Legislator Case Law & Legislation
I C 53/13 AI generated

Court orders payment of outstanding construction debt and interest after defendant pays principal in related case.

Case Number I C 53/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendant to pay the plaintiff the remaining construction debt, accrued interest, and litigation costs. Although the defendant had previously paid the principal amount in a related proceeding, the court found the original claim valid based on the final acceptance of works under a single investment project. The decision affirmed the plaintiff's right to interest calculated from the due date until payment, citing the Civil Code provisions on debt enforcement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 481 k.c.; Art. 482 k.c.; Art. 98 k.p.c.: Where a creditor's claim is substantiated by the performance of obligations and the debtor subsequently pays the principal in a related proceeding, the creditor remains entitled to interest and procedural costs calculated according to statutory rules.

Keywords

AI generated
construction contract unpaid debt interest on debt litigation costs related proceedings final acceptance statutory interest

Cited Legislation

AI generated
Art. 481 k.c.
Orzeczono zatem o tym żądaniu na zasadzie art. 481 kc.
Art. 482 k.c.
O odsetkach od odsetek orzeczono na mocy art. 482 kc.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono w myśl zasady art. 98 kpc i par.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 53/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSO Irena Żarnowska - Sporysz Protokolant starszy protokolant Jolanta Latała po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa S. P. przeciwko Skarbowi Państwa – (...) Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w K. o zapłatę I. zasądza od strony pozwanej Skarbu Państwa – (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. na rzecz powoda S. P. kwotę 219 387,31 zł (dwieście dziewiętnaście tysięcy trzysta osiemdziesiąt siedem złotych 31/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 6 marca 2017 roku do dnia zapłaty; II. zasądza od strony pozwanej Skarbu Państwa – (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. na rzecz powoda S. P. kwotę 7 217 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 13 636 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. Sygn. I C 53/13

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 07 grudnia 2012r powód S. P. wniósł przeciwko Skarbowi Państwa (...) Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w K. o zapłatę kwoty 272.711,81 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od 20 stycznia 2010r i kosztami postępowania. W uzasadnieniu podał ,że strony łączyła umowa o roboty budowlane nr (...) (...) z dna 16 lipca 2007r dotycząca zadania „ KPP C. – modernizacja i adaptacja obiektu- II etap ul. (...)”. Przedmiot umowy został należycie wykonany sporządzono odbiory robot więc powód wystawił pozwanemu fakturę Vat nr (...) z dnia 28 grudnia 2009r opiewająca na kwotę 772167,02 zł brutto z której część dochodzona niniejszym pozwem nie została zapłacona przez stronę pozwaną, która powołała się na zgłoszone w stosunku do niej roszczenie o zapłatę takiej właśnie kwoty przez podwykonawcę tj. (...) sp. z o.o.

Powód wyjaśnił też ,że istotnie spółka (...) wystąpiła z pozwem przeciwko obu stronom tego procesu o zapłatę od nich solidarnie kwoty 272.711,81 zł, a sprawa toczy się w tut. Sądzie pod sygn. I C 240/10 lecz zdaniem powoda powództwo to jest nieuzasadnione . W odpowiedzi na pozew strona pozwana Skarb Państwa (...) Komendant Wojewódzki Policji w K. – reprezentowany przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniosła iż powód jako podstawę faktyczną żądania wskazał umowę z dnia 16 lipca 2007r . tymczasem umowa ta został pomiędzy stronami całkowicie rozliczona natomiast faktura Vat którą przywołano w pozwie dotyczy drugiej umowy łączącej strony z dnia 12 października 2009r nr (...) .

Z umowy tej strona pozwana istotnie wstrzymała płatność kwoty dochodzonej niniejszym pozwem dlatego ,że spółka (...) jako podwykonawca wysunęła roszczenia również w stosunku do strony pozwanej jako inwestora o zapłatę kwoty 272.711,81 z umowy z dnia 12 października 2009r nr (...) . W piśmie z dnia 7 maja 2013r (k.

