Court partially allowed compensation for lost vacation due to hotel noise from trains under Tourism Services Act.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal partially overturned the lower court's decision, increasing compensation for the plaintiff's lost vacation caused by train noise at the hotel. While the court upheld the finding that the hotel conditions were inappropriate, it corrected the legal basis for the damages award, ruling that Article 11a of the Tourism Services Act is the sole foundation for claiming compensation for lost leisure time. Consequently, the court increased the non-pecuniary damages from 1,000 to 2,000 zlotys while dismissing the plaintiff's separate claims for personal rights violations.
Legislator headnote
AI generatedArt. 11a ust. 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych; The provision serves as the exclusive legal basis for awarding compensation for lost vacation time when a tourist organization fails to provide suitable accommodation conditions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
poczatektekstu [Przewodniczący 00:00:01.978] Początek uzasadnienia. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 grudnia 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi w sprawie z powództwa B. B. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w Ł. o zapłatę. Po pierwsze, zasądził od pozwanej spółki na rzecz powódki kwotę 4.000 złotych, w zakresie kwoty 3.000 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 20 stycznia 2014 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 do dnia zapłaty i w zakresie kwoty 1.000 złotych od 20 marca 2014 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
Od 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 717 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Oddalił powództwo w pozostałym zakresie i zwrócił od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi na rzecz powódki 100 złotych tytułem zwrotu nadpłaconej opłaty, opłaty od pozwu. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się strona pozwana, która wywiodła apelację w zakresie punktu 1-go w całości. Zarzuciła naruszenie artykułu 232 kpc i 233 kpc oraz 328 paragraf 2 kpc. Zarzuty te sprowadzają się do wadliwych ustaleń, iż Sąd przyjął, że hałas był dokuczliwy.
I zdaniem apelującego Sąd błędnie przyjął, że fakt usytuowania hotelu nieopodal linii i stacji kolejowej całkowicie uniemożliwił powódce wypoczynek no w sytuacji, gdy ta uciążliwość dotyczyła jedynie pociągu zatrzymującego się na stacji o 5-ej rano. Nie odniesienie się przez Sąd do zeznań świadka W. [f 00:02:25.748] z..., który mówił o wydrukach zadowolonych gości hotelowych. I zarzuca się naruszenie prawa materialnego, to jest przepisów a... Przepisu artykułu 11 a ustęp 1 Ustawy z 29 sierpnia 97 o usługach turystycznych przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że pozwana nienależycie wykonała umowę o usługę turystyczną.
Choć zapewniono jej w hotelu zakwaterowanie zg..., zgodnie z umową na część pobytową. Określenie odszkodowania w oparciu o całkowitą cenę imprezy, choć powódka zastrzeżenia zgłaszała tylko do hotelu w zakresie części pobytowej trwającej jedynie 5 dni. Naruszenie 361 paragraf 2 kc, w związku z artykułem 471 kc, w związku z artykułem 11 a ustęp 1 Ustawy o usługach turystycznych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na bezpodstawnym miarkowaniu odszkodowania w oderwaniu od rzeczywistej szkody. Przyznaniu odszkodowania w najwyższym możliwym procencie określonym w Tabeli frankfurckiej.
I w oparciu o te zarzuty wnoszono o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa także w zaskarżonej części i zasądzenie kosztów procesu. Zdaniem Sądu Okręgowego apelacja jest zasadna jedynie w części. Co do swojej istoty, co do swojej istoty natomiast apelacja no jest bezzasadna. No Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne ustalony przez Sąd Rejonowy stan faktyczny. Przy czym zaznaczyć trzeba, że wobo..., że wobec faktu, że przedmiotowa sprawa rozpoznawana była w postępowaniu uproszczonym, a Sąd Okręgowy nie prowadził postępowania dowodowego, zgodnie z dyspozycją artykułu 515 ze znaczkiem 13 paragraf 2 kpc uzasadnienie wyroku obejmować winno jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie dokonał prawidłowej, gdyż odpowiadającej wymogom artykułu 233 paragraf 1 kpc oceny dowodów w oparciu, o którą w zasadzie wyprowadził poprawne wnioski jurydyczne. Przy czym odnosząc się do zarzutu apelacji i wskazywania, że Sąd Rejonowy pominął zeznania świadków, mianowicie W. Ż. [f 00:05:16.117] i A. Ż. [f 00:05:18.577] no to stwierdzić należy, że strona apelująca wadliwie twierdzi, a wręcz sprzecznie z zeznaniami tychże świadków, iż warunki w hotelu w części pobytowej były prawidłowe.
No w tym zakresie zeznania świadków w całości znajdują akceptację Sądu Rejonowego, ponieważ ci świadkowie wprost, mianowicie w protokole, który został sporządzony w formie elektronicznej, to jest zapis 00:01 i 43 sekundy, gdzie świadek A. Ż. [f 00:06:10.557] stwierdziła wprost, że były głośne, uciążliwe hamowanie pociągu między 4-tą a 5-tą. Był to ciągły hałas długich składów. Również w ten sposób przedstawił warunki w części po..., pobytowej jej mąż W. Ż. [f 00:06:32.046] Także mimo, że Sąd Rejonowy wprost nie odwołał się do tychże zeznań, to te zeznania wpisują się w ustalenia Sądu Rejonowego, a tak jak wspomniałem, uzasadnienie, sprawa została sporzą..., rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, dlatego też Sąd nie będzie odwoływał się do oceny zeznań św..., po innych świadków.
