Civil court decision dismissing case due to improper venue, requiring transfer to court of defendant's residence.
Legislator summary
AI generatedThe court declared its own territorial jurisdiction improper and ordered the transfer of the case to the district court in Barczew, where the defendant resides. The plaintiff sued for payment against the defendant, who lives in the Barczew district, without citing any contractual agreement that would alter the general venue rules. The court ruled that since the plaintiff did not rely on a contract to establish venue, the court could not examine jurisdiction sua sponte and must follow the general rule of the defendant's domicile.
Legislator headnote
AI generatedArt. 27 § 1 k.p.c.; Art. 200 § 1 k.p.c.; Art. 202 k.p.c.: When a plaintiff does not rely on a contract to establish venue, the court must examine its own territorial jurisdiction sua sponte and transfer the case to the court of the defendant's domicile if it finds itself improper.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I Nc 169/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Biskupcu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Sotko - Polak po rozpoznaniu w dniu 29 października 2015 r. w Biskupcu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa L. S. przeciwko W. B. o zapłatę postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość miejscową i sprawę przekazać do Sądu Rejonowego w Barczewie, jako właściwego miejscowo i rzeczowo.
UZASADNIENIE
Powód L. S. wniósł do tutejszego Sądu pozew z dnia 26 października 2015 roku przeciwko pozwanemu W. B., zamieszkałemu w B.. W myśl art. 27§1 kpc powództwo wytacza się przed sądem pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania. Jest to przepis ogólny, zawierający generalną zasadę, że sądem właściwym miejscowo do rozpoznania sprawy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej. Na podstawie art. 200 § 1 kpc sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość miejscową (domyślnie także z urzędu), przekaże sprawę sądowi właściwemu miejscowo, kierując się wyżej opisaną generalną zasadą, wyrażoną w art. 27 kpc i następnych.
Wyjątkiem od tej zasady jest przepis art. 202 kpc. Jest to przepis szczególny w przedmiocie ustalania właściwości miejscowej sądu. Przepis ten ma zastosowanie tylko w tych przypadkach, gdy powód w uzasadnieniu pozwu powoła się na umowę, jako okoliczność uzasadniającą inną właściwość miejscową sądu, niż tą wynikającą z zasad ogólnych. Wówczas sąd, do którego powód złożył pozew, nie ma prawa badać właściwości miejscowej z urzędu, a tylko i wyłącznie na zarzut. Inne rozumienie tego przepisu, a mianowicie, że w żadnej sytuacji sąd nie może badać swojej właściwości miejscowej, naruszałoby nie tylko w/w przepisy, ale również i konstytucyjne prawo obywatela do sądu, w tym ułatwiony przez prawo dostęp do sądu usytuowanego w miejscu zamieszkania obywatela.
W tej sytuacji, wobec faktu, iż pozwany zamieszkuje w okręgu właściwości Sądu Rejonowego w w/w, zaś powód nie przytoczył w uzasadnieniu pozwu żadnych okoliczności mogących wpływać na właściwość miejscową sądu, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.