Legislator Case Law & Legislation
II Ca 934/15 AI generated

Appeal dismissed; mortgage extinguished by court deposit, making name discrepancy irrelevant to enforcement.

Case Number II Ca 934/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's decision to allow a court deposit in lieu of mortgage enforcement. The appellant argued that the name discrepancy between the original creditor and its legal successor in the land registry required suspending proceedings under Article 177 of the Civil Procedure Code. The court rejected this, holding that the mortgage had already extinguished due to the deposit, rendering the successor's inability to appear in the registry irrelevant to the creditor's right to recover funds. Consequently, the appeal was rejected as baseless, and costs were assigned to both parties.

Legislator headnote

AI generated

Art. 99 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece; Art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.: When a mortgage is extinguished by a court deposit, the creditor's right to satisfaction is secured regardless of name discrepancies in the land registry, and proceedings do not require suspension if the underlying dispute is not contested.

Keywords

AI generated
mortgage extinction court deposit legal successor land registry entry suspension of proceedings civil procedure code enforcement security

Cited Legislation

AI generated
Art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece
Niezależnie od kwestii oceny argumentacji podniesionej w apelacji, wskazać należy, że zgodnie z art. 99 ust.
Art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
Ponadto skarżący stwierdził, że wobec zależności przedmiotowego postępowania od wyników postępowania o stwierdzenie następstwa prawnego uczestniczki po pierwotnym wierzycielu hipotecznym zasadny jest w świetle art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. apelację należało oddalić.
art. 467 k.c
Sąd Rejonowy mając na uwadze art. 467 k.c., art.
art. 520 § 2 k.p.c
Wydając orzeczenie w zakresie kosztów postępowania Sąd Rejonowy oparł się na przepisie art. 520 § 2 k.p.c., wskazując że wynikiem tego postępowania zainteresowana jest jedynie wnioskodawczyni, albowiem to ona nie chce w zakresie przedmiotowego świadczenia pozostawać w zwłoce.
art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c
Ponadto skarżący stwierdził, że wobec zależności przedmiotowego postępowania od wyników postępowania o stwierdzenie następstwa prawnego uczestniczki po pierwotnym wierzycielu hipotecznym zasadny jest w świetle art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. apelację należało oddalić.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 934/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Szaj (spr.) Sędziowie: SO Iwona Siuta SO Marzenna Ernest po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dniu 29 września 2015 roku w S. sprawy z wniosku K. K. z udziałem Gminy M. G. o zezwolenie na złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego na skutek apelacji uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 9 kwietnia 2015 roku, sygn. akt II Ns 1919/14 I. oddala apelację; II. ustala, że wnioskodawczyni i uczestnik ponoszą koszty postępowania apelacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie. Sygn. akt II Ca 934/15

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie: I. zezwolił wnioskodawczyni K. K., na złożenie do depozytu sądowego Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie kwoty 5000 zł tytułem wierzytelności zabezpieczonej hipotecznie na rzecz Morskiej Centrali Handlowej (...) w G. obciążającej nieruchomość położoną w P. na działce nr (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta (...); II. ustalił, że kwota wymieniona w pkt. I ma być wypłacona na rzecz następcy prawnego Morskiej Centrali Handlowej (...) w G., po uprzednim przedłożeniu przez niego dokumentów potwierdzających wstąpienie przez niego w prawa i obowiązki zlikwidowanego przedsiębiorstwa;

III. przyjął, że koszty postępowania ponosi wnioskodawca. Powyższe orzeczenie Sąd Rejonowy oparł na następujących ustaleniach faktycznych i rozważaniach prawnych: Na wniosek z dnia 5 czerwca 1996 roku Dz. Kw. 7275/96 i na podstawie umowy sprzedaży z dnia 30 maja 1996 roku, nr rep A 5274/96 właścicielem działki nr (...) stała się K. K.. W księdze wieczystej nr (...), prowadzonej obecnie dla tej działki w wersji elektronicznej, w dziale IV nie figuruje Morska Centrala Handlowa (...) z siedzibą w G. lecz „Morska Centrala Handlowa (...) w G..

