Court dismissed loan claim due to lack of evidence proving loan contract existence and assignment validity.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sought a judgment for the return of a loan amount and interest, relying on a debt assignment agreement. The defendant failed to appear, leading the court to accept the plaintiff's claims only if not contradicted by evidence. The court dismissed the claim because the plaintiff failed to produce the original loan contract or sufficient proof of the assignment, noting that bank statements alone are insufficient to establish the contract's existence or terms.
Legislator headnote
AI generatedArt. 720 par. 1 k.c.; Art. 481 par. 1 k.c.; Art. 509 par. 1 k.c.; Art. 339 par. k.c.: In loan disputes where the defendant is absent, the burden of proof regarding the existence of the loan contract and the validity of the assignment rests entirely on the plaintiff, who must provide more than mere bank statements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt X C 1173/17
UZASADNIENIE
Powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we W. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kwoty 936,54 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu podała, że na podstawie umowy pożyczki z 1 października 2012r. pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną i zobowiązała się do jej zwrotu. Pozwana jednak nie wywiązała się z przyjętego na siebie w umowie zobowiązania. Na podstawie umowy cesji z dnia 31 marca 2016r. powód nabył wierzytelność przysługującą z tego tytułu (...). Na dochodzone pozwem roszczenie składa się: zaległa kwota należności głównej w wysokości 880 zł oraz skapitalizowane odsetki ustawowe za opóźnienie naliczone przez powoda od dnia następującego po dacie cesji do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu (k. 2 – 5). Pozwana B. M. prawidłowo zawiadomiona nie stawiła się na termin rozprawy i nie zajęła stanowiska merytorycznego w sprawie.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie rozpatrywanej sprawy, powód dochodził od pozwanej zwrotu pożyczki wraz z odsetkami za opóźnienie (art. 720 par. 1 w zw. z art. 481 par. 1 k.c.), powołując się na nabycie wierzytelności z tego tytułu w drodze umowy cesji (art. 509 par. 1 k.c.). Wobec braku aktywności pozwanej w sprawie, zachodziły podstawy do wydania wyroku zaocznego (art. 339 par. k.c.). W takim wypadku, Sąd uznaje za prawdziwe twierdzenia zawarte w pozwie i pismach procesowych powoda, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości lub zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W ocenie Sądu jednak, już samo istnienie wierzytelności z tytułu umowy pożyczki budzi poważne wątpliwości. Należy zauważyć, że – poza wystawionym przez siebie dokumentem prywatnym w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych – powód nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego zawarcie umowy z pozwaną przez swojego poprzednika prawnego (w pozwie nie wskazano nawet w istocie, czy ten poprzednik prawny był pierwotnym wierzycielem). W szczególności, powód nie przedstawił samej umowy, będącej podstawą dochodzonego w niniejszym postępowaniu roszczenia.
Sąd stoi na stanowisku, że dokument prywatny w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych nie posiada znaczącego waloru dowodowego, pozwalającego na ustalenie faktu zawarcia umowy przez pozwaną z poprzednikiem prawnym powoda oraz wysokości wynikających z niej zobowiązań. W istocie brak umowy nie pozwala stwierdzić w rozpatrywanej sprawie, czy jej zawarcie w ogóle miało miejsce, a jeżeli tak – czy pozwana występuje w niej jako konsument, jaki charakter ma ta umowa i jakie przepisy do niej stosować. Tymczasem w sporach z konsumentami, zwłaszcza w przypadku gdy konsument nie podejmuje jakiejkolwiek obrony, obowiązek przedstawienia umowy stanowiącej źródło zobowiązania wydaje się być pewnym minimum.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji. SSR Anna Kabzińska