68) powód podał ,że swe roszczenie wywodzi z umowy z dnia 12 października 2009r nr (...) (...) , która dotyczyła robót dodatkowych natomiast wskazana w pozwie umowa z 16 lipca 2007r była umowa podstawową . W kolejnych pismach strona pozwana podnosiła ,że powód przez cały proces nie zmienił zgodnie z procedurą pozwu w zakresie podstawy faktycznej żądania co oznacza jej zdaniem ,że jest nią nadal umowa z dnia 16 lipca 2007r, która została w całości rozliczona dlatego powództwo należy oddalić . Sąd ustalił : Dnia 16 lipca 2007r zawarta została umowa o roboty budowlane nr (...) (...) pomiędzy (...) komendantem wojewódzkim Policji w K. a S. P. na wykonanie zadanie pn.” „ KPP C.

– modernizacja i adaptacja obiektu- II etap ul. (...)” Dow: umowa –k. 9 -12 Następnie zawarta została kolejna umowa pomiędzy tymi samymi stronami dnia 12 października 2009r na roboty dodatkowe Nr (...) (...) dotycząca wykonania dodatkowych robot budowlanych w ramach realizacji zadania inwestycyjnego „ KPP C. – modernizacja i adaptacja obiektu- II etap ul. (...)” Dow: umowa –k. 55- 57 Dnia 22 grudnia 2009r komisja odbiorowa przystąpiła do odbioru robot wykonanych w ramach obu w/w umów Nr (...) z dnia 16.07.2007r i u- (...) z dnia 12.10.209r.

Dokonała odbioru robot uznając ,że dniem odbioru i zakończenia robot jest dzień 15 grudnia 2009r. Dow; protokół odbioru –k. 13-14 Następnie dnia 28 grudnia 2009r powód wystawił dla strony pozwanej fakturę Vat nr (...) na kwotę 772167,02 zł w której wskazano ,że dotyczy ona robot budowlanych zgodnie z umowa nr (...). Dow: faktura –k. 16 Z faktury tej strona pozwana zapłaciła powodowi kwotę 499.455,21 zł dnia w dniu 30 grudnia 2009r , natomiast wstrzymała się z zapłatą pozostałej kwoty tj. 272.711,81, a pismem z dnia 30 grudnia 2009r strona pozwana poinformowała powoda że w związku z wezwaniem strony pozwanej przez podwykonawcę przedmiotowej inwestycji tj. spółkę (...) do zapłaty kwoty 272.711,81 zł strona pozwana wstrzymuje się z zapłatą tej kwoty na rzecz powoda i złoży ją na koncie depozytowym do ostatecznego rozstrzygnięcia sporu.

Dow; przelew –k. 17, pismo do strony pozwanej –k. 37 Przed Sądem Okręgowym w Krakowie do sygn. I C 240/10 toczyło się postępowanie z powództwa głównego (...) sp. z o.o. przeciwko Skarbowi Państwa Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w K. i S. P. o zapłatę solidarnie kwoty 272.711,81 zł . Żądana kwota dotyczyła robót wykonanych przez spółkę (...) jako podwykonawcę w ramach przedmiotowej inwestycji „ KPP C. – modernizacja i adaptacja obiektu- II etap ul. (...)” w ramach której na podstawie umowy z dnia 16 października 2007r ( k.

58) zawartej ze S. P. spółka (...) wykonywała instalacje sieci niskoprądowych w budynku biurowym i strzelnicy komendy Powiatowej Policji w C.. Ostatecznie powództwo to zostało oddalone w stosunku do obu pozwanych – wyrokiem z dnia 21 marca 2016r, który uprawomocnił się dnia 24 lutego 2017r Dow; wyrok SO z uzasadnieniem –k. 140 i nast., wyrok SA w Krakowie –k. 182 Po uprawomocnieniu się wyroku oddalającego powództwo spółki (...) w stosunku do Skarbu Państwa – strona pozwana – zapłaciła powodowi kwotę 272.711,81 zł- co stało się dnia 06 marca 2017r – o czym poinformowała Sąd pismem z dnia 8 marca 2017r pisząc ,że w/w kwota dotyczy faktury Vat nr (...) i umowy z dnia 16 lipca 2009r nr (...) oraz to ,że nadal wnosi o oddalenie powództwa bowiem podstawą faktyczną żądania powoda była umowa z 16 lipca 2007r ( pismo pozwanej –k. 171).

