicjującej postępowanie sądowe. Do oceny skuteczności tej czynności miały bowiem zastosowanie przepisy procedury karnoskarbowej obowiązujące po dacie 1 lipca 2015 r. Od tej daty, w związku z nowelizacją kodeksu karnego skarbowego, jeżeli postępowanie przygotowawcze o występek karnoskarbowy prowadzone było pod nadzorem prokuratora, uprawnionym oskarżycielem jest już prokurator i tylko on może wnosić skargę do sądu.

Przekonujący i obszerny wywód na poparcie takiego stanowiska zaprezentował Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 28 stycznia 2016 roku sygn. I KZP 13/15, a także przykładowo w wyroku z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie IV KK 283 /16, w związku z czym sąd II instancji nie widzi potrzeby ponownej szczegółowej analizy przepisów art. 153 k.k.s. i art. 155 k.k.s., albowiem w pełni akceptuje zawartą w nich argumentację. Przedłużenie przez prokuratora trwającego dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe, oznacza, że prokurator obejmuje to dochodzenie nadzorem.

Jest wówczas zobligowany do wykonywania swoich uprawnień wynikających z przepisów art. 298 § 1 k.p.k. i 326 k.p.k. Przedłużanie przez niego dochodzenia to nie tylko czynność stricte techniczna – bez wpływu na losy trwającego postępowania przygotowawczego. Każdorazowe przedłużenie trwającego dochodzenia na okres powyżej 6 miesięcy ma charakter ocenny dla organu prokuratorskiego. Nie jest on w przedmiocie owego przedłużenia związany treścią wniosku organu finansowego. Przed podjęciem decyzji w przedmiocie ewentualnego przedłużenia trwania dochodzenia jest zobligowany do zbadania dotychczasowego jego przebiegu i efektów oraz rozważenia, czy istnieje wymagany przez ustawę szczególnie uzasadniony wypadek nakazujący takie przedłużenie.

W sytuacji owego przedłużenia, to właśnie prokurator jest podmiotem, który może ewentualnie ponieść konsekwencje zasadnej skargi na przewlekłość postępowania (tak przykładowo postanowienie sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27.11.2013 roku sygn. II AKz 717/13). W przedmiotowej sprawie tą - zdaje się oczywistą już kwestię, zakłóca fakt wydania przez Urząd Celny w P. postanowienia z dnia 18 maja 2015 roku o wyłączeniu z akt dochodzenia RKS 387/2014/363000/BG materiałów do odrębnego postępowania – tj. materiałów dotyczących przestępstwa skarbowego polegającego na prowadzeniu gier hazardowych przez R.

K. tj. o czyn z art. 107 § 1 k.k.s. W ocenie sądu odwoławczego, owe wyłączenie, nie zmienia oceny uprawnień oskarżycielskich po stronie Urzędu Celnego w P. do wniesienia aktu oskarżenia przeciwko R. K.. Treść zarzutu wskazuje bowiem, iż w/w zarzucono popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego właśnie na prowadzeniu gier na automatach w czasie i miejscu tożsamym z zakresem dochodzenia wszczętego na mocy postanowienia z dnia 10 października 2014 roku (urządzanie i prowadzenie gier na automatach o nazwie (...) numer (...) oraz (...) numer (...), w lokalu (...) w B. ul. (...), wbrew art. 3 Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (DZ.U. nr 201 poz. 1540 ujawnione w dniu 23 września 2014 roku).

W sprawie nie wszczynano żadnego innego postepowania przygotowawczego. Po dokonanym wyłączeniu, oskarżonemu przedstawiono zarzut, przesłuchano go w charakterze podejrzanego i inne. Zarówno przed wyłączeniem materiałów do odrębnego postepowania w dniu 19 maja 2015, jak i po tym wyłączeniu, w sprawie przeprowadzano szereg czynności procesowych, a uzyskane na ich podstawie dowody łącznie stały się podstawą wniesionego aktu dochodzenia. Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż Urząd Celny w P. nie był „uprawnionym oskarżycielem” w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. do wniesienia po dacie 1 lipca 2015 roku aktu oskarżenia przeciwko R.

K. o czyn z art. 107 § 1 k.k.s. Tym samym postępowanie sądowe zostało zainicjowane wniesieniem skargi przez podmiot nieuprawniony. Skoro więc sąd I instancji orzekł inaczej (uznając, że nie zachodzi brak skargi uprawnionego oskarżyciela i wyrokując w sprawie), sąd odwoławczy mógł jedynie wydany wyrok uchylić i postępowanie przeciwko R. K. umorzyć w oparciu o treść art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. Należy jednak pamiętać, że tego rodzaju rozstrzygniecie nie będzie stało na przeszkodzie możliwości ponownego wniesienia aktu oskarżenia o te same zachowania, jeśli wniesie go już podmiot uprawniony.

Nie będzie bowiem wchodził w grę stan powagi rzeczy. O kosztach procesu sąd odwoławczy orzekł na podstawie przepisów wskazanych w części dyspozytywnej.