Social Security Court dismissed appeals against pension calculations due to lack of specific factual arguments regarding valuation methods. The court found the applicant's claims vague and unsupported by concrete evidence. The decision upheld the Social Security Agency's pension amounts based on statutory life expectancy tables. The court ruled that the applicant failed to prove errors in the calculated pension values. The judgment confirmed the agency's right to use specific valuation dates and life expectancy coefficients. The appeals were rejected because the applicant did not specify the exact calculation errors. The court emphasized the need for precise arguments in social security disputes. The decision stands as a final ruling on the pension amounts awarded. The applicant's failure to detail specific errors led to the dismissal of the case. The court applied the law strictly to the facts presented by the parties.

Sygn. akt VU 1267/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Małgorzata Przybyła po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2016 r. w Kaliszu odwołań W. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 21 września 2015 r. i 20 października 2015r. Nr (...) w sprawie W. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość świadczenia oddala odwołania

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29 września 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. wykonując prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu, ustalił W. S. wysokość emerytury w systemie tzw. składki zdefiniowanej poczynając od dnia 1 października 2013 r. Wysokość świadczenia obliczono przyjmując wartość zewidencjonowanych składek na koncie z uwzględnieniem waloryzacji w kwocie 296 335,98 zł, wartość zwaloryzowanego kapitału początkowego w kwocie 997 299,47 zł oraz współczynnika średniego dalszego trwania życia 184,50 miesięcy na dzień 9.07.2012 r. tj. na dzień złożenia wniosku o przyznanie emerytury z tytułu ukończenia podstawowego wieku emerytalnego.

Wyliczona w ten sposób emerytura na kwotę 7 011,57 zł została poddana kolejnym waloryzacjom i od dnia 1 marca 2015 r. wynosi kwotę 7 459,08 zł. Decyzją z dnia 20 października 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. obliczył W. S. poczynając od dnia 1 maja 2015 r. wysokość emerytury przyjmując do obliczeń te same wielkości odnośnie składek i kapitału początkowego co w decyzji z dnia 29 września 2015 r. oraz współczynnik średniego dalszego trwania życia – 175,80 miesięcy. Wyliczona w ten sposób emerytura na kwotę 7 358,56 zł została poddana kolejnym waloryzacjom i od dnia 1 marca 2015 r. wynosi kwotę 7 828,22 zł.

W decyzji została także wskazana kwota wyrównania świadczenia za okres 1.05. – 31.10.2015 w kwocie 2 214,84 zł. Odwołania od każdej z powyższych decyzji złożył W. S. wskazując na błędne obliczenie wartości zwaloryzowanego kapitału początkowego i wartość zewidencjonowanych składek oraz błędne przyjęcie wskaźnika średniego dalszego trwania życia w decyzji z dnia 29 września 2015 r. a także błędne wyliczenie wyrównania świadczenia w decyzji z dnia 20 października 2015 r., które w ocenie skarżącego winno obejmować okres od 2013 r. i wyliczone zostać na kwotę 8 788,28 zł Organ rentowy wniósł o oddalenie obydwu odwołań.

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił, co następuje: Odwołujący W. S. urodzony dnia (...), w styczniu 2009 r. złożył wniosek o przyznanie emerytury. Decyzją z dnia 16 marca 2009 r. organ rentowy przyznał odwołującemu emeryturę poczynając od dnia 1 stycznia 2009 r. Wysokość świadczenia obliczono w oparciu art. 53 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W dniu 9 lipca 2012 r. odwołujący złożył wniosek o przyznanie emerytury dla osoby mającej ukończony podstawowy wiek emerytalny.

Załatwiając powyższy wniosek, organ rentowy decyzją z dnia 19 września 2012 r. przyznał odwołującemu emeryturę obliczoną od nowej podstawy wymiaru emerytury. Pismem z dnia 21 października 2013 r. odwołujący wystąpił z wnioskiem o obliczenie emerytury zgodnie z art. 26 w związku z art. 55 wskazanej wyżej ustawy. Prawo odwołującego do obliczenia emerytury we wskazany wyżej sposób zostało potwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 20 sierpnia 2014 r. w sprawie VU 204/14. Wyliczona hipotetycznie wartość emerytury na dzień 1 października 2013 r. dla potrzeb rozstrzygnięcia w powyższej sprawie wyniosła kwotę 7 839,63 zł a po waloryzacji od dnia 1 marca 2014 r.