W dniu 7 grudnia 1989 roku Wojewódzka Rada Narodowa w G. podjęła uchwałę nr X/70/89 w sprawie zmiany podporządkowania niektórych przedsiębiorstw państwowych i jednostek organizacyjnych na mocy, której uznano za niezbędne podporządkowanie Miejskiej Radzie Narodowej w G. przedsiębiorstwa państwowego (...) w G.. Wykonano tej uchwały powierzono Wojewodzie G.. W dniu 22 grudnia 1989 roku zawarto porozumienie na mocy, którego Wojewoda G. przekazał, a Prezydent Miasta G. przejął obowiązki i uprawnienia organu założycielskiego w stosunku do przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą Morska Centrala Handlowa (...) z siedzibą w G..

Uchwałą nr 2388/97/II Zarządu Miasta G. z dnia 18 lutego 1997 roku przyjęto sprawozdanie likwidatora z likwidacji Morskiej Centrali Handlowej (...) z siedzibą w G. sporządzone na dzień 8 grudnia 1996 roku uznając ww. przedsiębiorstwo za zlikwidowane. W dniu 26 lutego 1997 roku Gmina M. G. złożyła wniosek o wykreślenie z rejestru sądowego przedsiębiorstwa. Postanowieniem z dnia 14 marca 1997 roku o sygn. akt XII Ns-rej.PP-31/97 Sąd Rejonowy w Gdańsku Wydział XII Gospodarczy Rejestrowy postanowił dokonać wykreślenia z rejestru sądowego PP-131 prowadzonego dla Morskiej Centrali Handlowej (...) z siedziba w G. w likwidacji wszelkich wpisów we wszystkich rubrykach.

Mimo przejęcia obowiązków i uprawnień organu założycielskiego w stosunku do przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą Morska Centrala Handlowa (...) z siedzibą w G. przez Prezydenta Miasta G., Gmina M. G. nigdy nie złożyła wniosku o wpisanie jej w dziale IV księgi wieczystej nr (...) prowadzonej dla działki nr (...) położonej w P. jako wierzyciela hipotecznego. Uczestnik postępowania - Gmina M. G. zobowiązany przez Sąd Rejonowy zarządzeniem z dnia 6 marca 2015 roku do złożenia wniosku o zmianę wpisu w Księdze Wieczystej (...) w dziale IV poprzez wpisanie gminy jako wierzyciela hipotecznego do dnia obecnego nie wykonał nałożonego zobowiązania.

Sąd Rejonowy mając na uwadze art. 467 k.c., art. 692-693 10 k.p.c., art. 693 1 k.p.c. wskazał, że przeanalizował okoliczności wskazane we wniosku oraz złożone przez wnioskodawczynię dokumenty w stopniu, w jakim jest to przewidziane w postępowaniu o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego tj. ocenił czy w świetle przytoczonych okoliczności złożenie do depozytu jest prawnie uzasadnione. Sąd I instancji zaznaczył, że szczególne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miał fakt, że w księdze wieczystej, prowadzonej w systemie elektronicznym odmiennie wpisano nazwę własną wierzyciela, jako (...) a nie (...), jak twierdziły strony.

W ocenie tego Sądu przytoczone przez wnioskodawczynię okoliczności wyczerpują, więc przesłankę pozwalająca na złożenie świadczenia do depozytu sądowego wskazaną w art. 467 pkt. 4 k.c. tj. inne okoliczności dotyczące wierzyciela (uczestnika) przez które świadczenie nie może być spełnione. Sąd zaznaczył też, że o zezwoleniu na złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego sąd ogłosi publicznie w budynku sądowym oraz w lokalu organu gminy. Ponadto sąd zarządza umieszczenie ogłoszenia w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim lub podaje je w innym sposób do wiadomości publicznej, może je również ogłosić w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

W świetle okoliczności przytoczonych we wniosku Sąd I instancji uznał żądanie wnioskodawczyni za uzasadnione i orzekł jak w sentencji postanowienia. Wydając orzeczenie w zakresie kosztów postępowania Sąd Rejonowy oparł się na przepisie art. 520 § 2 k.p.c., wskazując że wynikiem tego postępowania zainteresowana jest jedynie wnioskodawczyni, albowiem to ona nie chce w zakresie przedmiotowego świadczenia pozostawać w zwłoce. Apelację od powyższego postanowienia wniósł uczestnik postępowania Gmina M. G.. Apelujący orzeczeniu temu zarzucił naruszenie prawa procesowego mające wpływ na wynik sprawy poprzez: -zaniechanie ustalenia prawidłowego brzmienia firmy pierwotnego wierzyciela hipotecznego, gdzie w miejsce (...) w G. dokonano ustalenia nie istniejącego podmiotu (...) w G.; -zaniechanie ustalenia następstwa prawnego strony apelującej po pierwotnym wierzycielu hipotecznym, jako następstwa ex lege, i to sytuacji, gdy apelujący podjął postępowanie sądowe o stwierdzenie tego faktu.

Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonego postanowienia; ewentualnie o zawieszenie postępowania apelacyjnego do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Rejonowym w Gdyni o stwierdzenie następstwa prawnego apelującego po pierwotnym wierzycielu hipotecznym; o zasądzenie od wnioskodawcy na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych. Apelujący podniósł, iż Sąd I instancji zmienił firmę pierwotnego wierzyciela hipotecznego, choć wobec zmiany brzmienia tej firmy na skutek migracji danych dawnej KW (...), winien ustalić firmę w brzmieniu (...) w oparciu o dane zawarte w aktach tej księgi przed migracją.

Skarżący zaznaczył, że nie jest kwestionowane takie brzmienie firmy pierwotnego wierzyciela hipotecznego tak we wniosku jak i pismach uczestnika. Apelujący powołał się na akta KW 13610 i wniósł o ich załączenie do akt sprawy. Ponadto skarżący stwierdził, że wobec zależności przedmiotowego postępowania od wyników postępowania o stwierdzenie następstwa prawnego uczestniczki po pierwotnym wierzycielu hipotecznym zasadny jest w świetle art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. wniosek o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania ustalającego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest bezzasadna. Niezależnie od kwestii oceny argumentacji podniesionej w apelacji, wskazać należy, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece, gdy wierzytelność zabezpieczona hipoteką jest wymagalna, a wierzyciel dopuszcza się zwłoki albo też zaspokojenie go napotyka na trudności, hipoteka wygasa, jeżeli właściciel nieruchomości złoży zabezpieczoną kwotę do depozytu sądowego, zrzekając się uprawnienia do odebrania jej z powrotem. W realiach niniejszej sprawy dostrzec należy, że hipoteka powstała przed blisko 20 laty, zaś następca prawny wierzyciela hipotecznego (gmina M.

G.), którego następstwo prawne nie jest kwestionowane, co wynika choćby z faktu uznania go za uczestnika postępowania, nie podjął działań celem uzyskania zaspokojenia. W istocie zaś złożenie kwoty hipoteki do depozytu sądowego leży wręcz w interesie wierzyciela albowiem w miejsce możliwości zaspokojenia się z przedmiotu hipoteki (co jest długotrwałe i następuje w trybie egzekucji z nieruchomości) może uzyskać zaspokojenie występując o wydanie tej kwoty z depozytu sądowego. W toku postępowania Sąd Rejonowy zobowiązał uczestnika do złożenia wniosku o zmianę wpisu wierzyciela hipotecznego w księdze wieczystej w terminie 14 dni (vide k – 72), zaś uczestnik przedłożył kopię pozwu z dnia 26 marca 2015 roku o ustalenie z pieczęcią biura podawczego Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 9 kwietnia 2015 roku.

Niemniej jednak nie wskazał sygnatury akt postępowania ani nie wykazał, aby doszło do zawiśnięcia sporu w tej sprawie. Powyższa kwestia przy tym nie ma znaczenia, skoro w miejsce możliwości uzyskania zaspokojenia z hipoteki wchodzi możliwość uzyskania zaspokojenia z kwoty złożonej do depozytu sądowego. Bezzasadne są również zarzuty tyczące się błędnych ustaleń faktycznych Sądu Rejonowego co do brzmienia nazwy wierzyciela hipotecznego, albowiem Sąd Rejonowy poczynił ustalenia zgodnie z treścią zapisów w księdze wieczystej i innych przedłożonych dokumentach.

Niewątpliwie zatem w niniejszej sprawie na chwilę obecną wobec odmiennego wpisu w księdze wieczystej podmiotu wierzyciela hipotecznego zaspokojenie jego napotyka na trudności, albowiem spełnienie świadczenia bezpośrednio Gminie M. G. i złożenie przez ten podmiot oświadczenia w przedmiocie wykreślenia hipoteki nie doprowadzi do jej wykreślenia w postępowaniu wieczystoksięgowym, gdyż Gmina M. G. nie jest ujawniona w księdze wieczystej. Brak jest podstaw także do zawieszenia postępowania apelacyjnego, gdyż okoliczność będąca przedmiot postępowania o ustalenie nie jest sporna w tym postępowaniu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. apelację należało oddalić.