Court dismisses claim for unpaid transport fare due to statute of limitations expiration after settlement agreement.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the municipality's lawsuit against a passenger for unpaid additional transport fees. Although the defendant admitted to signing a settlement agreement and owing money, the court found the claim time-barred because the limitation period had expired for the outstanding installments. The defendant successfully argued that the statute of limitations had run, as the agreement did not restart the clock for the unpaid portions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 778 k.c.; Art. 120 § 1 k.c.; Art. 123 § 1 k.c.; Art. 16 k.c.; Art. 33a ust. 3 Prawa Przewozowego: A settlement agreement acknowledging debt and installment payments interrupts the statute of limitations, but the claim remains time-barred if the limitation period expires for the specific unpaid installments before the lawsuit is filed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I 1 C 992/16 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: st. sekr. sądowy Marta Bona po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. w Gdyni sprawy z powództwa Gminy M. G. - Zarządu (...) z siedzibą w G. przeciwko T. W. o zapłatę I Oddala powództwo w całości; II Kosztami postępowania w kwocie 167,00 złotych, w tym 120,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego obciąża powoda uznając je za uiszczone w całości.
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 23 czerwca 2016 roku powód Gmina M. G. - Zarząd (...) w G. wniósł o zasądzenie od pozwanego T. W. kwoty 99, 60 złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi za okres od dnia 19 marca 2014 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, iż pozwany T. W. dokonała przejazdu środkiem komunikacji miejskiej należącym do powoda bez ważnego biletu, w związku z czym zobowiązany jest uiścić powodowi dochodzoną pozwem opłatę dodatkową w kwocie 364, 60 złotych w myśl zawartej ugody z dnia 18.11.2013r, w której zobowiązał się do wpłaty w ratach do dnia 18.4.2014r uznanej przez niego należności.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 4 lipca 2016 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I 1 Nc 5966/16 referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Gdyni orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Od powyższego nakazu zapłaty pozwany T. W. złożył sprzeciw, zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu pozwany wskazała, że zaskarża nakaz zapłaty w całości. Pismem z datą w nagłówku "dnia 20 .9. 2016 roku" (data prezentaty: 2016-09-23) powód wskazał, że pozwany podpisał ugodę ,ale nie zapłacił ostatniej raty z niej wynikającej i ta jest przedmiotem sporu w tej sprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny Dnia 18 listopada 2013 roku T. W. podpisał z Zarządem (...) w G. ugodę w której zobowiązał się do zapłaty kwoty 364, 60 zł w 3 ratach po 100 zł płatnych kolejno do 18.1.2014r, 18.2.2014r i 18.3.2014r oraz ostatniej w kwocie 64, 60 zł płatnej do 18.4.2016r uznając roszczenie w całości. Nie dokonał wpłaty ostatniej raty w wysokości 64,60 zł i części poprzedniej raty w wysokości 35 zł razem -99, 60 złotych, co przyznał na rozprawie. niesporne, a nadto : ugoda - k. 5-6 akt, oświadczenie powoda k. 22, oświadczenie pozwanego na rozprawie k.27-28 Na rozprawie w dniu 21.10.2016r pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia oświadczenie pozwanego na rozprawie k.27-28-
Sąd zważył, co następuje
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wymienionego dowodu z dokumentu przedłożonego przez powoda w toku postępowania w postaci ugody z dnia 18.11.2013r, którego zarówno autentyczność, jak i prawdziwość w zakresie twierdzeń w nim zawartych, nie budziła wątpliwości Sądu, a zatem brak było podstaw do odmowy dania mu wiary, tym bardziej, że nie był on kwestionowany w zakresie jego mocy dowodowej przez żadną ze stron. W ocenie Sądu powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie powód Gmina M.
G. - Zarząd (...) w G. domagał się zasądzenia od pozwanego T. W. kwoty 99, 60 zł złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi za okres od dnia 19 marca 2014 roku do dnia zapłaty z tytułu opłaty dodatkowej za przejazd bez ważnego biletu środkiem komunikacji miejskiej należącym do powoda- na podstawie art. 33a ust. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku prawo przewozowe (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 915 ze zmianami). W niniejszej sprawie wobec przyznania tej okoliczności przez pozwanego , bezspornym było, że pozwany w dniu 18.11.2013r zawarł ugodę i zobowiązał się do zapłaty kwoty 364, 60 zł w 4 ratach, ale nie zapłacił ostatniej i części przedostatniej.
Odnosząc się zaś do zarzutu pozwanego -przedawnienia roszczenia, Sąd uznał ten zarzut za zasadny,). Art. 778.kc stanowi, że roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu, a gdy przewóz nie został wykonany - od dnia, kiedy miał być wykonany. Zgodnie z treścią art. 120. § 1kc, bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie.
Art. 123. w § 1. kc stanowi, że bieg przedawnienia przerywa się:
1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia;
2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje;
3) przez wszczęcie mediacji. Skoro zatem pozwany uznał roszczenie w ugodzie i zobowiązał się do spełnienia świadczenia w ratach, które stawały się wymagalne w dniach : 18.1.2014, 18.2.2014, 18.3.2014 i 18.4.2014 zaspokajając część należności powoda wymagalną w dniach : 18.1.2014r, 18.2.2014r, a nie zaspokajając rat wymagalnych w dniach 18.3.2014r i 18.4.2014r, doszło do przerwania biegu przedawnienia roszczenia, przedawnienie biegło na nowo od dat wymagalności poszczególnych rat objętego ugodą roszczenia -od 18.3.2014r i 18.4.2014r -do dnia złożenia pozwu tj. dnia 23.6.2016r , ale upłynął więcej niż rok/ art. 778 kc/, odpadła więc podstawa do uwzględnienia powództwa, co skutkowało oddaleniem powództwa w oparciu o treść art. 16 w zw. z art. 33a ust. 3 w zw. z art. 75 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku Prawo przewozowe (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 915 ze zmianami) a contrario w zw. z art. 778 kc i 117,120,123 kc.