– kwotę 7 965,06 zł. Przyjęte do obliczeń wartości to: wartość zewidencjonowanych składek na koncie ubezpieczeniowym z uwzględnieniem waloryzacji to kwota 313 244,24 zł, zwaloryzowanego kapitału początkowego – kwota 1 053 203,62 zł a średnie dalsze trwanie życia – 174,30 miesięcy. Dla potrzeb ustalenia hipotetycznej wysokości emerytury, organ rentowy decyzją z dnia 28 maja 2014 r. obliczył odwołującemu wartość kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r. na kwotę 336 435,66 zł. Od tej decyzji nie zgłoszono odwołania. / bezsporne /.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, podstawę obliczenia emerytury, dla osoby urodzonej po dniu 31 grudnia 1948 r., stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175. Jak wynika z powyższego, jedną z wielkości branych pod uwagę przy obliczaniu wysokości emerytury w powyższym trybie, jest wartość kapitału początkowego, następnie waloryzowanego.

Zgodnie z przepisem art. 174 ust.1 i 2 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych /Dz. U. nr 162 poz.1118 z późn. zm./ kapitał początkowy ustala się na zasadach odpowiednich przy ustalaniu wysokości emerytury na podstawie art. 53 ustawy przy czym przebyte okresy składkowe i nieskładkowe przyjmuje się z okresu sprzed 1 stycznia 1999 r. Zgodnie z przepisem art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, emerytura wynosi: 1)24 % kwoty bazowej, o której mowa w art. 19, oraz 2)po 1,3 % podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych; 3)po 0,7 % podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych.

Poza sporem pozostawał rozmiar okresów składkowych i nieskładkowych oraz wartość kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r. Według decyzji z dnia 28 maja 2014 r. jest to kwota 336 435,66 zł. W odwołaniach od obydwu decyzji skarżący nie formułuje w sposób skonkretyzowany zarzutów odnoszących się do metody naliczenia obydwu wartości: zwaloryzowanego kapitału początkowego i zewidencjonowanych składek na koncie ubezpieczeniowym. Przyjęte przez organ wielkości przyrównuje tylko do wielkości przyjętych przy obliczeniu hipotetycznej wysokości emerytury w sprawie badanej w 2014 r.

Nie są to argumenty wskazujące na wadliwość przyjętych przez organ rentowy wielkości przy obliczaniu wysokości emerytury przedstawionej w obydwu decyzjach jeżeli występujące różnice wynikają z tego, że organ rentowy obliczając hipotetyczną wysokość świadczenia przyjmował zasady waloryzacyjne obowiązujące w dniu wystawienia zaświadczenia – czerwiec 2014 r. Na taką zależność wskazują przyjęte do hipotetycznych obliczeń kwoty analizowanych w tym miejscu wielkości. Są to wielkości zasadniczo odpowiadające kwotom przyjętym w decyzjach powiększone o waloryzację składek i kapitału początkowego przeprowadzoną w 2014 r. a odnoszącą się do składek i kapitału początkowego na dzień 31 stycznia 2013 r.

Przyjęte w 2014 r. wielkości waloryzacyjne składek i kapitału za 2013 r. wskazują na wskaźnik – 104,54%. Również i wskaźnik średniego dalszego trwania życia, przyjęty w wyliczeniach hipotetycznych ( 174,30 ) odnosi się do wskaźnika obowiązującego w 2014 r. dla osoby mającej ukończone 69 lat i 8 miesięcy. Taki był właśnie wiek odwołującego w dacie sporządzania wyliczenia dla potrzeb sprawy VU 204/14. Nie było również warunków aby zakwestionować przyjęty przez ZUS w decyzji z dnia 29 września 2015 r. wskaźnik średniego dalszego trwania życia – 184,50 miesięcy albowiem obowiązujące w dacie złożenia wniosku o emeryturę z tytułu ukończenia podstawowego wieku emerytalnego ( art. 27 ustawy ) wiek odwołującego wynosił 68 lat i 4 miesiące i dla tego przedziału wiekowego komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie tablicy średniego dalszego trwania życia kobiet i mężczyzn ( MP.

Z 2012 r. poz. 182 ) podaje wskazaną wyżej wielkość. Z kolei przyjęta przez ZUS w decyzji z dnia 20 października 2015 r. wielkość średniego dalszego trwania życia 177,80 ma oparcie w komunikacie z dnia 25 marca 2008 r. obowiązującego w okresie osiągnięcia przez odwołującego powszechnego wieku emerytalnego przy czym powyższą wielkość należało zastosować poczynając od dnia 1 maja 2015 r. albowiem stosowanie tej wielkości dla obliczania emerytur dopuściły dopiero przepisy ustawy z dnia 5 marca 2015 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Nie było więc tym samym również i podstaw aby wyliczać wysokość wyrównania świadczenia w zakresie odnoszącym się do decyzji z dnia 20 października 2015 r. w sposób zaprezentowany w odwołaniu od tej decyzji. W tych warunkach odwołania jako nieuzasadnione polegały oddaleniu.