No Sąd Rejonowy w sposób jednoznaczny, wyczerpujący wskazał, dlaczego dokonał takiej a nie innej oceny zeznań pozostałych świadków. No świadków, którzy współpracowali z Biurem i Sąd to Rejonowy jednoznacznie wyjaśnił, że to pobyt tychże świadków był incydentalny, sporadyczny i w związku z tym św..., no nie mogą wypowiadać się o warunkach w hotelu między 4-tą a 5-tą rano, a to przekładało się na komfort pobytu w tym hotelu. Natomiast, jeżeli chodzi o ocenę prawną, to zdaniem Sądu Rejo..., Okręgowego, Sąd Rejonowy tutaj dokonał w pewen, w pewien sposób no nieprawidłowej oceny.
No Sąd poszedł jakby za linią nakreśloną przez powódkę w pozwie, która domagała się z jednej strony odszkodowania, z drugiej strony zadośćuczynienia. No zdaniem Sądu Okręgowego praktyka sądowa jest dość ugruntowana. I w praktyce sądowej, którą Sąd Okręgowy w tym składzie podziela, można odw..., odwołać się do orzeczenia Sądu Najwyższego, a raczej Uchwały III CZP 79/10, gdzie mówi się wprost, że przepis artykułu 11 ustęp 1 Ustawy o usługach turystycznych może być podstawą odpowiedzialności organizatora turystyki za szkodę niemajątkową klienta w postaci tak zwanego zmarnowanego urlopu.
I zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Najwyższy trafnie przyjął, że wykładnia artykułu 11 ustęp a tejże Ustawy dopuszczająca zasądzenie zadośćuczynienia z tytułu odpowiedzialności kontraktowej, odpowiada także współczesnym tendencjom rozwoju prawa cywilnego. I reasumując przepis ten daje podstawę do zasądzenia zadośćuczynienia z tytułu zmarnowanego urlopu. I zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy właśnie w oparciu o tę podstawę powinien rozpoznawać całość roszczenia. Bo wskazać należy, że strona powodowa nie wykazała, aby no niezależnie od zmarnowanego urlopu domagała się zasądzenia zadośćuczynienia w oparciu o inne przepisy postępowania, przepisy Kodeksu cywilnego, nie przedstawiła takiego stanu faktycznego, który by umożliwiał zasądzenie zadośćuczynienia w oparciu o naruszenie dóbr osobistych czy wyrządzenie szkody, krzywdy czynem niedozwolonym.
Przedstawione Sądowi Rejonowemu stan faktyczny dotyczył, generalnie mówiąc, zmarnowanego urlopu. A skoro tak, to za podstawę dochodzenia i po..., i należy to powiedzieć wprost, zadośćuczynienia, jest przepis artykułu 11 powołanej Ustawy. Notabene Sąd Rejonowy w swym uzasadnieniu w części zasądzającej 1.000 złotych tytułem zadośćuczynienia nie wskazuje podstawy prawnej tego rozstrzygnięcia. Jeżeli chodzi natomiast o wysokość zasądzonej kwoty, zasądzonego zadośćuczynienia, Sąd Okręgowy no wziął pod uwagę zarzuty apelującego mianowicie, że kwota ta byłaby nadmierna.
A to z uwagi na czas doświadczenia niewygody przez powódkę. No należy wskazać, że pobyt trwał dłużej niż przez 5 dni, że pobyt powódki trwał również bez mała 2/3 tego, co w..., na etapie pobytowym i na wcześniejszy okres powódka nie skarżyła się. Dlatego też zdaniem Sądu Okręgowego należna kwota zadośćuczynienia winna wynosić no 2.000 złotych, co pozostaje w relacji prawidłowej do całej kwoty zapłaconej za pobyt, jak i również za okres pobytu przez 5 dni w tym feralnym hotelu. Jeszcze gwoli uzupełnienia no ws..., zdaniem Sądu Okręgowego no poza jakąkolwiek wątpliwością jest, co trafnie przyjął Sąd Rejonowy, że warunki pobytu w hotelu no były niewłaściwe.
I warunki te no z pewnością muszą rodzić odpowiedzialność. No nie ulega wątpliwości, że jeżeli ktoś jedzie na urlop i chce wypocząć, to z pewnością nie jest to zagwarantowane poprzez pobyt w hotelu, gdzie o 5-ej nad ranem hamują składy pociągów. Dlatego też Sąd Okręgowy z mocy artykułu 386 paragraf 1 kpc, 385 kpc orzekł jak w sentencji. Koszty, o kosztach Sąd orzekł, z uwagi znosząc je, biorąc pod uwagę, iż bez mała w połowie zostało roszczenie uwzględnione na podstawie artykułu 100 kpc. I to wszystko. Koniec uzasadnienia. [koniec 00:14:25.099]