Wobec tego powód cofnął pozew odnośnie zapłaty kwoty głównej tj. 272.711,81 zł- popierając jednak nadal żądanie w zakresie zapłaty odsetek ustawowych od tej kwoty liczonych od dnia 20 stycznia 2010r do dnia zapłaty należności głównej – co nastąpiło 6 marca 2017r . Wyliczył te odsetki i wniósł o zasądzenie ich skapitalizowanej kwoty wynoszącej 219387,31 zł z dalszymi odsetkami liczonymi od 6 marca 2017r do dnia zapłaty oraz całymi kosztami procesu. Vide – pismo powoda –k. 178- 181 W odpowiedzi na cofnięcie pozwu strona pozwana wyraziła zgodę na cofnięcie w tym zakresie i wniosła o zasądzenie kosztów w tej części a nadto wniosła o oddalenie powództwa odsetkowego jako przedawnionego z dniem 20 stycznia 2013r , bowiem roszczenia przedsiębiorcy z umowy o roboty budowlane i roszczenia okresowe przedawniają się z upływem 3 lat podtrzymując swe dotychczasowe twierdzenia odnośnie podstawy faktycznej żądania.

Podał ,że gdyby przyjąć iż dnia 23 maja 2016r na rozprawie doszło do modyfikacji powództwa to stało się to z upływem terminu dochodzenia roszczenia tj. po jego przedawnieniu. Powód też nie wykazał roszczenia co do kwoty 219387,31 zł – vide pismo strony pozwanej –k. 193-197 Postanowieniem z dnia 06 lipca 2017 ba rozprawie sąd umorzył postepowanie w zakresie kwoty głównej tj. 272.711,81 zł- Powyższy stan faktyczny jest ustalony w całości na podstawie cytowanych dokumentów których treści strony nie kwestionowały. Zważyć zatem należy :

Powód ostatecznie domagał się zapłaty odsetek ustawowych od kwoty głównej żądania tj. 272.711,81 zł-za okres od 20 stycznia 2010r do 05 marca 2017r ( bo kwota ta została zapłacona dnia 6 marca 2017r) z dalszymi odsetkami ustawowymi liczonymi od 6 marca 2017r do dnia zapłaty. Wyliczył wartość tych odsetek ,które wynoszą 219387,31 zł . Domagał się też zwrotu kosztów postępowania w tym również w zakresie cofniętego powództwa, albowiem jak twierdzi powództwo było w chwili wniesienia pozwu uzasadnione, bo strona pozwana dopiero w trakcie procesu zapłaciła żądaną pozwem kwotę .

Powództwo to jest uzasadnione. Strony łączyły dwie umowy o roboty budowlane, które strony zawarły w ramach jednego przedsięwzięcia inwestycyjnego i które powód zrealizował . Podstawą prawną roszczenia jest art.647 kc. W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutów strony pozwanej dotyczących podstawy faktycznej żądania i przedawnienia roszczenia odsetkowego. Oba są zdaniem Sądu nieuzasadnione. Co do podstawy faktycznej żądania podkreślić należy iż po pierwsze żądanie dotyczyła zapłaty części należności z faktury Vat nr (...) wskazanej w treści pozwu i dołączonej do niego a z której to faktury wynika iż zapłata dotyczy realizacji umowy nr (...) ( a nie umowy nr (...) ).

