Court dismisses appeal due to statute of limitations expiration, ordering case termination and state to pay costs.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the lower court's guilty verdict and ordered the proceedings to be terminated. The defendant argued he did not own the vehicle involved in the speeding offense, but the court found the appeal inadmissible because the prosecution had expired. Since more than two years had passed since the alleged offense in 2011, the legal basis for prosecution vanished, necessitating the dismissal of the case and an order for the state to bear all costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 kw; Art. 5 § 1 pkt 4 kpw; karalność wykroczenia ustaje po upływie roku od popełnienia czynu, co wywołuje przedawnienie i nakazuje umorzenie postępowania.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt IV Ka 823/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Ewa Rusin Protokolant : Magdalena Telesz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 roku sprawy D. A. obwinionego z art. 92a kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 14 października 2013 roku, sygnatura akt II W 160/13 I. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie w sprawie umarza; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. K. z Kancelarii Adwokackiej w W. 516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej obwinionemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. na podstawie art. 118 § 2 kpw stwierdza, że koszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa. Sygn.akt IV Ka 823 / 13
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem dnia 14 października 2013r. sygn. akt II W 160/13: I. Obwinionego D. A. uznał za winnego tego, że w dniu 20.11.2011 r. w W. na ulicy (...) o godzinie 14.08 kierując pojazdem marki O. o numerze rejestracyjnym (...) nie dostosował się do znaku B – 33 „ ograniczenie prędkości do 40 km/h” prowadząc pojazd z prędkością 61 km/h przekraczając tym samym dozwoloną prędkość o 21 km/h tj. o popełnienie wykroczenia z art. 92 a kw i wymierzył mu karę 200 (dwustu) złotych grzywny; II. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.
M. K. z kancelarii adwokackiej w W. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej obwinionemu z urzędu w kwocie 243,54 zł III. Zwolnił obwinionego od kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty. Z wyrokiem tym w całości nie zgodził się obwiniony, wnosząc apelację tzw. osobistą. Apelujący zaskarżonemu wyrokowi zarzucił oparcie o błędne ustalenia faktyczne, mające wpływ na jego treść przez bezzasadne ustalenie sprawstwa i zawinienia obwinionego, podczas gdy prawidłowa ocena dowodów powinna prowadzić do ustaleń przeciwnych, gdyż obwiniony krytycznego dnia nie posiadał ani nie użytkował samochodu marki O. .
Formułując powyższy zarzut apelujący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie go od przypisanego mu czynu. Sąd Okręgowy zważył co następuje; Apelacja kwestionując sprawstwo obwinionego jest bezzasadna, jednakże odnoszenie się merytoryczne do zawartych w niej zarzutów byłoby zbędne. W niniejszym postępowaniu aktualnie zachodzi negatywna przesłanka procesowa w postaci przedawnienia karalności zarzucanego obwinionemu wykroczenia, tj. okoliczność wyłączająca postępowanie. Zgodnie bowiem z treścią art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu popełnienia wykroczenia upłynął rok, a okres ten ulega wydłużeniu do lat 2 tylko wtedy, gdy w pierwszym z okresów wszczęto postępowanie.
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że skoro zarzucony obwinionemu czyn miał miejsce w dniu 20 listopada 2011r., to od tej daty upłynęło już ponad 2 lata. Oznacza to, że w sprawie zaistniała ujemna przesłanka procesowa, o której mowa w art. 5 § 1 pkt 4 kpw, nakazująca uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postępowanie w sprawie. W konsekwencji takiego rozstrzygnięcia kończącego proces, o kosztach postępowania w sprawie orzeczono na podstawie art. 118§ 2 kpw, stwierdzając, że ponosi je Skarb Państwa. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej obwinionemu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie §14 ust. 5 oraz § 19 ust.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U.
Nr 163 poz.1348 z późn. zm.