Okoliczność ta wskazuje że od początku podstawą faktyczną żądania była właśnie należność za realizację umowy z października 2009r pomimo iż w samym pozwie powód podnosi iż strony łączyła umowa z lipca 2007r. Z dalszych jednak dokumentów tj. między innymi protokołu końcowego odbioru robót na podstawie którego wystawiono rzeczoną fakturę wynika , że protokół ten dotyczy odbioru robót objętych obiema umowami : z lipca 2007 i października 2009, które składały się na jedno przedsięwzięcie inwestycyjne pn. „ KPP C.

– modernizacja i adaptacja obiektu- II etap ul. (...)” Strona pozwana od początku też wskazywała ,że nie dokonała płatności z faktury dołączonej do pozwu bo o tę samą kwotę co w tej fakturze wystąpiła do niej spółka podwykonawcza K. – co również oznacza ,że strona pozwana traktowała płatność z tej faktury jako podstawę faktyczną żądania pozwu. Wniosła zresztą zgodnie z powodem o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu zakończenia procesu w sprawie I C 240/10 z powództwa K. – ( vide – pisma stron-k. 68 75 i postanowienie o zawieszeniu postępowania na zgodny wniosek stron k.

86) w którym sąd rozpoznawał żądanie K. zasądzenia tej samej kwoty , która jest przedmiotem żądania w tym procesie. Gdyby więc strona pozwana nie traktowała żądania zapłaty określonej w pozwie kwoty na podstawie wskazanej tam faktury jako podstawy faktycznej żądania to nie powinna się godzić na zawieszenie postępowania w innej sprawie – bo tamto postępowanie według tego rozumowania nie dotyczyło zapłaty kwoty z tej samej co ta podstawy faktycznej. Podkreślić też należy iż w trakcie procesu strona pozwana zapłaciła dochodzoną niniejszym pozwem należność główną co stało się 6 marca 2017r czym przesądziła zasadność żądania.

W przelewie wskazano iż dotyczy on wynagrodzenia w związku ze sprawą I C 53/13 SO w Krakowie vide – przelew –k. 185. Reasumując stwierdzić należy iż podstawą faktyczną żądania jest zapłata z tytułu realizacji jednego przedsięwzięcia inwestycyjnego pod nazwą „ KPP C. – modernizacja i adaptacja obiektu- II etap ul. (...)”, w ramach którego zawarto dwie umowy: z lipca 2007 i października 2009 i w oparciu o które po końcowym odbiorze prac wystawiono fakturę nr (...)- stanowiącą w tym postępowaniu dowód wysokości roszczenia.

Roszczenie było zasadne od początku procesu co potwierdziła strona pozwana płacąc żądaną kwotę dnia 6 marca 2017r. Pomimo więc cofnięcia pozwu w tym zakresie ( z uwagi na zapłatę żądanej kwoty) powodowi należy się zwrot kosztów postępowania. Odnośnie żądania odsetek – to te wyliczone od kwoty głównej żądania czyli 272.711,81 zł- za okres od 20 stycznia 2010r tj. od dnia wymagalności – bo płatność z faktury winna nastąpić do dnia 19 stycznia 2010r - vide k. 16 i k. 56 ) do 05 marca 2017r ( bo kwota ta została zapłacona dnia 6 marca 2017r) wynoszą 219.387,31 zł .( vide wyliczenie przy pomocy programu kalkulatora odsetek ustawowych).

Żądanie w zakresie ich zapłaty nie jest przedawnione bowiem zgłoszone zostało w pozwie wraz z żądaniem zapłaty kwoty głównej, której zapłata była uzasadniona. Orzeczono zatem o tym żądaniu na zasadzie art. 481 kc. Od tej kwoty odsetek należą się powodowi dalsze odsetki ustawowe liczone od daty 6 marca 2017r do dnia zapłaty. Kwota odsetek w wyliczonej wysokości 219.387,31 zł stała się wymagalna w dnu 6 marca 2017r, a nie została zapłacona. O odsetkach od odsetek orzeczono na mocy art. 482 kc. O kosztach postępowania orzeczono w myśl zasady art. 98 kpc i par. 6 p.7 Rozp.

Min. Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.